मुक्तक

शून्यता चिथोर्न खोज्छ
एकान्त पिरोल्न खोज्छ
घरका भित्ताहरूसँग कति गर्नु कुरा
अचेल सिङ्गो घर निल्न खोज्छ ।

धेरै भयो सम्झना  त्यो घटाइदिनु ओई
यादहरुलाइ अन्तैतिर खटाइदिनु ओई
तिम्रै झल्को आँखाभरी झल्को मेटाउन
एउटा फोटो इनबक्सतिरै पठाइदिनु ओई
 

तुलना गर्ने उपमा छैन
खोट कतै रुपमा छैन
के भनौ खै यति हिस्सी
फूल अनि जुन मा छैन

तिम्रो मुस्कान सरी अर्को स्वर्ग कहाँ भेटौँला
कैलेसम्म यसै गरी म आँखा भरी देखौँला
निर्दोषी छ्न आँखाहरू केही भन्न खोजे जस्तो
हजार कुरा सोध्नलाई म तिम्रै बाटो छेकौँला ।

प्रित अंकुराउन दिलमा बेहद चाह चाहिन्छ
थोरैले हुन्न सागरमा जलझैं अथाह चाहिन्छ
कहिले काहिं गुमनाम हुन्छ दिल जति छल्के पनि
प्रित जोगाउन कहिलेकाहिं थोरै अफवाह चाहिन्छ
-राजेश श्रेष्ठ
थाहा-१, मकवानपुर

पति सौदीमा एक अग्लो कसैको घर बनाउँदै छन्
मालिक नरिसा‌‌ओस् भनेर हार्दिक अभिवादन जनाउँदै छन्
परिवारबाट टाढा हुनुको पीडा उता उनलाई निकै छ
तर यता उनकी पत्नीसँग एक विदेशीले हनिमुन मनाउँदै छन् ।

पति विदेशमा पत्नी विदेशीको काखमा
खबर पढेपछि

तपाइँको हासो ज्यान मरा रैछ अलि ख्याल गर्नु
बैशमा अाँखा लगाउने धेरै हुन्छन् अलि ख्याल गर्नु
तपाइँको हासो देखेर कति मानिस पागल भइसके
मेरै साथी पनि कन्ट्रोलमा छैन अलि ख्याल गर्नु

पलपलमा सम्झिन्छिन् सल्यानकी रीताले,
बादलविना मर्छु भन्छिन् प्युठानकी गीताले,
रुपाले रुदैँ बोल्छिन् भेट गर्नै छोड्यौ भनी,
रातैभरि फोन गर्छिन चितवनकी सीताले ।

बेस्सरी याद आउछ रात ढल्दै जादा ।
पीए मन भुलाउन तिम्रो याद गल्दै जादा ।।
नदेउ ऐठन त्यो याद हरूको ए पग्ली ।
रहुला खरानी त्यो यादभरी जल्दै जादा ।।

तिम्रो रुपको अगाडि अरु फिक्का लाग्छ
मलाई तिम्रो रुप नै सुनको सिक्का लाग्छ
छोडेर जान्छु भनेर कहिल्यै नभन है प्रिय
तेस्तो बेकार कुरा सुन्दा मलाई दिक्का लाग्छ