विविध-विधा

घाम जून उदाए’नी पाहार छैन घरमा मेरो,
जति फूल फुलेपनि बाहार छैन घरमा मेरो ।

तिम्रो मिठो कुरा सुनि मैले पेट भरेपनि,
उता जाहान् भोकै हुन्छन् आहार छैन घरमा मेरो ।

कहाँ बन्छ देश ? नेता कंश भएपछी
शताब्दी नै लाग्न सक्छ बिध्वंश भएपछी ।

भिखारीको भेष भित्र शिकारीको रुप,
कस्ले बुझ्ने ब्वाँसोरुपी हंस भएपछी ।

युग बितिसक्यो तर सुध्रिएनन् कोही

माया के हो छुटेपछि थाहा हुँदो रै’छ
भित्रभित्रै बल्झिएर दिल रुँदो रै’छ।

स्मृतिका लहरहरु छचल्किदा दिल्मा
मन उडी उस्कै मन्को धड्कन हुँदो रै’छ ।

शिवको छटा
गुह्येश्वरी प्रवेश
कुण्ड दर्शन ।

हिन्दुको आस्था
शिवको आराधना
लिड्डको पूजा ।

भट्टी पसे आँफैलाई पिलाएर आए
उध्रेको ‘थ्यो मनको छेउ सिलाएर आए

नशा नशा भित्र सबै बियोगको बाढि
प्याला सङ्गै प्रेम बुदँ मिलाएर आए

दोबाटोमा फेरी आज “मैसा’प”को दर्शन

तिम्रो मायाको तापले यो मनले न्यानो चाह्यो प्रवास
तिम्रो मीठो सामिप्यताले मनले राहत पायो प्रवास।

उजाड थियो मनको पाखा मेरो ,निरश थियो बैँश पनि
अनायस तिम्रो आगमनले हरियाली छायो प्रवास ।

खुशी थिएँ उनले मलाई माया गर्न थालेपछि
सबले सोध्छन के भो तलाई? दाह्री जुङ्गा पालेपछि
आफ्नै ठानी माया गरे निस्ठुरी त जाली रैछ
नपालेर के गर्नु खै उनले इज्जत फालेपछि

रोजेँ मैले मनको साथी, तिमीलाई प्रवास आज
जब तिम्रो हात पाएँ, छायो मनमा मधुमास आज ।

छहारिको खोजी थियो, यो मन लुकाउनलाई
अनायसै पाएँ तिम्रो, सुन्दर मनको आवास आज ।

तिम्रो रुप रंग सँग सरोकार गर्दिन म,
असल मित्र भन्दा अर्को व्यबहार गर्दिन म ।

ढुक्कभए हुन्छ तिमी, सधैं मान सम्मान गर्छु,
गैर कानुनको कुनै करोबार गर्दिन म ।

दिल घायल छ मेरो, हेर्दैमा देखिंदैन
खोपेको नाम तिम्रो, केर्दैमा मेटिंदैन

निकै चोटि परीक्षा, यो प्रेमको लिइयो
प्रेम अमर छ मेरो, रेट्दैमा रेटिंदैन ।

खहरे खोला
रमाउँदै भेलमा
डाँडा उक्लेछ
झरी परिरहयो
साउनको बेलामा

छिट्टै आउँला सिन्दुर लिई सिउँदो तिमी खाली राख्नु
जोगाउनलाई गाह्रो परे थोरै आँफै हाली राख्नु

नओड भो श्रीङ्गार बस्त्र दुनियाँले आँखा लाउलान्
भित्र यसै सुन्दर तिमी बाहिरी रुप काली राख्नु

बैंशालु जोवान अनि, अधरको मात तिम्रै
आलिङ्नमा हराएको, यो मद्होशी रात तिम्रै

प्रेम सागरमा रम्दा, तिमी र म सुन्यतामा
पल पल सम्हालेको, पिरतीको खात तिम्रै

नसम्झनु दाजु मलाई तीजमा आइन भनेर
अरुले झैं तीजको गीत बहिनीले गाइन भनेर

आँखा त्यसै रसाउँछ, पीडा बढ्दैछ मनभित्र
नसोँच्नु पाप है , माया चेलीले लाइन भनेर

अँधरीसँगै उदाउने, पूर्णिमाको जून जीवन।
मनभित्र उमंग भर्ने, सुरिलो धून जीवन।

जिउन नजानी कोही, खल्लो बनी बाँच्छन,
यही रसिलो बनाउने, एक ढिक्का नून जीवन।

के के होला अब फेरि चर्चा गाउँमा छ
उन्नति र अवन्नति आफ्नै ठाउँमा छ
हुर्केलान् कि बच्चाहरु मर्लान् अनायासै
दायित्व र जिम्मेवारी उनै माउमा छ ।

सच्चा कमाई कस्ले गर्यो राजनीतिको आहालमा
साना माछा भए जनता नयाँ हाम्रो नेपालमा

सीताहरूको हरण गरी रामहरूलाई बनबासतिर
उद्त छन कैकेयी र रावण यो नेपालमा

घाम जुन तिमी मेरो तिमी मेरो मित
मेरा हरेक गजल अनि तिमी मेरो गीत

तीज आयो घुमिफिरी माइत आऊ है चेली
माइतीमा जे भने पनि हाँसी खुशी खाऊ है चेली

बुढा भ’का बाआमालाई खुशी राख्नु तिम्रो धर्म

आँगनीमा नाच्दै रमाउँदै गित गाऊ है चेली


पिउन देऊ मलाई रसिलो त्यो अधर तिम्रो
जुझाइ राख मसँग नशालु त्यो नजर तिम्रो

एकान्तले सताइरह्यो छट्पटियो मन पनि
दिलको माझ सारुँ कि मायाको त्यो शहर तिम्रो