Skip to content

छन्द कविता

HussainKhan

शहीदको आत्मालाप

भुल्छन् शासक मर्म-पिर जनको सत्ता चलाए पछि
वाचा-वन्धन तोड्दछन् छिनछिनै नाच्छन् पताका सरी ।
रम्छन् शासक वर्ग स्वार्थ पथमा टेकेर अल्कापुरी
उठ्छन् झुण्ड बनाइ शोषितहरू पड्कन्छ ज्वालामुखी ॥

आगो शोषणको बलेर कहिल्यै अन्याय मेटिन्न रे !
अत्याचार सधैँ रहन्छ बलियो तूफान रोकिन्न रे !
घोच्ने कण्टकको स्वभाव त भने छुट्दैन् कैल्यै पनि
फालौँ खाडल नै खेर गहिरो अन्याय हट्ने गरी ।।

घाउ

बसेर टाढा किन मुस्कुरायौ
सम्झेर ब्यर्थै बहुतै दुखायौ ।
छौ की कसैका मनमा बसेकी
बेकार मेरो मुटुमा पसेकी ॥

साथी बनेको पनि ब्यर्थ भैगो
प्यासी भएरै दिन सारा गैगो ।
भएन साथी मन माफिकैको
बगेर अश्रू सब सुख्खा भैगो ॥

दुःखी भयो जिन्दगी

सारा ब्यर्थ भयो उमेर ढलिगो गोडा नचल्ने भयो
प्यारो पुत्र भनेर स्नेह गरदा किम्मार्थ ब्यर्थै भयो ।
माताको ममता बढेर दिनहूँ हा पुत्र मेरा भनी
नातीको अझ नातिनी पनि भए माया बढेरै अनी ।।

आयो दुःख घुमेर फेर घरमा कस्तो अचम्मै हरे
ज्ञानी वा धनको सुवास भए नी मान्दैन त्यस्ले अरे ।
पैसा दौलतको अगाडि अझ झन् मुर्छित हुन्छ अरे
स्वास्नीका वशमा परेर जनले आमा त त्याग्छन् अरे ।।

सजक युवाप्रति

  • by

झण्डा-दण्डा, असि बल कसी, तीव्र बन्दुक-गोला ।
ठोक्ने-टोक्ने, भयकर छली, हुन्न बैंसालु चोला ।।
नारा ओढ्दै, सडक-रणमा, उग्र-आतङ्क बन्दै ।
तन्नेरीका, बल व्यय गरी, बन्छु नेता म भन्दै ।।१ ।।

बी. पी.को सपना, राज्य र साहित्य

बीपीको महिमा बिचार गतिको क्यै पोख्न खोजेँ यहाँ
आफैँ त्यो शुभ नाम नै अमर भो संसारको माझमा ।
निक्कै कष्ट हुँदा सधैँ अघि बढे ती पाचका झेलमा
रच्थे जाल सधैँ फसाउन भनी थुन्थे सधैँ जेलमा ॥

युद्धैको जन-घोषणा जब गरे गाह्रो थियो कार्यमा
पाचै थर्रभए उसै बखतमा मत्दान भो राज्यमा ।
सालै छत्तिस जेठमा जनमतै साह्रै भयो धाँधली
राम्रो शासन गर्दछौँ अब भनी बोले अझै अर्धली ॥

राष्ट्रिय झन्डा

रातो रङ्ग गमक्क अङ्ग जसको नीलो किनारासित ।
साथडै चन्द्र र सूर्यको नछुटने मायाँ सधैँ मै सित ॥
जोडा त्रीभुजको छ हात बलियो हल्लाउँदै नाच्छु म ।
झन्डा राष्ट्रिय राष्ट्रको सु-गरिमा सम्झाउँदै बाँच्छु म ॥

