मुक्तक

१) राष्ट्रप्रेम

देश बँचेमात्र देशबासी रहन्छन्
भाषा रहेमात्र भाषाभाषी कहिन्छन्
खबरदार ! देशको नक्सा तानातान नगर
राष्ट्रप्रेम त हृदयमा पो समेटिन्छन् ।

दुख पीडा भुली एकपल,जिउन मन छ आज
चोटै चोटले फाटेको मन,सिउन मन छ आज
सुनेको थिए सराबले पीडा भुलाउछ रे मनको
त्यसैले एक घुट्को सराब,पिउन मन छ आज

फ​लाम​ कसी लाएर सुन​ हुँदैन​
तारा मोटाएर​ जून​ हुँदैन​
कर्कश​ आवाज​ त​ आवाज​ नै हो;
त्यो कहिल्यै नि मीठो धुन​ हुँदैन​ ।

जागिर
यो नपाइन्जेल अलङ्कार
पाएपछि पुरस्कार
हुनुपर्ने परिष्कार
भइरहेछ –बेकार ।

न त हिरो बन्न सकियो।
न त जीरो बन्न सकियो।
यो देशलाई टोकी खाने,
न त कीरो बन्न सकियो।

१,
चाहेको कुरा पुग्दैनन् किन होला
आँखामा आँसु सुक्दैनन् किन होला ?
यो परदेशमा पलपल मर्दैछु साथी
बुझ्नेले कुरै बुझ्दैनन् किन होला ?

थाहा छैन, अँझै कति गोविन्दहरू मर्नेछन्
आफ्नै बारी खन्दा कति फूलहरू झर्नेछन्
गोहीका आँशुमाथि भर नपर्नु होला हजुर,
आँशु झार्दै यिनले रगतको ब्यापार गर्नेछन्

१) खाँचो हुन्छ:

बुद्धूलाई गाइडको
इन्जिनियरलाई साइडको
डाक्टरलाई टाइफाइडको
खाँचो हुन्छ ।

सस्तो मृत्यु

प्रण गरेपछि बाग्मतीमा अब नदी पसेको छ
होश खुलेपछि अब तन्त्रमा माया बसेको छ,
मृत्यु दस रुपैयाँ धानीभन्दा सस्तियो यहाँ
आफन्तीहरूको आँखाबाट पानीजस्तै आँसु खसेको छ ।

जनता गरिबीको समुद्र तर्न
गतिलो नाउको खोजी गर्छ,
नेता स्वार्थ पूर्तिका लागि
सधैँ चुनावको रोजी गर्छ,
चुनावसुनाव भाँडमा जाओस्
देश बिदेशीलाई दिउँ ठेक्का
गरे उसैले विकास गर्छ
नगरे मन मौजी गर्छ

रातोपिरो देखिन्छौ के के खायौ साहेब।
यो सुख पाउन कहाँ कहाँ धायौ साहेब।
तिम्रो फाटेको चप्पल रुदैछ मेरो घरमा,
त्यो ब्रांडेड जुत्ता कहांबाट पायौ साहेब।

लोकतन्त्र –१
हाम्रा नेतालाई प्रजातन्त्रमा बहार छ
कार्यकर्तालाई दगुर्दैमा पहाड छ
कर्मचारीले खाइसकेको यो देश
जता हेर्यो उतै उजाडै उजाड छ ।

जीवनको रोजाईमा तिमीले चाहेको हुनु पर्यो ।
तिम्रो खोजाईमा तिमीले सोचेको हुनु पर्यो ।।
प्रेम दिवशको पर्खाइमा दिनरात एक गरेको,
सबैको देखाईमा त्यो एक रोजेको हुनु पर्यो ।।।।

प्रेम दिवशको सम्पुर्णलाइ शुभकामना ।
पशुपतीनाथ बाट कल्याणको कामना ।।

असंख्य सौगात छ नेपाल र नेपाली विरहरूलाई
बचाउनु छ अब युवा जमात राष्ट्रिय शिरहरूलाई
राष्ट्र, राष्ट्रियता र विकास खैं देशमा नेताहरूमा,
नयनमा तेजिलो दृष्टि भर्ने युवा खाँचो छ राष्ट्रलाई ।

देखासिकीले फेसन बढाएको छ,
राजनीतिले टेन्सन बढाएको छ ।
डाक्टरहरू सहर नछोड्ने भए
कम्पाउण्डरहरूको उपचारले
गाउँमा रोगको देशन बढाएको छ ।

एकातिर,
कारैकारको ट्राफिक जाम छ ।
अर्कोतिर,
ढाकरै ढाकरको उरुङ् लाम छ ।
भनाइ र गराइमा फरक देखियो ए ! प्रजातन्त्र !!
तेरो वी.पी.लाई ‘जयनेपाल’ र
पुष्पलाललाई ‘लालसलाम’ छ ।

पेशल आचार्य

बेचिनेहरुको लाम छ।
नैतिकता गुमनाम छ।
रातो बत्ति निभ्नै मान्दैन,
र, त यो देश जाम छ।

चोखो मन दिनेलाई मायामा बेरौंला जरुर
दुई मुटुको एक भए सुखदुःखमा हेरौंला जरुर
जालझेलमा फसाउने राख्यौ भने नियत
खुट्टा मात्रै रहोस् मेरो, जुत्ता फेरौंला जरुर