कविता

देश खोज्दै गरेकी छोरी
देश देखाउँदै गरेको म
र
समयको विषुवत् रेखामा उभिएर
हेरिरहेछु देश, छोरी, जीवन र बाटो ।

पहाड
पहाडजस्तो रहेन अब ।
त्यहाँ वरपीपल हुनुपर्छ सियाँल ताप्न
आस्थाहरू चुलिएर मन्दिर बनेको हुनुपर्छ

मौनव्रत लिन बाध्य मेरो टेलिफोन

निःशब्द छ र छ अशान्त पनि,

रिसले होस हराएको लाटो मान्छेले झै“

मलाई चिथोर्न खोज्छ

मभन्दा निर्धो छ, सक्दैन,

अब सत्यलाई पनि
सत्य सावित हुन साक्षी चाहिएको छ

विषय वा प्रसङ्गले
अर्को अर्थ नलागेमा
मैले तिमीलाई तलाक दिए“ ।
कपालमा मेहन्दी दलेर
सिल्की भएकी रहिछौ
ब्लिचिङ् गरेर अनुहारमा
मिल्की भएकी रहिछौ

सम्झना मैनबत्तीजस्तो
मन सम्झनामा बल्दाबल्दै सकिए हुन्थ्यो
उफ ! यसरी बारम्बार नआए हुन्थ्यो
यसरी घरिघरि नतड्पाए हुन्थ्यो ।
सम्झना चुहिने गाग्रीजस्तो
मन बाटोमै तप्पतप्प चुहिएर
रित्तो मन घर पुग्न पाए हुन्थ्यो
यसरी घरिघरि झस्काउने झझल्को नआए हुन्थ्यो ।

केटाकेटी छँदा
मेरो बुबाले भन्ने गर्नुहुन्थ्यो-
बाबु !
ख्याक, सबै खराब हुँदैनन्
ख्याक, सबै डरलाग्दा मात्र हुँदैनन्

ँसत्य’ चिन्ने भए !
‘सत्य’ चिन्ने भए यदि-
‘झूटा’ को सङ्गत गर्न थाल !
तिनले जे-जे भन्छन्-
रगडेर नाक- ‘सही’ हाल !
स्वतन्त्रताको विशेषता जान्ने भए
कसैको ‘चाकरी’ गर्न थाल
गहतको झोलमा चुहाऊ र्‍याल ।

गुलाफ रगतपछ्य छ
सयपत्री र मखमली छियाछिया छन्
र, रोएको छ हिमाल ।
काँडा तिखारिएको छ
तरबार चम्किएको छ
राक्षसहरू गर्जिरहेका छन् ।

पर्वतजस्ता
अग्ला आशिषहरू थापेर
भ्रमले कुप्रोकुप्रो भएको
यो बूढो जिन्दगीमा
भक्तहरूको लस्कर अब
विकेन्दि्रत छ, मन्दिरबाहिर ।
बन्द आँखाको पर्दाभित्र
ईश्वरलीला खोज्दाखोज्दै
आफैँलाई हराउनेहरू
आजको तिम्रो ईश्वर
डबलीमा गहिरो चुप्पीको मञ्चनमा
औँलाहरू नचाइरहेको फेला पार ।

हत्या र हिंसाले आक्रान्त भई
सिङ्गो देश रोएका बेला
शान्तिका प्रतीक परेवालाई
बाजको हावाले छोएका बेला
निर्धक्क लामो सास फेरी
आमा मलाई हाँस नभन !

म तिम्रो र मेरो
सम्बन्धको वर्णन गर्न
फेरि यसरी उभिएको छु
कि तिमीले जमिन दिएपछि
म उभिनु जरुरी थियो
एउटा साथी
अर्को साथीको बीच
एउटा पुत्र
पिताको बीच कसरी उभिन्छ

समयलाई झुन्ड्याउँछु भन्नेहरू
आज फेरि फेरिएका छन्
बजारका रङ्गीचङ्गी क्यालेन्डरहरूजस्तै
र, म,
समयले खुद्रा किनेको मान्छे
नयाँ क्यालेन्डर झुन्ड्याएर हाटबाट फर्किएको छु
समय क्यालेन्डरमा बस्छ भनेर ।

आसन्न मृत्यु खोकी राख्यौ
बोझ जिन्दगीको बोकी राख्यौ
गाँस्यौ नाता अँध्यारोसित
उज्यालो सधैँ खोजी राख्यौ

म त लालीगुराँस भएछु
वनैभरि फुलेछु
मनैभरि फुलेछु
सबैको नजरमा परेछु
मायालुका लागि प्रेमको प्रतीक
ईष्र्यालुलाई बिझाउने काँढा भएछु

हिटलरसग मिल्ने
मार्कोससग मिल्ने
चाउचेस्कुसग मिल्ने
कस्तो राष्ट्रपतिको अनुहार देखिने हो शासनमा
देखियो भने के गर्ने –
सम्पर्ूण्ा भूगोल थर्किने गरी चिच्याउने
स्वतन्त्रता … स्वतन्त्रता … स्वतन्त्रता

१. माओवादी विद्रोहीको

तिनीहरू ठान्छन्
म अनपढ छु, म बहकिएको छु
म बाध्य छु, त्यसैले
म मान्छे मार्छु ।

ब्रह्मनालमा लमतन्न सिकिस्त बिरामी कुरेर
बारम्बार वैद्यबाको मुखमुद्रातिर आशे नजरले हेरेर
आश अर्थात् सास छ कि छैन भन्ने प्रश्नको उत्तर पर्खेर
बिरामीको मुखमा केही थोपा गङ्गाजल छर्केर
प्रतीक्षारत एक हूल निरास कुरुवाहरूतिर फर्केर
अँध्यारोमा कालीगण्डकीमा शालिग्राम खोजेझैँ