तिम्रो लागि उनी आकासको तारा मात्रै थिइन्
धर्तीमा झारी मैले तिमीलाई दिएँ
तिम्रो लागि उनी सपनाको एक परी मात्रै थिइन्
विपनामा तिम्रो उनलाई मैले नै बदली दिएँ
तिम्रो एकतर्फी माया मात्रै हुन्थ्यो उनीसित
मैले नै बदलिदिएँ दोहोरोमा तिम्रो मायालाई
आफ्नो चाहाना टुक्याएर तिम्रो झोली भरी दिएँ
पुरा भयो सपना तिम्रो भरि उनको खाली सिउदो
भन्नु अब साथीहरूहो कहाँ भयो गल्ती मेरो?
कहाँ भयो गल्ती मेरो?
सुर्यको जीवन
कति स्वच्छ,शान्त बिहान छायो|
त्यसै माझ मुस्कुराउदै सुर्य उदायो|
आफ्नो रातो वर्णका साथ आयो|
नौलो बिहानीको सुरुवात गरायो|
स्वप्नलाई विपनामा ल्यायो|
बढ्दै हुर्कदै यौवनकालमा आयो|
दिउसोको प्रचण्ड गर्मीलाई निम्त्यायो|
खेतमा काम गर्नेहरुलाई थकायो|
एकछिन आराम गर भनि अह्रायो|
सुनौलो जोस् सबैमा छायो|
यौवनलाई काबुमा राख्दै बढ्यो|
बेलुकाको मधुरता छाउन लाग्यो|
अर्को बिहानीको संकेत गर्दै गयो|
आँखा भरि आँसु झार्दै बिदावारी भयो|
अर्को दिन भेट्ने बाचा गर्दै हरायो|
“गद्यकबिता” आँखाभरि सुन्दर सपनाका ताराहरु फिजाँएर काला अँधेरी रातको अन्त्य र शुभ बिहानीको आशामा किराहरु… Read More »मृतसागरमा आफुलाई समाहित गर्न पुग्छ..
खुशीको एक त्यान्द्रो
समयको पखेटा काटेर
संबिधान बने पनि
जीवन जिउने क्रममा,
यो जिन्दगी खै