गीति कविता

माया उता छ गुनासो यता
नसोध घाउ दुख्छ कता
फर्क नफर्क मर्जी तिम्रो
भन त्यो माया राख्छौ कता

स्वर्गकी परी तिम्रो सौन्दर्यको बयान गर्न मन लाग्यो
यो मेरो जिन्दगी तिमीलाई नै समर्पण गर्न मन लाग्यो

पटकपटक सपनीमा तिमीलाई भेट्ने गर्छु
गुम्सिएका मनका कुरा त्यही भेटमा साट्छु
नजिक हुन खोज्छु तर तिमी टाढा भाग्छौ
आफ्नै ठान्छु तर तिमी पराई झै लाग्छौ

तिम्रो मायाबिना यो जिन्दगी कसरी चलाऊँ
दिलभित्र प्रेमका नसुनी कथा कसरी निदाऊँ
जुन र तारा कहाँ खस्छ र जमिनमा म देखाऊँ
तिम्रो मायाबिना यो जिन्दगी कसरी चलाऊँ

हराउन मन लाग्छ तिम्रो मिठो मुस्कानमा
लुकिरहुँ लाग्छ तिम्रो मुटुको त्यो कुनामा

एक समय थियो तिम्रो गाउँ हेर्न गएको
संयोग थियो तिम्रो र मेरो भेट भएको

त्यो समयको समधुर मिलनले नै होला
तिम्रो मेरो माया प्रेम बस्न गयो

आजभोलि के भो मलाई गुडुगुडूँ लाग्छ
पुतलीको पंख चोरी भुरभुर उडूँ लाग्छ

उसले हेरेदेखि मायाले बेरेदेखि
हाम्रो सम्बन्धमा दुनियाँले केरेदेखि
पिरतीको आगोमा त्यसैत्यसै सल्कूँ लाग्छ
चन्द्रमाको ज्योति चोरी टलटल टल्कूँ लाग्छ

पिरतीमा औकात खोज्ने सुनकी माया रैछौ तिमी
बादलुमा हराई हाल्ने जुनकी छाँया रैछौ तिमी

हेरिरहँदा शीतल दिन्छौ छुन खोज्दा टाढा भाग्ने
पराई हौ कि आफ्नै तिमी रिसाएनी माया लाग्ने

चन्द्रमाको शीतल वादल वर पीपलको छाया
सधैंभरि यसै गरी मिलोस तिम्रो माया

अजम्बरी नाता हाम्रो हिमनदीको पानी
तिम्रै काखमा हासी खुसी बितोस जिन्दगानी

महलकी रानी तिमी झुपडीमा अट्ने थिनौ
देखावटी दुई दिन माया जुनी कट्ने थिनौ

सुन जोख्ने तराजुमा जब माया जोख्यौ
प्रीत फुल्ने फुलबारीमा जब घृणा रोप्यौ

धेरै चोटि हेरें तिमीलाई धेरै चोटि देखें
बाटो छुट्टी गएकोले मन मारी बसें
पाइला मोडी तिमीबाट नभागेको होइन
तर पनि तिमीलाई किन भुल्न सकिएन

दोबाटोमा उभिएर कुर्दाकुर्दै तिमीलाई
मनमुटु एउटै पारी हेर्दाहेर्दै तिमीलाई
आँशु झारी तिमीसामु नरोएको होइन
तर पनि तिमीलाई किन भुल्न सकिएन

मेरो माया नम्बरी हो मसी लाउनु पर्दैन
अकबरी सुनलाई कसी लाउनु पर्दैन

संसारैमा प्यारी तिमी पाएँ, तिमीसँगै प्रीति लाएँ
सयौँ जुनी माया लाऊँ, मैले यस्तो कसम खाएँ
मेरो माया तेजाबी हो मसी लाउनु पर्दैन
अकबरी सुनलाई कसी लाउनु पर्दैन

जो गरीब छ त्यो घरमा भगवानको वास हुन्छ
जहाँ भेदभाव हुन्न त्यहाँ जीवन बिन्दास हुन्छ

चाहिन्न मसिनो मिठो जीवन पालिरहेकै हुन्छ
जस्तै दु:खमा पनि जीवन त टालिरहेकै हुन्छ

ढल्छ अँध्यारो सानै दियो बालेपछि
टोक्छ त विशालु सर्पलाई पालेपछि

बिदा भएँ भन्थ्यो माइलो, पोल्दा रापतापले
फर्किन खोज्दै छ मसानहरू जागेपछि
ढल्छ अँध्यारो सानै दियो बालेपछि
टोक्छ त विशालु सर्पलाई पालेपछि

हिउँभन्दा पनि गोरी एउटी काली छे
यदाकदा माया लुकाउने अलि जाली छे

काली तिम्रै मुस्कानमा हराउने गर्छु
तिमीलाई देखी निदरीमा कराउने गर्छु