मेरो जन्म स्व-राष्ट्रको सँग भयो ठूला सुकर्मादिले ।
मेरो जीवन यो स्व-राष्ट्र हितमा बाँच्ने त हो कर्मले ॥
बाँचेसम्म स्व-राष्ट्रको ढुकढुकी मै बाँचुला ढुक्क भै ।
भत्के राष्ट्र मरे उसै म मरुँला पल्टेर खुत्रुक्क त्यैँ ॥

स्मृति

देख्दैमा पनि आत्म मोहक हुने नक्सा छ नौ कोटको
हावा स्वर्गसरी मनोरथा सफा माटो छ नौ कोटको ।
सोचे कै गतिमा बगेर त्रिशुली नौ कोटकै माझमा
उज्ज्यालो घरमा बलेर बिजुली नेपाल कै साँझमा ॥

राम्रो स्वच्छ-सफा हिमालय हुँदै गंगा-सुधा सुन्दर
देवीघाट पुगी बलेछ बिजुली राम्रो छ चारैतिर ।
पानीको बदला हुँदैन कहिल्यै विस्वासका खातिर
नेपाली जनता जुटौ न अव ता नौलो बिहानी तिर ॥

KalpanaKafle

हे नारी अब जाग

नारी हुन् जननी अपार ममता बोकेर बाँची दिने
नेपाली सबको मुहार हँसिलो देखेर नाची दिने ।
शिक्षा ज्योति अप…र्व यो जगतमा भर्ने सधैं गौरव
हे नारी अब जाग जाग जगमा छर्दै मीठो सौरभ ॥

खोस्टा कागजमा दिएर समता बन्दैन नेपाल यो
खुट्टा छैन भने अपाङ्ग हुन गै हिड्दैन आफैं त यो ।
मान्छे हो तर चूपचाप कहिल्यै बोल्दैन अन्यायमा
हे नारी अब जाग जाग जगमा उत्रेर मैदानमा ॥

हेटौडा नगरी . . .

हेटौडा नगरी मनोरम छ यो सारा सबै जान्दछन्
पानीको पनि स्वाद नैछ रसिलो प्यूनेहरु भन्दछन् ।
धेरै काम हुने बनस्पतिहरु पाइन्छ सारा यहाँ
देख्दा सुन्दरता यहीँेछ गतिलो भेटिन्छ यस्तो कहाँ ।।

यौटा स्मारक भो यसै नगरमा घुम्छन् सबै आखिर
धेरै वेश ब्यपारको पनि थलो बाटो छ चारैतिर ।
भाषा भेष यहाँ सबै थरहरु जाती र गोत्रीहरु
एकै आपसमा मिलेर बसने सारा छिमेकीहरु ॥

जननी र जन्मभूमि

जननी र जन्मभूमि स्वर्गभन्दा ठूला
सानैदेखि सुन्दै आएँ महावाणी यस्ता
काख दिन्छन् नाम दिन्छन् दुबै साथसाथ
जन्मसिद्ध अधिकार मिल्छ दुबैबाट ॥ १

दुबै दिन्छन् नानीलाई आफ्नो भाषाभूषा
तर आमा जति न्यायी अरु हुन्छन् कहाँ
आमा दिन्छिन् बराबरी आफ्नो श्रीसम्पति
मातृभूमिको लिन्छन् उच्च अधिकारी ॥ २

असारे महिमा

  • by

चर्को घाम कडा परेर जगमा सुख्खा छ सारा चीज
तिर्खाले मुख आँ… गरेर दिनमा सुक्छन् गराका बीज ।
सुख्खा भैकन वैलिएर नमरून् भन्दै फिँजाई दया
आयो फेरि घुमी असार महिना उल्लास बोकी नयाँ ।।

BiswoPremAdhikari

मनको बह

नाङ्गो वक्ष उजाड गाउँ बिचको स्यौले कुटी झोपडी
नाना-माम-बुबू मरे नि कतिका चित्कार छन् हर्घडी ।
जाडो याम हुँदा चिसो ठिही बढी कक्रयाउँदाका दिन
न्यानो घाम भएर पोखिन सके हुन्थ्यो कि भैँ लाग्दछ ॥

