kbs

आ-आफ्ना देवता उनी ठूला भक्त थिए ।

बिहान साँझ भगवान्को पूजापाठ नगरी भोजन ग्रहण गर्दैनथे । फुर्सद भएका बेला ज्ञान ध्यानका विषयमा प्रवचन पनि दिन्थे ।

समय नदीजस्तै बग्छ । दिनहरू माछाजस्तै चिप्लन्छन् । निरर्थक भोटाहरू फाट्छन् । मान्छेहरू उँधो बगाएर उँभो खोज्छन् । मौका खुस्केपछि पश्चताप र पीर गर्छन् । लगनपछिको पोतेको के काम ?

किशोर अवस्थाको अर्थ नै हुन्छ बाल्यावस्था र युवावस्थाको बीचको समय अथवा दुवैको सम्मिश्रण । मानिसको जीवनमा यो उमेर निकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ । शेक्सपियरले ‘द प्यासोनेट पिलगि्रम’ मा युवाअवस्था र पाको अवस्थाको तुलना गरेका छन् ।

जीवन साथी नभए नारी व्यवहार चल्दैन
माटोमा पानी नमिली अन्न कहिल्यै फल्दैन
वर्षन्न त्यसै वर्षामा झरी नभए बादल
दुइटा हात नमिली राम्रो बज्दैन मादल

हो, गोरेकी आमा !
चुहुने झुप्राका ती निभेका चुल्हाहरूमा
भोकले छट्पटाउँदा कलिला लालाबालाहरू

जीवनमा पहिलोपटक वास दियौ तिमीले
भँवराको फूलबारीमा विलास दियौ तिमीले

एक एकको नाउँ, सुरक्षित छ मसँग
सबले देको घाउ, सुरक्षित छ मसँग

रवि किरणले पायो लाली
शीतल पवनले थापी जाली
मेघरस चुहिँदा टङ्कार भयो जब
इन्द्रेणीले पयर उचाली

गुन गर्‍यो बैगुन हुन्छ के युग हो यो कस्तो ?
अमृतको वृक्षभरि विषै फक्रेजस्तो ।

जीवनको मूल्य
मृत्युको पीडा
थाहा कसले पाउँछ ?

छप्प-छप्प बहनाले
आकाश काटेर जोड्दै
मध्यरात चन्द्रमालाई
जाल हानिरहेछ माझी

साँच्चै मेरो आत्मीय गाउँ
अशान्त भैकन पनि शान्छ छ
आफन्तको विछोडमा विक्षिप्त भए पनि

मान्छे पहिले जङ्गल पस्यो
वा पस्यो
चितुवा गाउँभित्र ?

सँगसँगै धेरै रातहरू सुत्यौँ
सँगसँगै धेरै बातहरू माग्यौँ
सँगसँगै धेरै सपनाहरू देख्यौँ

परिस्थितिले जकडिएको
म एक्लो मान्छे
विवशतामा हराएको
म एक्लो मान्छे

पोत्दै उषाका रक्तिम लालीहरू
जब आउने छौ तिमी
यस प्रिय धरतीमा
तब फुट्नेछन् मरुभूमिमा

मिर्मिरे उज्यालोलाई
कुल्चनेहरू
अनन्तसम्मका
सुन्दर सम्भावनाहरूलाई

बरु मेरै शिर झुकोस् झण्डा यो नुझुकोस्
बरु मेरै मुटु दुखोस् माटो यो नदुखोस्