Skip to content

विविध-विधा

मुटु बगर भेटेँ

आफ्नैसँग अपरिचित शहर भेटेँ मैले
आफैंसँग मान्छेहरू, बेखबर भेटेँ मैले

जहाँ पुगेँ, जोजो भेटेँ, ती सबै मान्छेको
रुञ्चे नयन, मुस्काउने अधर भेटेँ मैले

पराईको हातभरी निको पार्ने दबै अनि
आफनोसँग अचानो र खञ्जर भेटेँ मैले

शायद म कवि थिएँ

शायद म कवि थिएँ अनि मात्र लेखन सकें
कि त थिएँ ज्योतिषी नै र भविष्य देख्न सकें
चाहनाको बोरा पनि भरि हुन थाल्यो अब
जिन्दगीमा हाँस्न सकें अनि मात्र भेट्न सकें

सेखासेख हुँदैनथ्यो

कहाँ हुनु देखादेख हजुरको र मेरो
कता हुनु लेखालेख हजुरको र मेरो ।।

नदेखेझैं गरी हिंड्थें सधैं एउटै बाटो
रेखारेख हुँदैनथ्यो हजुरको र मेरो ।।

एकार्कामा हिंडेका थ्यौं आफ्नो लक्ष्य बोकी
हुँदैनथ्यो छेकाछेक हजुरको र मेरो ।।

फागु खेल्ने बहानामा रङ्गका लोलाहरु
हुँदैनथ्यो फेंकाफेंक हजुरको र मेरो ।।

आज हामी एकार्काका पूरक जस्ता भयौं
रहेन त्यो सेखासेख हजुरको र मेरो ।।

थियौ घनिष्ट मित्र

थियौ घनिष्ट मित्र, याद आयौ
रहेछौ मनभित्र , याद आयौ

सरल थियौ, उदार पनि थियौ
त्यसमा पनि पवित्र, याद आयौ

नजिक दिलको थियौ, बिरानो भयौ
देखायौ हरकत विचित्र, याद आयौ

फर्केर आऊ

भयो दूर प्यारी नजाऊ नजाऊ
उही प्रेम सम्झेर फर्केर आऊ ।।

थियौं एक जस्ता कसो के भएर
छ दूरी बढेको तुरुन्तै हटाऊ ।।

सके फर्क बाचाहरु सम्झिएर
नफिर्ने भए हाल सम्मन् सुनाऊ ।।

भयो जिन्दगी भेलको पात मेरो
मलाई प्रिये लौ किनारा लगाऊ ।।

बसेकै छु यो प्रेमको दीप बाली
छ कस्तो त्यहाँ हाल केही बताऊ ।।

सबै भोक तिर्खा कहाँ पूर्ण होलान्
सके ‌ओठमा ओठ मात्रै छुवाऊ ।।

चिठी एक लेख्यौ त्यसैमा खुसी छु
बसेको छ खाटो सुकेको छ घाउ ।।

कहिले वारि देखियो

कहिले वारि देखियो कहिले पारी देखियो
आज आफ्नै काँधमा जिम्मेवारी देखियो

चोरलाई चोर भन्ने, साधुलाई साधु भन्ने
पिठ्युँमाथि नै कर्तव्यको भारी देखियो

केरा खम्बा जस्ता गोडा

केरा खम्बा जस्ता गोडा देखाएको किन हो
घामले कतै कालो होला, सेकाएको किन हो

ओठ टोकी औँला भाँची यता छड्के हेरेर
लालुपाते तिम्रो जिब्रो, खेलाएको किन हो

हामी पनि मुर्ती नाइ, इशारा काफी हुन्थ्यो
थुक निली घुट्को प्यास, मेटाएको किन हो

यो मन अन्तै सार्छु (मुक्तक)

यो मन अन्तै सार्छु भन्दा सरेन त सानु
नयन अन्तै चा’र्छु भन्दा चा’रेन त सानु
हरपल हरक्षण तिम्रै यादले सताउँदा
आँखाबाट आशु तार्छु भन्दा तरेन त सानु

अनि मात्र लिम्बू (मुक्तक)

धङ्कुटे,इलामे या जुम्लाली हुँ अनि मात्र लिम्बू
पहाडे हुँ मधिसे हुँ हिमाली हुँ अनि मात्र लिम्बू
राष्ट्रियताभन्दा ठुलो ! जात हुँदैन नि महाशय!
सबैभन्दा पहिले त नेपाली हुँ अनि मात्र लिम्बू

यो मन मुटुबाट (मुक्तक)

यो मन मुटुबाट तिम्रो माया घटाउन सकिन
र त दिमागबाट तिम्रो नाम हटाउन सकिन
तिमीसँगका ती रङगीन पल याद आइदिँदा
यो जिन्दगी यो समय एक्लै कटाउन सकिन ।