कैले लाग्छ बनाउँ पोष्य मसिनो तङ्र् याउने भोजन
कैले लग्छ बनूँ गरीवहरुको उत्साह औ रोगन ।
आँटेको मनले समग्र बलले सारा खन्याए पिन

ChintuGiri

अयो जमाना नयाँ

छोरो पाल्छ कपाल कानहरुमा मुन्द्रा भिरी हिड्दछ
यो छोरी कम छैन झन् अझबढी नौली बनेकी उ छ ।
आँखी भौँ जति खुर्किइ रङ दली त्यो जाल जस्तो लुगा
भिर्छे शर्म मलाई लाग्छ उ भने मख्खै परेकी छ बा ॥

साँढे सात बजे उठेर घरकी माग्छे बुहारी चिया
आठौँ बर्ष बिबाहका दिनबिते छैनन् अझै दोजिया ।
क्यै गर्दा तल माथि पर्छ कि भनी सासू सधैँ थर्थर
मेलम पात र रुझ्नुु भिज्नु छ सधैँ बस्छिन बुहारी घर ॥

GangaNathKoirala

‘नेपाल’

नेपाल यो देश विचित्र कै छ
संसार सारा यस भित्र नै छ ।
अनेक छन् पर्यटकीय ठाउँ
नवीनता नाच्द छ गाउँ गाउँ ॥

सर्वोच्च हाम्रो हिम टाकुरा छ
डाँफे छ राम्रो यहीँ गुराँस ।
अथाह छन् स्रोत यहाँ लुकेका
हामी भने खोज्न अझै चुकेका ॥

मनोरम स्यङ्जा . . .

यै स्याङ्जा छ निकै सुरम्य रसिलो सारा सबै जान्दछन्
पानीको छ प्रभाव स्वाद गतिलो मीठो सबै मान्दछन् ।
झर्ना सुन्दर औ मनोरम हुने छाँगा र खोल्साहरु
उस्तै शब्दहरु छ गुञ्जन यहाँ मैना चखेवाहरु ॥

चारै भागमहाँ बनौषधीहरु पाइन्छ खोजी गरे
यस्तो सुन्दरता बनौट गतिलो पाइन्न अन्तै अरे ।
कालीको बिजुली बिकास गतिलो गङ्गा हुँदा सुन्दर
चौतर्फी सबका पुगेर घरमा बल्दै छ चारैतिर ॥

छोरो बिरामी भयो

जन्माएँ कति कष्टसाथ दुःखले पालेँ गरेँ पोषित
आफ्रनो वंश सँगै मुलुक यो गर्ला भनी शोभित ।
उल्टो भो सपना व्यथा ह्दयको पग्लेर पानी भयो
आमाको मन भन्छ लौन गरुँ के छोरो बिरामी भयो ।

ओडार छोड्ने दिन

  • by

पैसाले पदले अपार मदले सारै घमण्डी बनी
ढाँचा-फुर्ति गरेर हिँड्छ मनुवा यस्तो र उस्तो भनी
सारै सुन्दर मूल्यवान बहुतै मैले बनाएँ घर
भन्दै फुल्दछ जो बडो म हुँ भनी सोच्दै नसोची तर ।

नयाँ हर्ष खन्याउँछौं

  • by

कति वर्ष बिते यस्ता वर्षैवर्ष गनी गनी
उस्तै छन् दर्दका आँसु सहस्रौँ वर्षमा पनि ।
भोकोभोकै छ त्यो पेट आङ नाङ्गै छ यो पनि
कति वर्ष बिते खाली-पेट, आङ भरौँ भनी ।।

स्रष्टा र सिर्जना

स्रष्टाको तिर्सना मात्रै, कसरी बन्छ सिर्जना
आत्म-आवेग वा बेग, काव्य बन्दैन मूर्छना
छामी विगतको गाथा, वर्तमान रमाउँदा
‘कविता’ भविता बन्छ, चेतना मुस्कुराउँदा