आधुनिक गीत

मान्छेको माया यहाँ खोलाको पानी जस्तो
किनारालाई छोई भाग्ने लहरेको बानी जस्तो
मान्छेको माया यहाँ आँखाको नानी जस्तो
यो रात फकाई आउने सुन्दर विहानी जस्तो

कति सम्झ्यौ कति बिर्स्यौ थाहा छैन
जति सम्झ्यौ त्यति लाख बिर्से पाप छैन

रिसाउँदा नि आफ्नै खुसी हुँदा नि आफ्नै
सधैंभरि तिमी मेरी जे गरे नि आफ्नै

रुँदैछु म गैरी खेतमा तिमी परदेशमा
सपनीमा मात्रै आउँछौ नौलो नौलो भेषमा

यो कान्छीको आँसु हो कि फेवातालको पानी
रात बित्यो तिमीजस्तै केले भिज्यो छाती

तिमीले पनि मजस्तै माया दिएर हेर
मायालुको सम्झनामा आफूलाई बिर्सी हेर

यो बादल यो वर्षा अनि भेलमा
पर्खिबसें हर परिवेशमा

गोरेटो त्यो गाउँको लौन आज
खोजी खोजी थाके नि
पैल्याउन सकिन
पैल्याउन मैले सकिन

हिजो आज दिन रात लामो लाग्छ किन
तिम्रो हाम्रो मिलन हुने कहिले आउँछ दिन

टाढा टाढा नभइजाऊ तिमी
मेरो हृदयभन्दा पनि पर
हर ठाटीमा यो दिल हुन्न
खोजिहिंड्दा माया भेटिन्न
आँसु मै डुब्छ जिन्दगी
अनि आफ्नो भन्ने कोही हुन्न

आँखैमा झलझली हितैको दौंतरी
चटक्कै नभुल्नू है माया
गाउँघरको कान्छोलाई
चटक्कै नभुल्नू है माया
यो सोझो कान्छोलाई
पोखरेली कान्छोलाई

हिउँ त हैन फाप्रेको डङ्गुर
माया भयो अमिलो अङ्गुर
हङकङ पोखरा
निर्मोही आफ्नो को छ र?

माथि माथि सैलुङ्गेमा चौंरी डुलाउनेलाई
हत्केलामा मायाको गुराँस फुलाउनेलाई
भन्दिनू है भन्दिनू, मेरो चुल्ठो खाली छ
उनको त्यो मनै जाली छ

तिम्रो त्यो हँसिलो मुहारको
झझल्को जब आँउदा
बिछोडका कुरा कल्पिन थाल्छन्
तिम्रो तस्वीरले चित्त बुझाउँदा

माया गर्ने बानी, उल्टै गर्छ हानी
छुटिंदैन केही गर्दा पनि, लागेको बानी