Skip to content

kbs

मेरो जिन्दगी, मेरो विश्वास: करुणा भाव हरेकभित्र छ

  • by

हाम्रो पाँच पुस्ताले पण्डित्याइँको काम गर्दै आएको हो । बुबाले सीमित व्यक्तिको घरमा हुने यज्ञ, सप्ताहलाई आमसमुदायमा पुर्‍याउनुभयो । ६२ सालमा बुटवलको महायज्ञमा प्रवचन दिने क्रममै अचानक बुबाको हत्या भयो । त्यतिबेला म हतास भएँ ।

धित मारिदेउ मेरो, चुम्बनले आज

  • by

आँखा छोप्छ धरती र गगनले आज,
धित मारिदेउ मेरो, चुम्बनले आज ।

कती तड्पिएर बस्नु जवानीको भोक बोकी ?
भर्छु पेट तिम्रै ओठको मक्खनले आज ।
धित मारिदेउ मेरो, चुम्बनले आज ।

शुभकामना सुनगाभाको

  • by

सुनगाभा फुल्ने नेपालमा कोही कुरुप नहोउन्, सबै सुनगाभा जस्तै शोभायमान बनुन् भन्ने शुभकामना दिएर राष्ट्रकवि माधव घिमिरेले २०१५ सालतिरै रचेका हरफहरू हुन् यी। तर, त्यसको ५० वर्षपछि आज सुनगाभा फुल्ने हाम्रा धेरै वनपाखा उजाड भइसकेका, धेरैथरी सुनगाभा हराइसकेका र अहिले पनि हराइरहेका छन्। यसैबीच नेपाली किसानहरू विदेशबाट आयातीत सुनगाभा खेती गरेर लाभान्वित हुन थालेका छन्। तिनका खेतीमा आफ्नै देशका सुनगाभा किन नसिब भएनन्?

एकदिन एक्लै हुँदा

  • by

चराले झैँ चुच्चोमा चारा ल्याएर
हुर्काएका नानीहरू
जब एकदिन
चराझैँ भुर्रर उडेर जान्छन्
यो मनमा एकैचोटि
एउटा खुसी र एउटा दुःख बस्छ
खुसी आँखाबाट खस्छ
दुःख मुटुभित्र पस्छ
रित्तो गुँड हेरेर
भारी मन दुख्न थाल्छ चस्स चस्स
भन्छन्, माया त पानीझैँ ओरालो बग्छ

अरे यार ! तिमी पनि !!

अरे यार !
तिमी त यस्तो नगर न !

अरूले गर्नु गरे
ढुंगा खाए
माटो चपाए
‘भूगोल’ सारे
पुरुष ‘सुत्केरी’ बने
बिहेबिनै कैयाँै आमा भए
जन्मँदै थुप्रै ‘जर्नेल’ कहलिए
कागतालीमा कसैले मुकुट पनि लगाए ।

टीपु सुल्तानको रूख

  • by

आपनो जीवनमा धेरै यात्रा त गरेको भन्न सक्दिनँ म, त थोरै भए पनि अविस्मरणीय यात्रा भने गरेको छु । सबभन्दा बढी भारत गएको छु, निजी र समाहोरात्मक दुवै प्रकारले । विभिन्न भ्रमणहरूमा सधैँ विविधता पाउँछु भारतमा ।
धेरै समयअघि भारतको एक अविस्मरणीय साहित्यिक यात्रा गर्ने अवसर पाएको थिएँ । त्यसमा मैले ठूल्ठूला साहित्यिक व्यक्तित्वहरूसित हिँड्न पाएको थिएँ । त्यही मेरो ठूलो उपलब्धि भयो, जुन आज पनि मेरो मानसपटलमा सम्झनाका रूपमा सुरक्षित छ ।

