विविध-विधा

जतिसुकै आए पनि ताल पुरानै छ
नामै मात्र गणतन्त्र चाल पुरानै छ ।

जसो जसो गर्न चाह्यो उसै उसै गर्ने
बोतल मात्र नयाँ रैछ माल पुरानै छ ।

नयाँ राजा नयाँ काजी जनताका शत्रु
आतार लिए आतारीको खाल पुरानै छ ।

फेरिदिने भनी भनी भोट माग्न अए
नयाँ दिन्छु भन्थे तर पाल पुरानै छ ।

पर्चन्नले देशभित्र शान्ति ल्याउँछु भन्थे
शान्ति भन्ने हराइसक्यो हाल पुरानै छ ।

मुक्तकः एक

अहिले कराेड भ्रष्टाचारमा हजार दण्ड गर्ने न्यायाधीशकाे नाम छ
निर्माणकाे नाममा हिलो र धुलाेले बाटाे जाम छ
अरुकाे के कुरा गरिरहनु र साथीहरु
बलात्कारीहरुकाे धुमधाम छ ।

मुक्कतः दुई
युवाहरुहाे साैदी कतार र मलेसिया जान बल गर
सक्छौ भने यसका लागि चाँडो पहल गर
याे देशमा बसेर के भाे र अब
भिसाका लागि जतिसक्तो छल गर ।

मुक्तकः तिन

कसैलाई दसैं पीडा हाेला कसैलाई काल छ
कसैलाई यही दसैं मालामाल छ
सबैकाे उस्तै कहाँ हुनु र नानी
निर्मलाका अामाबाबुलाई भने दसैं बेहाल छ

यो जीवनमा तिमीलाई पाउँछु कि भनी
गरिन के दिलमा बसाउँछु कि भनी

आफ्नै घरको जमीन छोडी, शहरतिर किन सरौं
हलो-जुवा गरी बरू, लाग्छ गाउँमै खेती गरौं

युद्ध गर्नुपूर्व यसै खुकुरीमा धार हुनै पर्छ
चुप्प लागेर भएन अब साथी खुंखार हुनै पर्छ

थाहा छैन म को हुँ, मलाई आफैं
हुन्छ, कहिले त मरूँ, जलाई आफैं

उनीसँग भेट्ने मेरो, अन्तिम एउटा धोको थियो
मनभरि माया अनि, वेदनाको पोको थियो

छाडी गयौ र? होइन लाग्छ, चारैतिर खोज्दै छु म
साँचो हो कि कल्पना मात्र, किन यस्त सोच्दै छु म

आशिष दिनुस आमा-बुवा, सोचेको काम आँट्न सकौं
भित्री पीडा लुकाएर, सबैलाई खुसी बाँट्न सकौं

पोहोर साल झैं यो साल आमा, गाउँमा आउन नपाइने भो
बाल्य कालकासँग साथी साथ, रमाउन नपाइने भो

सादा जीवन फिल्मी भए म नि तिम्रै हुन्थें होला
हाम्रो जोडी छुटाउनेलाई नमज्जाले धुन्थें होला

जलेको मनलाई शीतल, आश केहो बुझें मैले
रदिफ र काफियाको, राश केहो बुझें मैले

साँचो प्रेम गरी तिम्लाई, गल्ती गरें मैले
सोझो मनलाई विश्वास दिलाई, गल्ती गरें मैले

दु:ख पीडा सबै बिर्से, तिमी आएपछि
मुटुभित्र धड्कन बनी, दिलमा छाएपछि

केही छिन त टाढा हुँदा, गाह्रो हुन्छ सहन प्यारी
दुईचार वर्ष विदेशमा गई, के सकुला रहन प्यारी

छोराहरू हुर्काउँछन, बा-आमाले खाई नखाई
आज उनी एक्लै हुदा, आँशु पुछ्ने भएन कोई

हाँसी-हाँसी जली दिन्छ मैन त्यो
आफै पग्ली बली दिन्छ मैन त्यो

(१)
एकलाई बथान नगनियोस्
मूर्खलाई शिक्षित नभनियोस्
हुँदा हुँदा अब त अति भयो
तला छाप्न आगन नखनियोस ।

बल्झी बल्झी दुख्छ मुटु घाउ भएर होला,
विश्वासघाती निष्ठुरीको नाउ भएर होला

१)
कोही जातीय संघीयता नभएकोमा चिल्लाइरहेछन्
कोही अखण्ड नेपाल नभएकोमा झल्लाइरहेछन्
कुकुरले पुच्छर हल्लाए पो शुभ संकेत हुन्थ्यो र
बिडम्बना याहाँ त पुच्छरले कुकुर हल्लाइरहेछ।