बी बी ठकुरी

फूलका बगैँचाहरूमा उम्रिन्दैनन् कविता,
मान्छेको अनुहारमा लेखिएको हुँदैन कविता,
हिँडदा हिँडदै, पाइने चीज पनि होइन कविता

हामीले रोजेको नेता
फाँकी लाउने नहोस्,
इमान्दार होस्,
मुर्ख नहोस् ज्ञानी होस्
निकै पढे लेखेको होस् ।

यो दशैं,
अरुलागि मीठो, मीठो खानु,
राम्रो, राम्रो लाउनु अनि
दक्षिणा थाप्नु भए पनि

सोल्टिनी,
तिमीले मसँग
मीठा मीठा,
मन मिल्ने कुरा गर्थ्यौ,
ठुस्का ठुस्की पनि गर्थ्यौ,

दिनमा एक छाक खाएर
आफू मौन बसी
नून, भुटुन र तेल सबैथोक बार्दैछु
पितृलाई पार लगाउने उदेश्यले
हिजोआज म, जुठो बार्दैछु ।

धनमायाले धनको कुरा मात्र गर्दिनन्,
मनको कुरा पनि गर्छिन्,
मनको पीडाहरू सुनाउँछिन्,
खुशी भएको बेला
लजाउने र काउकुती लाउने कुरा गर्छिन्,
कहिलेकाहीँ मेलापातको कुरा पनि गर्छिन् ।

मीठो, मीठो खाँदाखाँदै
कहिलेकाहीँ तितो पनि चाख्नु पर्छ,
सजिलो बाटो हिँडदा हिँडदै
घात, संघात पनि तर्नु पर्छ ।

आफ्नो घर भनेको आफ्नै हुन्छ,
आफ्नो घरमा
चैनको स्वास फेरे हुन्छ,
केही नभए पनि
उफ्रिपाफ्री गरे हुन्छ

एकान्तमा
कसैलाई सम्झँदा सम्झँदै म,
आफूलाई नै बिर्सिरहेको हुन्छु,
कहिले भीरबाट खसिरहेको हुन्छु,
कहिले नदीमा बगिरहेको हुन्छु ।

१)
अरुहरू टुप्पोमा पुगिसके, तिमी आकाश ताकी बस,
अरुले बगर पनि मिचिसके, तिमी नारा लाउँदै बस,
वीरको सन्तान भनेर कति नाक घोक्राउँछौ, तिमी
अरुले विजय पताका फहराइसके, तिमी लास गन्दै बस ।

विद्यार्थीहरूलाई अचेल
युनिफर्म लगाएर स्कुल जानु छैन,
स्कुलबस कुर्नु परेको छैन,
बिहान चाँडै उठेर
अबेर रातिसम्म पढ्ने वाध्यता छैन ।

सुखले खानु पुगोस्,
खुशीले दिनु पुगोस्
चिताएको ठाउँमा जानु पुगोस्,
अस्पताल धाउनू नपरोस्,

कवि भएपछि
कविले प्रेम गर्नु हुँदैन,
कविले खुशी मनाउनु हुँदैन,
कसैसँग आत्मीयता बढाउनु हुँदैन
कसैसँग वाचा वन्धन गर्नु हुँदैन ।

हाम्रो गाउँ सहरदेखि
दिन प्रतिदिन
चेलीबेटीहरू हराउन थालेका छन्,
नराम्रीहरूलाई नलगेर
राम्री राम्रीलाई
छानी छानी लगेका छन्,Read More »चेलीबेटी हराउँदा

हाम्रा चेलीहरू अरु हेरि
निकै फर्वाड छन्,
पढे लेखेका छन्,
कामधन्दा सबै जानेका छन्,
बिहे बटुलमा पुगेका छन्,
मरौपरौमा पनि सघाएका छन्,
सिँगारपटार जानेका छन्,
घर सजाएर राखेका छन्,

घर ठुलो नहोस्,
अलिक सानै होस्,
सफा सुग्घर र चटक्क मिलेको होस्,
घर सानो भए पनि
आँगन चाहिँ ठुलो होस्,
आँगनको चारैतिर फूल फुलेको होस्,
आँगनको एकातिर
मनको भारी बिसाउने
सानोतिनो चौतारी होस्,
अर्कोतिर तिर्खा मेट्ने पँधेरो होस् ।

बालकछँदा
कमेजको टाँक तलमाथि लगाएर
बाहुलाले सिँगान पुछ्दै
खरी र सिलोट च्यापेर
खाली खुट्टै स्कुल गएको ।
गोडाको नङ उप्किएको ठाउँमा
थाङना बाँधेर गोली खेलेको दिनहरू
कसरी चालै नपाई बितिसकेछन् ।

मेरो कवितामा
सञ्ज्ञा, सर्वनाम, क्रिया र विशेषणहरूसँगै
भूत, वर्तमान भविष्यहरू छन् ।
माया गर्ने जोडीहरूका लागि
एकान्त वनपाखा छ,
सपना देख्नेहरूका लागि
मेरो कवितामा
स्वप्नलोक पनि छ ।