kbs

म भक्त हुँ यो देशको
म रक्त हुँ यो देशको
कहिले पछि नसर्ने
म शक्ति हुँ यो देशको

मेरो नाकसम्मको दूरी राम्ररी ठम्याउन नसकेर होला उसको बायाँ हात मेरो चश्मामा अल्झिन पुग्यो । म उसको अप्रत्याशित ‘आक्रमण’ बाट झस्कें । चश्मालाई नाकको सहारा दिएपछि ऊतिर हेरें । ‘कस्तो लाग्यो त -‘ मेरो बायाँ सिटमा रहेको उसका आँखाले सोधिरहेका थिए ।

संस्कृतभाषा र साहित्यको क्षेत्रमा पाणिनीय अष्टाध्यायी -व्याकरण को स्थान शरीरमा प्राण जत्तिकै गहन र अन्योन्याश्रति छ । अझ साँच्चै भन्ने हो भने केही समयका लागि प्राणविनाको शरीरको त कल्पनासम्म गर्न सकिएला । तर पाणिनीय अष्टाध्यायीविनाको संस्कृतभाषा साहित्यको त त्यतिसम्म पनि सकिन्न । महामुनि पाणिनिद्वारा विरचित अष्टाध्यायीमा आठ अध्याय, प्रत्येक अध्यायको चारचार पाउले गरी ३२ पाउ र तीनहजार ९९५ सूत्र छन् र यिनै सूत्रभित्र नै संस्कृतभाषाका सबै शब्द अडेका छन् ।

हाँगाहाँगा वनभरि चैत फुलेछ
थाहा नपाई मनभित्र बैंस फुलेछ

के भनुँ म कसो गरी परें
मोहिनीको मायाजालैमा
बोलाइरहने टोलाइरहने
त्यो आँखाको नीर तालैमा

धेरै वर्षपछि आज फेरि
त्यस्तै झरी पर्यो
तिमीलाई नै सम्झेर हो कि
हाँस्दा हाँस्दै आँसु झर्यो

यही वर्ष तिमीलाई म बेहुली बनाउँथें
केही वर्ष पख दुखमा पर्या छु

म आफ्नै आँगनमा ईनार बनाउँछु
मेरो भगवानलाई मेरै छातीमा सजाउँछु
मलाई धारामा रोक चाहे मन्दिरमा छेक
म आफ्नै बेग्लै संसार बनाउँछु

आनाकानी गर्छौ किन माया लगाउन
हुन्छ भने हुन्छ भन हुन्न भने हुन्न भन

जानु छ धेरै धेरै टाढा तिमी र म
पुग्नु छ धेरै धेरै पर तिमी र म

!भनेकै थिएँ बाटैमा घर छ
कुनै दिन पस है
गुन्द्री र काम्लो पिंढीमा जे छ
तानेर बस है

छक्कै परें वर्षौंपछि आज भेट्ता तिमीलाई
यस्तो लाग्यो सानै रहेछ संसार यो

नहुनु थियो भैगयो गर्छौ किन गाली
तमासा मेरो हेरेर तिमी पिट्छौ किन ताली

हिजो अर्कैसँग देखें
आज अर्कैसँग देखें
मेरो साथ छोडेदेखि
तिमीलाई धेरैसँग देखें

पुरानो गाउँ क्या राम्रो ठाउँ
चंचले नानी क्या राम्रो बानी
घुम्दै म आएँ तिम्रो गाउँमा
तिमी यो मनलाई सम्हालिदेऊ न

पर्वतहरूमा सुमेरु हुँ म
नदीहरूमा
महाकाली, टनकपुर हुँ म
वृक्षहरूमा रक्तचन्दन हुँ म
विमानहरूमा लाउडा हुँ म ।