विविध-विधा

यो झुप्रे पराले माटोको घर
सम्पन्न छु चाहिदैन शहर

माटोमा सुन मेहनत भए
बेकामको छ बिदेशी लहर

बन्द हडताल सधैं जाम तिम्रो शहरमा
दिउसै मान्छे बन्छ लिलाम तिम्रो शहरमा

सत्य झुटो ठहरिन्छ झुटो चाहि साँचो
सज्जन हुन्छन बदनाम तिम्रो शहरमा

अलिकति क्षमता,अलिकति आश मिसाईदियो भने
फल्नेछ सुन पाखुरीमा विश्वास मिसाईदियो भने

देख्नेछौ कसरी पुरै समुन्द्र पिउँछ मान्छे
पानीमा पनि मदिराको प्यास मिसाईदियो भने

थियो , सायद यो संसार अर्कै हुने थियो
आँसुमा पनि थोरै उल्लास मिसाईदियो भने

थाहा हुनेछ,कसरी पोल्छ मुटु,बर्सिन्छ आँसु
छातीमा बादल आँखामा आकास मिसाईदियो भने

फूल देखाई रोप्छिन काँडा सुन्दर देख्ने गुलाफले
खुसी दिने क्षणिक रैछ माया होस् या सराबले

तात्तिएर उडाइदिन्छिन बिहानीको प्रकाशसँगै
फूलले अँझै शीतलाई भन्छे छाड्यो होला रवाफले

तिमीले हेर्ने मैले हेर्ने आकाश एउटै हो
तिमीले र्फेर्ने मैले फेर्ने शास एउटै हो।
भो युद्ध नचलाउ यो मायामा तिमी
जहाँ जस्लाई क्षति पुगेनि विनास एउटै हो।।

अज्ञानी छौं ज्ञान दिनोस सरस्वती माता
विद्या बुद्धि दान दिनोस सरस्वती माता

कुभावना हटोस् सबको सन्मार्गमा लाग्दै
इज्जत अनि मान दिनोस सरस्वती माता

तीजका गीतमा मनका वह पोख्छन् नारीहरू
अँझै किन पति देवको पाउ ढोग्छन् नारीहरू
समाज बिस्तारै परिवर्तन हुदैछ आजभोलि
महिला हिंसा र कुसंस्कार रोक्छन् नारीहरू

1
तातेको राप
निपुण कालिगढ़
लिन्छ आकार!
2
भुतु ख्वामुसे
सम्मान पौ अंग जा :
कयेता भ्वाथ:

सरकार ढाल्न सडकमा राँके जुलुस बाल्दैछन् रे
बिपक्षिदल मिल्दै आखिर शासन सत्ता ढाल्दैछन् रे ।

जुन जोगी आए पनि सबै उस्तै बस्त्र भिरी
जन्ता मारी आफ्नै झोली भोर्ने चाल चाल्दैछन् रे ।

हिग पंजरां
ल्हाती मोबाइल थौं
मन चं चं धा

लुमन्ति दबु
उल्लासमय् लकस
ह्यापी बर्थ डे

मलाई मेरो गाउँ प्यारो छ
उही सुन्दर ठाउ प्यारो छ
चारैतिर जंगलले घेरीएको
पुडिल भन्ने नाउ प्यारो छ

जेष्ठ मासको हुरीको के कुरा
मानु फल्दैन मुरीको के कुरा

सामुन्ने आए साहस गर्थे कि
लुकेर हानेको छुरीको के कुरा

धेरैमा पो भेट भो साथी जाउँ आज भट्टी पसौं
फुर्सद छ कि छैन ? राति जाउँ आज भट्टी पसौं

सुख्खा भाको गला मेरो हल्का हल्का भिजाउन
पाइन्छ कि ? तीन पानी जाउँ आज भट्टी पसौं

मुक्तक
कहिले सासूको पालो रे कहिले बुहारीको पालोरे
हिजो मेलमिलाप थियो आज जुहारिको पालोरे
विवाह बिवाद रैछ लाग्यो साढे सातको दशा लाग्यो
हिजो र्भखर चुरापोते किनि दिएँ आज सारि को पालोरे

चोखो माया मारेर जाने सम्झौता नगर
नफक्रिदै फूल झारेर जाने सम्झौता नगर

खडेरी थियो मन सुमन बनायौ तिमीले
बसाई अन्तै सारेर जाने सम्झौता नगर

थिए नदी बिच किनार पुगायौ फेरि
मझधारमा पारेर जाने सम्झौता नगर

न दोष तिम्रो यसमा न दोष थियो मेरै
प्रेम महल यो बिगारेर जाने सम्झौता नगर

दुनिया भन्थ्यो दुई दिनको बैश साट्ने खेल माया
ईतिहास लेख्नु छ हारेर जाने सम्झौता नगर

बेजोड थ्यो बुद्धि त, बलै पो पुगेन
ढल्यो यो जिन्दगी, मलै पो पुगेन

राहत बाड्दै थ्यो, ढुकुटी रित्याई
माथिलाई ठीकै भो, तलै पो पुगेन

मुटुभरि तिम्रै माँया, भएर पो के गरु र
सम्झी-सम्झी तिमीलाई, रोएर पो के गरु र
टाढा-टाढा हुँदै गयौ, मलाई बिर्सिएर
नबोल्ने तस्बिरलाई, छोएर पो के गरु र

यस्तै छ जिन्दगी उधारो उधारै
कसरी चुकाँउ ? बाँकी छ बजारै

अनर्थ भयो रे मायाँको बस्तीमा
मिर्मिरे नहुँदै पुग्नु छ सखारै