मुक्तक

अब मेरो कवितामा चिलेंसा र घुनपुत्ली परेको छ
पाठकको जमात नाक थुनेर अलि पर सरेको छ
अहिलेको त्यसलाई पढ्न नाक थुनेरै पढ्नु होला
घुनपुत्ली मार्न भर्खर मात्र बेगन स्प्रे छरेको छ ।।

आफ्नाले नै आफ्नालाई सजिलै छल्न सक्छ
सानासाना कुराहरूले धेरैको मन जल्न सक्छ
कसम माया तिमीलाइनै गर्छु भन्दै नाटक गर्नेको,
विश्वास कैलै हुदैन देखावटीमै बाटो बदल्न सक्छ

१
अँझै केही दिन चुनाबक्षेत्रमा घुमघाम छ
भाषणे तिर्खालुहरुको बाटोमा लामो जाम छ
केही दिनको मुतको न्यानो न हो
हामी जनताका लागि यो रमिता बडो धुमधाम छ ।

१)
म जलेपछि मात्र आगो तापुला भनेर बस्यौ
अनि मात्र पत्रिकामा छापुला भनेर बस्यौ
जब पत्थर बनेर मूर्ति जस्तै अडिए म मन्दिरमा
त्यसपछि पोल्टाभरि आशीर्वाद थापुला भनेर बस्यौ ।।

१)
घाम लागे पनि बादल हट्न सकेन
आँखा जुधे पनि माया बस्न सकेन
आँखाबाट परपर भाग्न थाले निद
दिन बिते पनि रात कट्न सकेन ।

दिनहरू बित्दै गर्दा, गएसाथहरू सेलाउँदै
महिनाहरू बित्दै गर्दा, गए यादहरू सेलाउँदै
दिन पछि महिना, महिनापछि वर्ष क्रमश
वर्षौपछि त गए ती मिलेका हातहरू सेलाउँदै

१
हिड्नु हुदैन कहिल्यै रहरमा भन्नुहुन्छ आमा
पर्नु हुदैन है कसैको भरमा भन्नुहुन्छ आमा
हात समाई बत्ती कात्न, टपरी गाँस्न सिकाउदै
सजिलो हुन्छ पराई घरमा भन्नुहुन्छ आमा ।।

मन छ उडन यसरी मलाई पंक्षी नभए पनि
शिखर चुम्न मन छ मलाई पंक्षी नभए पनि !
छैन पखेटा उड्ने मेरो तिमी जस्तो त के भो ?
फैलाई कृति चुम्नेछु लक्ष्य पंक्षि नभए पनि !!

सीमानामा आज भोलि साँझ बिहानै गोली चल्छ
घर हाम्रो हो, तर यहाँ पराइको बोली चल्छ
न त दशैं, न त तिहार, न त फागु पर्व हजूर
खै किन हो यहाँ त बिनापर्व होली चल्छ ।।

जिउन सजिलो छैन जिन्दगी तनाव भइदिन्छ
खुलम-खुल्ला बाँच्न पाउदैन दबाब भइदिन्छ
हाँस्दै बाँच्छु भन्छु तर आँखामा आँसु आउँछ
कसैको माया, साथ र बोली अभाव भइदिन्छ

मेरा चार मुक्तकहरु

मुक्तकः एक

देशैभरि अन्यायले सगरमाथा नाघेको छ
जतासुकै नैतिकताको खडेरी यो लागेको छ
कसैलाई केको धन्दा कसैलाई केको धन्दा
मलाई भने मुक्तक लेख्ने रहर मात्र जागेको छ ।

मुक्तकः दुई

मैले दिएको गुलाबको फूल तिम्लाई झार लाग्ने भयो
मेरो माया र विश्वास तिमीलाई भार लाग्ने भयो ।
खण्डै गरेर सम्झाएँ तर केही सिप लागेन
हारेको मनस्थितिबाट न वार लाग्ने भयो न पार लाग्ने भयो ।।

मुक्तकः तिन

मनमा चोट लागे मात्र केही लेख्न आउँदो रैछ
नपरिन्जेल मनमा चोट मनले सास्ती पाउँदो रैछ ।।
उनकै लागि भनी भनी रात दिन खटिरहें
सुन्छु ऐले उनीसँग अर्कै मान्छे धाउँदो रैछ ।।

मुक्तकः चार

मुक्तकः एक

जिन्दगी ढुङ्गो हुँदो हो त कति जाति हुन्थ्यो
न कुनै मुटु हुन्थ्यो न कुनै छाती हुन्थ्यो
उसका लागि सधैं एकछत्त सन्सार
न दिउसो हुन्थ्यो न त राति हुन्थ्यो ।

मुक्तकः दुई

हामीहरु ढुङ्गोमा मूर्ति कुँदेर आस्था जनाउँछौं
हाम्रो मन अड्याउन त्यसलाइ0 ईश्वर बनाउँछौं
आखिर ऊ ता ढुङ्गो न हो न मर्नमा डर न बाँच्नमा रहर
हामी भने उसैमाथि निर्दाेष पशुको रगत चढाएर आनन्द मनाउँछौ ।

मुक्तक १

मैले बा आमाको गुण कहिल्यै तिर्न सकिन
असल छोरा बनेर मनमा कहिल्यै छिर्न सकिन
समय बदलियो म आफैं बाउ बन्दै छु अहिले
देखाउथे कति लाग्दो रहेछ माया मुटु चिर्न सकिन

सोझो मान्छे भएछ ‘चुतिया’ पत्तै भएन
खै कति बेला भएछ मुखिया पत्तै भएन
हराए पछि मेरो नजरबाट आज भेटियो
बदलेको रहेछ उसले हुलिया पत्तै भएन

क्रेजी मगर

मुक्तक १
मुटुमा सजाएर राखेको एकजना खास थियो
अँझै लाग्छ ऊ हर समय मेरै आस पास थियो
मैले उसलाई कहिल्यै महलको सपना देखाइन
त्यसैले हाम्रो माथि यौटा खुल्ला आकाश थियो

नेताहरु गणतन्त्रलाई क्यास पारेर खाइरहेछन्
जनताहरु भोकउपवास बसेर रुवाइको गाना गाइरहेछन्
बाढीपीडितहरुको दुःखमा नेताको घुँडा धरधरी आँसुले भिजेको छ
तिनका पाल्तुहरुले तिनलाइ विदेशबाट ल्याएका माला पहिराइरहेछन् ।

मुक्तक १

यता मेरो मलामीको लामो लर्को हुँदा
उता तिम्रो सिउदोमा सिन्दूरको धर्को हुँदा
तिम्रो बिहेका जन्ती पनि रुन्छन होला
मेरो शंखको आवाज चर्को हुँदा

खेती गर्दा

खेती गर्दा अन्न मिल्छ काम गरे दाम
अकर्मी त भोकै बस्छ रुन्छ दिवासाम
मन्दिर मस्जिद हिड्नु सन्तोषको लागि
ढुक्क भई कर्म गर्यौं अघि आउँछन् राम ।