विविध-विधा

माटोमाथिको विश्वासका पर्खालहरु चर्केका छन्
आफ्नै छोराहरु अर्काको घरतिर फर्केका छन् ।।

अन्धाधुन्ध विश्वग्रामको रहर बढेको छ बढेको छ
आफ्नो मातृभूमिबाट निरन्तर परपर तर्केका छन् ।

सामाजिक सञ्जाल हेरेर अनुमान लगाउन सकिन्छ
अर्को मुलुकमा पुगेर धनको लोभमा भेडाबाख्रा जसरी खर्केका छन् ।

बडो हतार देखिएको छ आजको युगमा उन्नति गर्न
तेस्रो मुलुकमा गई उतै उन्नति गर्न भिसा पर्खेका छन् ।

सामाजिक सञ्जालमा बडो मातृपितृभक्त पल्टेको देखिन्छ
यता आमाको सिटामोल खरिद गर्नु पर्दा नराम्रो गरी झर्केका छन् ।।

सुख शान्ति र समृद्धिको नारा कुर्लनेहरुको बिगबिगी छ

यता कोशी बेच्छन् उता काली बेच्छन्
चुलेसी हथौडो हलो फाली बेच्छन्
हरामीहरुको कुरा के गरुँ म
लिपु लेखदेखि महाकाली बेच्छन् ।।

यता धर्मका नाममा स्वाङ बेच्छन्
उता कर्मका नाममा भाङ बेच्छन्
यी लुब्धाहरुको गरुँ के बयान
कचौरा कसौंडी पन्यू थाली बेच्छन् ।।

जता हुन्छ पैसा उतै दृष्टि राख्छन्
जता भ्रष्ट हुन्छन् उतै हात थाप्छन्
यी हुन् देशघाती कहाँ देश मात्रै
कुलाङ्गार मौका परे साली बेच्छन् ।।

माथि हेर्दा हिमाल
टल्क्यो टलल्ल
तल मधेश रमाइलो
देख्दै झलल्ल

उता नदी खोला छन्
यता छहरा
वनको बाटो झरेर
बग्छन् सलल्ल

थियो संघर्ष पू्र्खाका निशानीका लागि
अँध्यारो रात पछिको विहानीका लागि

यो देशमा आन्दोलन र शहीद धेरै भए
अँझै लडिरा”छन् जिन्दगानीका लागि

शरिर देखियो र शिर देखियो
आफ्नै जिन्दगीको भिर देखियो

हाँसो खुशी मात्र क्षणिक रहेछ
यो खुशीनै खुशीको पिर देखियो

ढाक्छ्यौ आधा आकाश नारीलाई सम्मान अनि सलाम
आमा, दिदी, बहिनी नारी नै हुन्– कति गर्छौ अपमान ?

युग चल्ने आधार, सृष्टि सार सर्वश्व सशक्तिकृत
घर, सदन, सहर त्यो सरकारमा खै कति सान ?

१)
दशैको टिका
शुभकामना पौछ
निधार भरी
२)

हिमाल हास्छ
तिम्रो मुस्कान संगै
घाम ब्याउदा

बेस्सरी याद आउछ रात ढल्दै जादा ।
पीए मन भुलाउन तिम्रो याद गल्दै जादा ।।
नदेउ ऐठन त्यो याद हरूको ए पग्ली ।
रहुला खरानी त्यो यादभरी जल्दै जादा ।।

आमाले फोनमा भनेकी थिइन् आउछस् आउँदैनस्
पोहर त्यस्तै भयो अहिले छुट्टी पाउछस् पाउँदैनस्

चोकमा पिंङ्ग र हिजै घरमा जमरा राख्यौ बाबु
‘बा’ले भन्दै थिए यसपाली टीका लाउछस् लाउँदैनस्

आँसु नै आँसुको भेल भो जिन्दगी
हर्दमै हारिने खेल भो जिन्दगी

दुर्दशा झाङ्गिए शान्त संसारमा
यातना वर्सिने जेल भो जिन्दगी

हँसिला अनुहार सबै हाँसेकै छन् भन्ने के छ
डरै डरमा जिउनेहरू बाँचेकै छन् भन्ने के छ

बिताए जसले जीवन गुलामी गरेरै बिदेशीको
छातीभित्र तिनले देश टाँसेकै छन् भन्ने के छ

पिउन सकिन आँसु मैले बगेरै समुद्र भयो
जिउन सकिन म घायल खुट्टा यसै भाँच्चिरह्यो

म मान्छे र कुमान्छेमा मान्छेकै रूप खोज्थेँ, पाइन
न मान्छे न सुमान्छे आखिर आशा यसै टुट्दै गयो

पिता मान्छ कोही कुनै मान्छ माता
सश्रद्धा सबै पढ्दछन् ज्ञान गीता
छ त्यो तेजिलो स्वादिलो ज्ञानगङ्गा
म पढ्दा न पढ्दै हुँदै जान्छु चङ्गा ।।

कथा सुन्न थालें दुबै कान थापी
बडो चाख लाग्दो सुनिन्थ्यो तथापि
त्यहाँ भित्रको मर्म के सक्नु सुन्न
भयो कृष्ण तिम्रो म ता भक्त हुन्न ।।

तिम्रो रुपको अगाडि अरु फिक्का लाग्छ
मलाई तिम्रो रुप नै सुनको सिक्का लाग्छ
छोडेर जान्छु भनेर कहिल्यै नभन है प्रिय
तेस्तो बेकार कुरा सुन्दा मलाई दिक्का लाग्छ