गद्य कविता
समय शाश्वत
किन फैलिन्छ अतिवादी आगोआज फेरि (कविता)
आज फेरी
तिम्रो याद आयो,
म कहाँ भुल्न सक्छु र
ति हाम्रा सपना अनि कल्पनाहरु |
त्यो मनोरम प्रकृतिहरु बीच
कुम्भकर्ण हिमालको दृश्य हेर्दै,
कहिले नछुट्ने बाचा कसम
माया पिरतीका मिठा कुराहरु |
तिमीलाई नदेखेको दिन
म आफै हराएको भान भएको क्षण,
कता के छुटे,
बिर्से जस्तो लागेको पल |
वियोग कहिले नआओस जस्तो लाग्थ्यो
सधै संगै देखि रहु,पाई रहु लाग्थ्यो,
तिम्रो त्यो मायालु मृग नयनी आँखा
कहाँ भुल्न सक्छु र |
स्वर्गबाट झरेकी अप्सरा जस्ती,
मुलायम सिलिक्क लामो केश
गुलाबी ओठ, लजालु नजर, मिठो बोली |
अझै मेरो मुटु दु:खी रहन्छ,
घोची रहन्छु, बल्झिरहन्छ |
नचाहदा नचाहदै हामी दुई भबिष्यको खातिर,
विवस भएर तिम्रो यादमा तडपिन्दै,
मैले गाँउ छोडेको कहाँ बिर्सेको छु र |
सहर आएर लेखेका दर्जनौ चिठ्ठीहरुको,
जवाफ नपाउदा,
महिनौ तड्पिएको त्यो क्षण,
अनिदो रात अनि,
तिम्रो चिठ्ठीको आशामा पर्खेको यो मन |
अचानक खबर पाए तिम्रो विदाईको
मेरो धर्ती भासियो, संसार अध्यारो भयो
तत्काल गाउँ फर्कदाको पल,
हप्तौ महिनौ लागेको ति क्षणहरु,
कहाँ भुलेको छु र |
गाउँ फर्किए पनि भेट्न सकिन
तिमी अर्कै कि भई सकेकी थियौ
सुने,
तिमीलाई जबर्जस्ति बेहुली बनाएको थियो अरे |
मैले पठाएका चिठ्ठी,
अरु कसैले खोलेर हेर्थ्यो रे |
चिठ्ठी नपाउदा तिमीले
स्वार्थी भन्यौ होली,
मेरो यादमा कति तडपियौ होली |
म बयान गर्न सक्दिन,
ठुलो असमझदारी भयो
हस्तक्षेप,
जसले हाम्रो बिछोड भयो |
तापनि,
तिमीलाई दोष दिन चाहन्नँ
तिमीलाई साथ दिन नसके पनि
आस्था घटेको छैन,
झन् बढेको छ |
तिमीले कर्तब्य निभायौ,
अचेल,
मुटु दरो बनाएको छु,
जहाँ जे छु ठिक हुने प्रयासमा छु,
तिम्रो भबिष्यलाई सफलताको शुभकामना |
सेप्टेम्बर २०१०
न्युयोर्क
मेरो फूलबारीमा किन खेल्छ अतिवाद,
तराई, पहाड र हिमाल
जीवनसँग जुझ्दै