विविध-विधा

जन्मेपछी पाइलो टेक्ने ठाम् खोज्दो रैछ मान्छे,
ठाम पाएपछी जून् घाम खोज्दो रैछ मान्छे ।

जून् घामले अघाउँदैन पेट् बढ्दै गएपछी,
जून घाम पछी फेरी माम खोज्दो रैछ मान्छे ।

कर्के नजर लाउनेले भुतुक्कै पारी मलाई
पहिलो प्रेम दाउनेले भुतुक्कै पारी मलाई

धुत्नसम्म धुति हरे दोबाटोमा छाडी मलाई
अघि-पछि सधै धाउनेले भुतुक्कै पारी मलाई

बुँद बुँद सँगालेकी चु’न दिने छैन हजुर
उदार मेरो दिल कोहीलाई छुन दिने छैन हजुर

म जन्मेँ यहीँ नै फुल्यो केश मेरो
छ माटो पियारो यही देश मेरो ।

सिलाई लवेदा पुरानो छटाको
लगाएर आएँ यही भेष मेरो ।

मेरो छायाँले जस्तै साथ दिने को होला
मेरो आमाले जस्तै काख दिने को होला ।

हर पल हर क्षण ह्दयको माझ
आफ्नो मायाले जस्तै बास दिने को होला ।

कति दिन सम्म हजुर यसै यसै बाँची दिए ।
निष्ठुरीको झूठो माया मुटु भरि साँची दिए ।।

स्वर्ग जस्तै सँसार हजुर कल्पनामा भए पछि,
मनका व्यथा लुकाएर परि सँगै नाची दिए ।

पिलाई दियौ जहर, तिम्रो प्यारको
बनी आउँछु रहर, तिम्रो प्यारको

प्याला प्याला पिउँदै म ढले पनि
छोड्दिन म शहर, तिम्रो प्यारको

ईतिहास मै नलेखिएको काहानी बनाइदिन्छु म,
निचोरेर साहित्यलाई पानी-पानी बनाइदिन्छु म ।

जस्तो सुकै खडेरीमा पनि गजल अँकुराउने,
मेरो घर छेउमा एउटा बागबानी बनाइदिन्छु म ।

तिमी जहाँ छौ त्यहाँ, अहिले मध्ये रात भयो होला
तिम्रो मेरो सपनी मै, कती मिठो बात भयो होला

बेसुरमै अन्दाधुन्द, अंगालोमा बाँध्यौ कि मलाई
झस्कियौ भने कतै, नहुँदामा म घात भयो होला

तिम्रो मनको मशानघाटमा जलाई देउ मलाई
तिमीलाई गार्ह्रो हुन्छ भने सलाई देउ मलाई

हासो खुशी माग्दा माग्दै दु:ख पिडा झोली भरी
भिकारी भई आए भस्म दलाई देउ मलाई

बेमत्लबी हल्लाहरु सुन्दै हिड्छौ तिमी किन ?
छोड्पत्र नभै अर्को चुन्दै हिड्छौ तिमी किन ?

खेल हैन प्रेम हजुर् जित हुन्छ सत्यको नै,
आँफै च्याती मनलाई तुन्दै हिड्छौ तिमी किन ?

पाखा र पखेरो नाँचेको मान्छे म
सिन्की र ढिँडोले बाँचेको मान्छे म ।

आँटो र पिठो जे जस्तो पाके हुन्छ
मूला नुन थेबे चाटेको मान्छे म ।

कैयन रात तिम्रो यादमा धेरै रोएको छु,
त्यहि आँसुले आँखाहरू सधै धोएको छु ।

निन्द्रा भित्र कराउँदै होश गुमाउँदै,
कोमल तिम्रा हर स्पन्दनमा मैले छोएको छु ।

व्यस्तता हजुरको धुमधाम छ
साँचो भन्नोस् त त्यस्तो कुन काम छ?
छुरी बोकी हिड्नुहुन्छ बेकारमा
हात मिलाए त छेउ मै समाधान छ ।

हजार छन् रे तिम्लाई कुर्ने यस्तै हल्ला सुनेँ आज
सुखद बनोस् तिम्रो जीवन मैले अन्तै चुनेँ आज

मान्छे किन इज्जतलाई पैसासँग साटन खोज्छन
आफ्नो बिरोध गर्नेलाई सधैं सधैं काट्न खोज्छन्

म नै ठुलो पैसावाल बलबान म भनी
सोझा सीधा निर्मुखालाई आफ्नो बसमा राख्न खोज्छन्

आघौं परौं हैन यसै पाली हुन पाए हुन्थ्यो,
हजुरको बगैंचामा माली हुन पाए हुन्थ्यो ।

सार्थक हुन्थ्यो मेरो जन्म मात्र एक स्पर्शले,
जुन् फुल् टिप्नुहुन्छ त्यही डाली हुन पाए हुन्थ्यो ।

तिमी त्यहाँ म छु यहाँ चाहेर पो कहाँ हुन्छ ।
ईन्टरनेटमा झुटो माया लाएर पो कहाँ हुन्छ ।

तिम्रो मनमा के छ के छ मलाई केही थाहा छैन
माईक्रोफोनमा मिठो गीत गएर पो कहाँ हुन्छ ।

कोखिल्लामा गाग्री बोकी झर्छिन् उनी पँधेरीमा
ढिलो आई छिटो पानी भर्छिन् उनी पँधेरीमा ।

मूल सुक्यो धारो सानो लाम बस्नु पर्छ भन्दा,
धकेलेर ठाउँहरु सर्छिन् उनी पँधेरीमा ।