kbs

ए कान्छी मायाको ढोका खुल्लै छ
आऊ न तिमी आऊ न
देउराली पाखैमा झझल्को आँखैमा
यो मायाले किन सताउँछ

लाइदेऊ लाइदेऊ माया लाइदेऊ ए संगीता
जुग जुग बित्ने माया लाइदेऊ ए संगीता
हिजो पनि तिमी मेरो आज पनि तिमी मेरो
जति जति जन्म हुन्छ त्यति त्यति तिमी मेरो

यो हजुरको मुहार झलल झलल
नारायणी बगे झैं मनै सलल
सलल सलल सलललल
म पनि जाउँला मुग्लिङ बजार ए माया पर्ख ल

मायाले बाँध तिमी मलाई
मुटुमा साँच तिमी मलाई
चाँद तिमी नील गगनको
माया हौ तिमी निश्चल मनको

अब त यो जिन्दगानी रोई रोई बित्ने भो
कसरी म बाँच्ने होला आफ्नै माया बिझ्ने भो

कहाँ छ तिम्रो र मेरो मिलनको बिन्दु
जब कि तिमीलाई टेक्न सुनको भूईं छ
मलाई ओत लाग्ने ठाउँसम्म छैन

तिमीलाई हेर्ने यी आँखामा धोको अँझै छ बाँकी
तिम्रो मायामा अंगालिने रहरहरू झनै छ साथी

आगो देखे आगो बन्ने पानी देखे पानी बन्ने
मलाई यस्तो अस्थीर मन नदेऊ
धेरै धेरै चोट लाग्ने तिमीले कोमल भनिरहेका
मलाई यस्तो स्पन्दन नदेऊ

एकान्तको खलबलीले मन भो भरंग
सम्झनाको भूमरीमा उठ्यो तरंग
कसलाई भनूँ मनको कुरा के भो भनेर
आफ्नै मान्छे बिझ्यो मलाई काँडा बनेर

आज मायालुको हो दर्शन पाएर
मेरो आशा लौ पलायो
हराभरा भएर जीवन्त उदायो

शिवरात्रिको अवसरमा कसरी अर्को शिवरात्रि पर्व उठयो ! तीन दिन तीन रात, अङ्ग्रेजीको धुनी जगाउन आएकाहरू, ताप्न आएकाहरू । भारत र बङ्गलादेशबाट, पाकिस्तान र श्रीलङ्काबाट मात्र होइन ! टाढाटाढाबाट जापानका एक हूल, उता हङकङ, युनाइटेड अरब इमिरेटस्, कतार, इरान मात्र होइन परपरका बेलायत र अमेरिकादेखिका अङ्ग्रेजीप्रेमीहरूको हूल काठमाडौं ओर्लियो । नेपालका ४६ जिल्लाबाट धारो लाग्यो- सात सय अङ्ग्रेजीप्रेमी तीन दिन तीन रात, कत्रो पर्व ! प्राथमिक तहदेखि विश्वविद्यालयसम्मैका कुनै विषयमा नेपालमा यत्रो सम्मेलन भएको थाहा छैन !

संखुवासभा जिल्लाको हटिया,चेपुवा, किमाथांका र पावाखोला गाविस र पहिला नेपालकै भूभाग हाल तिब्बतमा पर्ने डेन्दाङ, च्याँगा र नादांग गरी करिब २ दर्जन गाउँ बस्तीहरूमा बसोवास गर्ने हिमाली जातीको नाम हो ल्हंोमी ।

विश्वव्यापारीकरण र उपभोक्तावादले नबोल्नेको चामलभन्दा बोल्नेकै पीठोको व्यापार चम्काएको छ । गाउन जान्ने तर हाइ ! हलो ! गर्दै सङ्गीतकारका घरमा धाउन नजान्नेहरू अन्ततः ‘कुवेर राई’ को संस्करण बन्न बाध्य छन् । कतिले बुझ्छन् गीतको गहीराइ, सङ्गीतको मर्म र स्वरको सरगम । त्यही धाउन जान्नेहरूको भीडमा हराएकी एउटी गाउन जान्ने गायिका हुन्-हीरादेवी राई ।

साँझ पर्यो घाम डुब्यो
अब छुट्टिने पनि बेला भो
आजको दिन पनि बित्यो
यो रात काट्ला नकाट्ला
भिलि आउला या नआउला

आइज निदरी छुनुमुनु छुनुमुनु आइज
आइज निदरी आइज
रातको रजाइँ गुनुनुनु गुनुनुनु आइज
आइ निदरी आइज

सानो कुरा मनमा लिई दुखी हुनुहुन्न
दुख्छ मुटु चस्स तर देखाउनु हुन्न
कस्को भर पर्नु खै सबकै डर लाग्छ
आफ्नै छायाँ आफैंसँग डर लाग्छ

टाढा धेरै टाढा उडेका रंगीन चरा
धरतीमा कहिले फिर्लान्?
आकासको कालो मैलो हटी
घामजून कहिले खुल्लान्?