प्रकृतिको नियम
जसलाई चाहेर पनि बदल्न सकिन्न
कति कठोर अनि निर्दयी छ !
जसले स्वयमलाई गुमाएर
उसको पलपलमा साथ दिने गर्थ्यो
आज उही टुहुरी भएकी छे ।
तर पनि उसलाई कुनै प्रवाह छैन
प्रकृतिको अन्याय सम्झी
जिन्दगीको अथाहा सपनाहरू पगुरी
अन्धकारमा लम्किन्छे
ए दुनिया छोडिदेऊ अब
धूपबत्ती बाल्न भगवानलाई
बरु
सक्छौ भने जलाई देऊ खुर्सानी धूप
न रहन्छ बाँस, न बज्छ बाँसुरी
न त भगवान छन् भन्ने विश्वास
न त केही देलान भन्ने आश।
म तिम्रो इशारामा नाच्नुको बिकल्प छैन
कारण पनि छैन
तागत पनि छैन
जमुने ! सलाम गर त
आदेश मालिकको जस्को बन्धनमा छु ।
जमुने ! नाचेर देखा त
आदेश अन्न दाताको जस्को भरमा बाच्छु ।।
अलिक दु:ख लाग्छ,
लाठी उस्को हातमा डरमा हास्छु ।।
आहा
मिलेका शरीर
कसिला नितम्ब
सेता स्फटिक , सर्लक्क खम्बा
नयाँ रात, नयाँ कहानी
बैसले अनमत्त
मासुसँगको लुछाचुडी
शरीर शरीरको घम्साघम्सी
जोश, आतुर
थकित, चुर
भो, मलाई चहिएन
सबै त्यागी म टाढा-टाढा लादैछु
हो प्रिया,म मेरो बासनाको मलामी जादैछु
मानव वस्ती देखि केहीपर राखिँएका
झ्यालको
ए दुनिया छोडिदेऊ अब
म तिम्रो इशारामा नाच्नुको बिकल्प छैन