विविध-विधा

मिलाएर हातै गरौँ प्रेम साँचो
बिते बित्छ रातै गरौँ प्रेम साँचो

नजर क्यै झुकाई लजाएर घुम्टो
उघारेर बातै गरौँ प्रेम साँचो

गजल लेख्दा बहर सधै पूरा हुन्छै भन्ने छैन
मन्मा लाग्या रहर सधै पूरा हुन्छै भन्ने छैन

भरिएका बस्तीभित्र रित्तो रित्तो मन हुन्छ
खाली हुन्छ शहर सधै पूरा हुन्छै भन्ने छैन

पोख्यौ आँशु बिदाइमा सगुन थिए मेरा
छरिएछन् कठैबरी ! बिस्कुन थिए मेरा

के भयो खै बोल्दिनौ रे बिछोड भएदेखि
संगीतका सातै सुर त्यै धुन थिए मेरा

तिम्रो सत्र मेरो बीसले मतायो
अस्तिको एउटा किसले मतायो

१)
संस्कृतिको नाममा बिकृतिको क्रम अब छुट्नु पर्छ
समाजको विकासको लागि श्रम अब जुट्नु पर्छ
तिम्रो श्रम शीप र जाँगर नै तिम्रो भगवान हो
पुरातन भगवानको भरोसा गर्ने भ्रम अब टुट्नु पर्छ ।

हरघडी समिपमा झुलाउन,कामको कुरा गर्ने
अतिगोप्य ढंगले बोलाउदै, दामको कुरा गर्ने

अनकण्टार डर लाग्दो, ठाउँमा लुकाई राखी
जुनसँग पौठेजोरी खेल्दै, घामको कुरा गर्ने

नयाँ नयाँ खेल्दैछन खेल नयाँ नेपालमा
उही उस्तै छ हेर जाल झेल नयाँ नेपालमा

कोही तराई मेरो भन्छन हिमाल, कोही पहाड मेरो
नहुने पो हो कि सबको मेल नयाँ नेपालमा

बिदेशिनु पर्या छ घरको खाँचो टार्न भनी
आफू दुख गरेरै अरु खुसी पार्न भनी

जिउ भरि पसिना पिठ्यु भरि निलडाम
लागेको छु पेलिँदै केही खालो सार्न भनी

धनको गरिब भए पनि, साथ दिउँला जुनीभर
दुई मुटुको धड्कन् बन्दै, हात दिउँला जुनीभर

आलिसान महल छैन, झुपडीको बास मेरो
दिगो प्रीति सजाएर, आँत दिउँला जुनीभर

कृष्ण तिम्ले हँसाएको भुलौँ कसरी
बाँसुरी त्यो बजाएको भुलौँ कसरी

घर घरै चाहारेर मखन चोर्दथ्यौ
मटकालाई फुटाएको भुलौँ कसरी

कोही बसे कोही चै आएर गए
कोही भने बेस्सरी खाएर गए

धैर्य गर्न सिकाए कसैले भने
कोही दुख बिलौना गाएर गए