विविध-विधा

यस्तो मिठो कुन रोग सारिदियौ तिमीले

माया फूल्ने बूट्टो खोज्दा घारिदियौ तिमीले

एक दुई गर्दा गर्दै सयौं फूल दिएर

अधकल्चो जिन्दगी नै खारिदियौ तिमीले

सुवासको महकले भरिएको पिरती

बोकीरहूँ जस्तो लाग्ने भारिदियौ तिमीले

हार जित जिन्दगीमा सिकाउंदै मलाई

जित्दा जित्दै खुशी पार्न हारिदियौ तिमीले

उकाली र ओरालीमा हांसी हांसी हिंडेर

जंघारमा सजिलै नै तारिदियौ तिमीले

हिजैका कहानी सोची बसेछौ
नलेखी दिलैमा पोखी बसेछौ

बितेरै जवानी त्यसै गलेथ्यो
नबल्ने अगुल्टा ठोसी बसेछौ

जुरेको घराना ठाडै नकार्दा
अभागी निधार भो ठोकी बसेछौ

दिएका हजारौ बाचा गुमाइ
नभेट्दा गृहस्थी रोकी बसेछौ

नलेखी नमर्ने भन्दै कहानी
परेली भिजेका छोपी बसेछौ

छन्द -बिपन्ची
[पोस्टराज चापागाइ ]
३ मा अर्ध र ६ बिश्राम

तिम्रो माया मारेर रोएँ ।
गहभरी आँसु पारेर रोएँ ।
तिमीले माया अन्तै रारेऊ
जिवन देखि हारेर रोएँ । …..दर्पण

विश्वास नगर्नेलाई विश्वास दिलाउँ कसरी
विश्वासै विश्वासको परिधिमा अडिएको यस पृथ्वी
पृथ्वीवासीलाई विश्वास दिलाउँ कसरी
झुठो वोल्दीन साँचो वोल्छु भनी विश्वास दिलाउँकी
सारा देवी देवता भाकेर विश्वास दिलाउँ
थाहा छैन मलाई विश्वास दिलाउँ कसरी
विश्वासघात गर्यो भन्छन देख्ने सुन्नेले
आखिर कसले सिकाउने विश्वास दिलाउँ कसरी

यो मुटुमा माया तिम्रो पोख्न सक्छौ भने
हासो दिइ आँसुहरू रोक्न सक्छौ भने
मुटुको घडेरी नै सटी सटी लिउला
जिम्मेवारी आधा आधा बोक्न सक्छौ भने

अरुण पौडेल

आँशु दिएर हाँसोमा रम्ने तिमी
एक्लै पारेर अर्काको पासोमा जम्ने तिमी
भरोसा तिमीले खेल्ने खेल हैन, बुझ्नु
खाल्डोमा मलाई जाकी अर्कै हात थाम्ने तिमी

भोजपुर नेपाल्
हाल इजरेल

चोखो माया दिन्छु भन्थ्यौ अन्तै नाता जोड्यौ,
झुठो आशा दियौ मलाई मेरो साथ छोड्यौ।

भित्री मन फाटेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग
अन्तै दिल साटेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग

देउरालीमा संगै जिउने कसम खाको बिर्सिएर
अन्तै बिहे आंटेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग

निमुखाको पसिनामा पौडी खेल्न खोज्दै
धनको डोरी बाटेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग

मन भित्रको मन्दिरमा अर्कै फोटो सजाएर
मेरै कुरा काटेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग

आंफु बस्ने गाउंघरको झुपडीलाइ हेला गरी
ठुलै महल ताकेपछि टुट्यो नाता तिमीसंग

सधैं भरी माईती घर यसरी नै बस्छौं की सानी ।
प्रेमको गाँठो खुकुलो भो अब तिमी कस्छौं की सानी ।

सुटुकै मेरो मुटुमा गईछौ थाहै नपाई दिलमा छाइयौं,
नक्कली आँखा झिम्काई,मोहनी मन्त्रले हान्छौं की सानी ।

गाजलु तिम्रा ती नयन राम्रा,वैशालु त्यो ओठ देख्दा,
वरिपरी घुम्छन् भमरा घेरै,कहीँ त्यसैमा फस्छौं की सानी ।

जहिले गए पनि जानुछ एकदिन तिमी पराई घर,
किन ढिला गछौ अब मेरै घर पस्छौं की सानी ।

सघैं भरी खुसी दिउँला तिम्रै मायाँमा वेहोसी होउँला,
विचार गर म संग तिमी लगनगाँठो कस्छौं की सानी ।… दर्पण

१)
भगवानले यति सुन्दर मुहार बनाइदियो !
मान्छेले मुहार बिक्ने बजार बनाइदियो !
तिमी मान्छेलाई भगवान ठानिरहेछौ भने-अब,
सोच ! भगवानले नै यो कस्तो बिचार बनाइदियो ?

ढुक्क भए हुन्छ हजुर, तन जलेको छैन
हाँसो खुशी भित्रै छु म, मन जलेको छैन ।

हिजो अस्ती दु:ख पोखे,तन्मन् जल्यो भनी
सम्झ्यौ होला उजाड् तर, बन जलेको छैन ।

खुशी लिई आउनु है नयाँ वर्ष यसपाली
राम्रो गीत गाउनु है नयाँ वर्ष यसपाली

आधा थिए पूरा गरी जानु भो हजुर
ज्यान यता मन त्यतै लानु भो हजुर ।।

कहाँ रात पर्दो रैछ सम्झनाले पोलिदिँदा
न त झिम्क्यो आँखा न ओभानु भो हजुर ।।

मेरै देशमा जन्मे बुद्ध, सत्य कहीँ लुक्छ र ?
कराउँदैमा काग यहाँ, पिना कहीँ सुक्छ र ?

धन्को बर्कत् देखाउँदै, झुट्को खेती गरी हिँड्छन्
चिच्याउँदैमा सुक्या घोक्रो, त्यसै कहाँ फुक्छ र ?

यो ! भितामा नयाँ पात्रो लगाएर गयो
फेरी एउटा सालले ! अघाएर गयो

ठडिएका थिए धेरै, सपनाका महल
आँधी हुरी सुनामीले, बगाएर गयो

संबिधानबाट पछाडि फर्किने ठाउँ छैन अब
यो वा त्यो बहानामा तर्किने ठाउँ छैन अब

होस नैं गुमेको छ शान्ति भाँड्न खोज्नेहरूको
षड्यन्त्रका छिटाहरू छर्किने ठाउँ छैन अब