प्राज्ञिक जीवनको मोड

  • by

एकदिन म अमेरिकाबाट फर्किएकी एक आफन्तलाई लिन एयरपोर्ट गएको थिएँ । यो सन् १९८५ को कुरा हो । उहाँलाई घरमा ल्याइपुर्‍याएर आफ्नो मोटरसाइकलमा विभागतिर लागेँ । विभागमा मेरा एक जना गुरु मलाई कुरिरहेका रहेछन् । उनी कीर्तिपुरमा विभागीय प्रमुख भएर प्रवेश गरेका रहेछन् । डीनले आफ्नो पदावधि समाप्त हुनुअगाडि उहाँलाई कीर्तिपुरमा विभागीय प्रमुख बनाएर पठाइदिएका थिए । यो मेरा लागि एउटा ठूलो विस्मात् थियो । सन् १९७८ देखि केन्द्रीय विभागमा विभागीय प्रमुखका रूपमा पूर्ण समर्पण र इमानदारीसाथ काम गरेको थिएँ । मबाट कुनै गल्ती भएको थिएन । मसँग एक शब्द पनि नसोधी बिनाकारण मलाई विभागीय प्रमुखबाट हटाइएको थियो ।

माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग

  • by

लुकेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग,
झुकेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग ।

चर्किएको मान्छेलाई फुटाउनै खोज्छौ तिमी,
फुटेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग ।

कर्म लाग्थ्यो तिमीलाई

छिप्पिएको जवानीको’नी कर्म लाग्थ्यो तिमीलाई,
थोरै दया गरे धेरै, धर्म लाग्थ्यो तिमीलाई ।

अँधेरी छ रात आज,कत्ति पनि नलजाउ,
पहिले-पहिले हाम्रो भेट्मा शर्म लाग्थ्यो तिमीलाई ।

जिन्दगी छ

  • by

परमात्माले बोकी हिंड्ने झोला भित्र जिन्दगी छ,
त्यसैले त मनुस्यको चोला भित्र जिन्दगी छ ।

एकदिन प्रभुले नै माछा देखाइ भन्नु भयो,
ए मनुस्य यहाँ हेर खोला भित्र जिन्दगी छ ।

बनाइदिन्छु म

  • by

ईतिहास मै नलेखिएको काहानी बनाइदिन्छु म,
निचोरेर साहित्यलाई पानी-पानी बनाइदिन्छु म ।

जस्तो सुकै खडेरीमा पनि गजल अँकुराउने,
मेरो घर छेउमा एउटा बागबानी बनाइदिन्छु म ।

लुकेर त माया लाउन सक्दिन

  • by

लुकेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग,
झुकेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग ।

चर्किएको मान्छेलाई फुटाउनै खोज्छौ तिमी,
फुटेर त माया लाउन सक्दिन म तिमी सँग ।

घोप्टो जुँघा

  • by

जब जंगलको शेर शहर पस्यो,
तब शहरको शेर आज गाउँ पसेको छ ।
शेर त आखिर
शेर नै हो जनताको लागि,
गाउँको होस् या शहरको ।
केबल
शिकार गर्छ, त्यस्ले जनताकै ।

आफ्नै हात नि काट्छ छुराले

  • by

आफ्नै हात नि काट्छ छुराले बलियो दापमा नपरे
चेत आउदो रछ र कहाँ जिन्दगी धापमा नपरे

स्वच्छ हराभरा यो धरा सुगन्धले कि दुर्गन्धले
कुन्ठित बिरुवा हुर्केलान के घाम्को तापमा नपरे

विश्वको प्रथम प्रेमपत्र-रुक्मिणीको प्रेमपत्र

सुन्दा सबै हजुरको गुणको प्रताप
आएर कानतक हर्दछ अङ्गताप
सम्पूर्णता नयन सुन्दरमा बसेछ
छोडेर लाज दिल अच्युतमै पसेछ ।

वैशाख लागेपछि

  • by

वासन्ती नवकान्तिले सब धरा बन्दै छ नौली वधू,
लोभिन्छन् नवफूलमा भ्रमर यी, प्यारो छ साह्रै मधु ।
पाक्यो काफल, कोइली कुहु गरी क्यै सोध्न आएपछि,
यस्तो चाल सहन्छको भने सखे! वैशाख लागेपछि ।।
भालेले सिङले मृगी नजिक गै’ थाल्यो नि कोट्याउन,
उड्दै भुन्भुन गर्छ एक भमरो पाएर पोथी किन ?
जोडी घुर्छ कपोतको नजिकमै, यी दृश्य देखेपछि,
सक्लाको अब मान खोजिरहनै, वैशाख लागेपछि ।।