विविध-विधा

अहंकरले मान्छे फुल्या’ लेख्नु पर्छ गजल
मित्रतामा सुल हुल्या’ लेख्नु पर्छ गजल

एकालकाँटे मान्छेले कहिले चुम्यो सगरमाथा
घमण्डले सान चुल्या’ लेख्नु पर्छ गजल

जिन्दगी यो के बाँच्नु खै सधैं सून्य हात लाग्छ
जति प्रयास गरे पनि असफलताकै खात लाग्छ

मुटुभित्र चोखो माया संगालेथें उनकै लागि
डाकी उनलाई भनौं भने अनायासै बात लाग्छ

तिमी बाट के पाउछु खै? अरु बाट ठेश पाए
आफन्तको भिडमा यँहा तिमीलाई मात्र शेष पाए
मान्छे भएर आज सम्म के नै गर्न सक्या छु र?
जुंम्रा बन्न तयार छु म बस्न तिम्रो केश पाए

यो प्रेम गर्दा मर्नु रहेछ चितामा म ढलिरहेछु
बाँच्नुको अर्थ जल्नु रहेछ यसैले म जलिरहेछु

आज August 2, Friendship Day को उपलक्षमा बिशेश त सम्पूर्ण साहित्य-प्रेमी साथीहरुमा यो गजल समर्पित गर्न चाहन्छु ।

भेटे पछि छुट्नु पर्ने रित ठन्नु जिन्दगीको
अनयासै टाढा हुनु प्रित ठान्नु जिन्दगीको

बरदान छैन कसैलाई ‘नि सधैं साथ रहन त
कोही त्यागी कोही पाउनु जित ठान्नु जिन्दगीको

देउरालीमा फूलपाती चडाएर आएँ
तिम्रो नाममा एउटा बत्ती जलाएर आएँ

सफल रहोस तिम्रो जीबन पूरा हुन कामना ती
स्वस्ति सान्ति मंत्र जप गराएर आएँ

(यो गजल माथि भएको “अर्कैको पो राज् भयो” भन्ने गजलको प्रतिउत्तर हो ।)

मेरो संसार तिमी नै हौ भन्ने गीत गाएँ हजुर
तिम्रै मनको बगैचामा बसन्त झैं छाएँ हजुर

तिम्रै न्यानो अँगालोमा रमाइरहुँ जस्तो लाग्दा
जता तिमी बोलाउथ्यौ म त उतै आएँ हजुर

जिन्दगीको कुनै मोडमा हाम्रो आँखा चार भयो ।
तिम्रो माया मेरा लागि तरवारको धार भयो ॥

जीवनको बाटोभरि तिमीलाई नै पर्खिबसे ।
तिम्रो खबर पाएँ मैले मेरो घरबार भयो ॥

बनी प्रेमको प्याला मेरो जीवनमा आयौ मायालु
बोकाई प्यास प्रतीक्षाको मायाप्रीति लायौ मायालु ।

भुलुँ कसरी म लौ भुल्नै नसकिने ती क्षणहरू
वाचाको अर्थै थाहा नभई कसम खायौ मायालु ।

तर भेट भा’कै थिएन साँझ उनको मेरो
हल्ला चल्यो गाउँभरि आज उनको मेरो

अस्ति भर्खर आँखा जुधी, अलिअलि बोल्दा हिजो
कसले छिट्टै थाहा पायो राज उनको मेरो

के टुङ्गो र मर्ने दिनको हाँसेरै बाँचौ साथी
सबैसँग आत्मियता गाँसेरै बाँचौ साथी

आयौं रित्तै जान्छौँ रित्तै मरिलाने होइन केही
लोभ-लालच्, रिस-द्वेष मासेरै बाँचौ साथी

लेख्ने तल्तल् नभैकन लेखिँदैन गजल मेरो
मन्मा हल्चल् नभैकन लेखिँदैन गजल मेरो

लेख्नलाई त कँही कतै केही घट्ना घट्नु पर्छ
राम्रो मल्जल् नभैकन लेखिँदैन गजल मेरो

देशको रक्षा गर्नलाई अब नयाँ कदम चाल्नुपर्छ
देश नै बेच्ने दलाललाई गिंडी गिंडी ढाल्नुपर्छ

अपारदर्शी अनबिज्ञ, भोली कस्ले देख्या छ र?
मरेपछी आउने अर्को, चोली कस्ले देख्या छ र?

कालोबादल मनआकाशमा, ढकमक्क सारा संसार
एक्लिएको मनको ढोका, खोली कस्ले देख्या छ र?

आँखाहरु भौतारिदा, चाहनाका गृहयुद्द
लक्ष्यसङ्गै मृत्‍युशैया, डोली कस्ले देख्या छ र?

आज फेरी एउटा चाह बल्किएर आएँ
पुरानो त्यो स्वाद सम्झी पल्किएर आएँ

तिम्रो घरको बाटोगरी झर्दै थिए बेसीतिर
जुन जस्ता तिम्रा अङ्ग टल्किएर आएँ

सधैं ढोका खुल्छ भन्थ्यौ तर आज बन्द रै’छ

गुलाब नभै मुटु मुटु सटाएको जाती
उनको माया यो मुटुमा अटाएको जाती

प्रेम पत्र कोर्नु किन? साँचो माया गर्छौ भने
प्रेम प्रस्ताव राख्न ढ्याङ्रो ठटाएको जाती

च्यातिएँको मुटुलाई धेरै पल्ट सिएँ मैले
तिम्रो याद आइदिंदा फेरि पनि पिएँ मैले

किन टाढा गयौ तिमी मलाई एक्लै छोडी यहाँ
सुख दु:खमा साथ तिमीलाई दिएकै त थिएँ मैले