मुक्तक

जित्न चहाँदा मैले, तैले हराइस् समय
बस्न चहाँदा त्यो मुटुमा, बास सराइस् समय
सबथोक तैले नै देखाउँछ भन्थे सबैले
उल्टो मेरो नै बेहाल तैले गराइस् समय

यो मनले आँटेको त्यो मुटु फाटेपछि
भगवानको के दोस् माया साटेपछि
मायामा विश्वास हुनै छाड्यो आज
विश्वास नै तोडी सधैं भरी ढाँटेपछि

मेरो अस्ती तिमीमा खोएर बितेको छ
हिज म भित्रको तिम्रो याद धोएर बितेको छ
तिम्रो र मेरो रातमा बस् यति नै फरक छ
तिम्रो सोएर बितेको छ मेरो रोएर बितेको छ

— समीर

मुक्तक १
न्याउली चरीसँग रुँदा, संगीतको धुन भन्छ्यौ
यादै यादमा तड्पाएर, पार्ने हौ कि रुन भन्छ्यौ
सायद कर्म यस्तै छ कि, बाँचुन्जेल जिन्दगीमा,
सधैंभरि देखिरहने, आकाशको जून भन्छ्यौ

नयाँ सपनासँगै रहर नयाँ छ
हराएर गाउँ घर शहर नयाँ छ
लक्ष्य हिंडिरहेछ लक्ष्य बिहीन
आँशु पिएर ज्युने कहर नयाँ छ ।

कसरी बनाउँछन पिरतीको फूल मैले देखेँ
मुटुमा बिझाउँने मायाको असुल मैले देखेँ
खुल्ला आकाश जस्तै सम्झन्थे त्यो मायामा
खुसीलाई बेचेर आँसु बटुल्ने भूल मैले देखेँ।

एक

पहिलो पटक पुगेकी थिए रामेछापको भँगेरीमा
खुशी र पीडाको आँसु झरे गंगालालको घडेरीमा
तिम्रो योगदान ब्यर्थै खेरा गए जस्तो त्यो भान हुँदा
भक्कानिदै गाठो पर्‍यो जिग्यासुको मनको मझेरीमा

मुक्तक(१)

कुनै ढुङ्गा मन्दिरमा छ कुनै बगरमा,
कुनै फुल शिरमा छ त कुनै पतकरमा,
तिमी र म यकै मानव प्राणी नै हौ,
तर तिमी कहा छौ म कहाको बस्तिमा।

मुक्तक(२)

सायद तिमिले भुलेउ कि रिसाईछौ हो अचेल,
देख्दिन त फेसबुक इन्स्टामा कता छौ हो अचेल, बिरामी पो परेउ कि आइडि पो बदलेउ कतै,
तिम्रै गुड नाईटले निदरी आउथ्यो तेहि मेसेज कुरि बस्छु म अचेल।

मुक्तक(३)

मरुभूमिमा तड्पियको प्यासी हु म, तिम्रै लागि मर्ने पागल प्रेमि हु म,

मुक्तकः १

निहुरिएर आँगन नबढार नानी भोका आँखा पर्न सक्छन्
छुन ता के पाऊन् हेरेरै गर्नु नगर्नु गर्न सक्छन्
अलिक सतर्क भएर यो काम गर्नु नानी
तिनका कामुक अउँसाहाहरु तिम्रो छातीमा सर्न सक्छन् ।।

सक्छौ भने मूल्यवृद्धि घटाएर देखाऊ
कि त देशमा संविधान बनाएर देखाऊ
केही गर्न सक्दैनौ भने ए नेताजी
आफूले पाएको त्या पद त्यागेर त देखाऊ ।।

पढाई लेखाई ज्ञानी बनाई महान् बनाउनु छ
देशका सबै जनतालाई एउटै जहान बनाउनु छ
जुनै बेला नेपालमा हस्तक्षेत्र गर्न सक्दैन विदेशीले
सबै जनता एक हुने एउटा प्लान बनाउनु छ ।।

पढेर मात्र हुँदैन हजुर
अभ्यास हुनुपर्छ ।
जानेर मात्र हुँदैन हजुर
गरेर देखाउनु पर्छ ।

तिम्रो लागि नसा काटी खुन दिन्छु भन्दिनँ म
आकाशबाट टिपी प्यारो जून दिन्छु भन्दिनँ म
विश्वास गर भोको पेट बस्नु पर्ने छैन तिम्ले
तर सजिसजाऊ हुन सुन दिन्छु भन्निनँ म ।।

मुक्तकः

एकः
दुई नेत्र मात्र नभई तेस्रो नेत्र छ
भन्छन् दिव्य दृष्टि तिमीभित्र छ
तिम्रो आँखाअघि हत्या अपराध र बलात्कार छ
देखेर पनि नदेखेझै गर्ने हे शिव तिम्रो चाल विचित्र छ ।

दुईः
तिमीले नै हैन भस्मासुरलाई वरदान दिएको
तिमीले नै हैन समुद्र मन्थनपछि हलाहल पिएको
हाम्रो पीडाविष पिउनु पर्ने हैन र यति आराधना गरेपछि
खै त हाम्रो बारबार गरिएको पुकारालाई सम्झिएको ।

तिनः
ए भाइ तिम्रो शिव बाँचेको छ कि मरेको छ
यसरी तिम्रो हाल जान्न खोज्नेलाई मैले भन्नु परेको छ
हेर भाइ सबै जना एकै ठाउँ कहाँ बसिरहुन्छन् र
कैलाशबाट केही दिन अघिदेखि उनको डेरा सरेको छ ।

घुस खानेकै नाममा खेतबारी नै देखियो
सिधा गरिबको पिठ्यूँमा भारी नै देखियो
ठुला ठुला महलहरू सहर भरि बने पनि,
प्रत्येक गल्लीमा निकै पीडित नारी नै देखियो

मुक्तकः एक

सात जुनीको कुरा छाडौं
मुस्किल छ एकै जुनी काट्न पनि
के सकियोस् सधैं सधैं चाट्न पनि
अनवरत तिम्रै हुँ नभने ता निकै खतरा छ
मैले कसरी सक्या होला ढाँट्न पनि ।।