विविध-विधा

(१) नयाँ बर्षको
पुरानै आगमन
पात्रो फेरियो ।

(२) फेसबुकमा
कामनाको ओइरो
बिस्तारै पढ ।

सप्ना साकार पार्नलाई जुट्नु पर्छ आफैँ !
दिन बनाइ रातलाई उठ्नु पर्छ आफैँ !

देश सिंगार्ने चाह भए स्वदेशकै तीरमा
परिश्रमको गिट्टीहरू कुट्नु पर्छ आफैँ !

सबैतिर सुख शान्ति छाओस् नयाँ बर्षमा
हरेकमा जोश जाँगर पलाओस नयाँ बर्षमा

नखसोस् गरिबका आँसु नहोस पेट भोको कतै
मिठो नमिठो सबैले दुइछाक पाओस नयाँ बर्षमा

नयाँ बर्ष यसपाली चै बिधान लिई आऊ
गरिबका समस्याको निधान लिई आऊ ।

रक्तिम किरण पूर्वतिर सधै जगमगाउने
बुकुरामा सुभासिलो बिहान लिई आऊ ।

बक्लौरीलाई छोडेर चितवन टाँडी आएँ
तिम्रो लागि भनेर म घरबार छाडी आएँ

छेकेको थ्यो मेरो बाटो समाज परिवारले
भागी भागी हुँदै जंगल म झाडी झाडी आएँ

मैले त भनेथेँ बाहिरै भेटौँ, आखिर तिमी डरायौ किन ?
एकान्तमा डाक्ने तिमी नै थियौ, चिच्याई फेरि करायौ किन ??

उसै नि म त बाहिरै देखि कालो, भित्र कस्तो जाँच्ने काम तिम्रो
भुत सवार गराई आफूमा, मलाई मन परायौ किन ?
एकान्तमा डाक्ने तिमी नै थियौ, चिच्याई फेरि करायौ किन ??

हेर्दा हेर्दै तिम्रो यौवन दिन दिनै ह्रास भयो
लाग्छ मलाई प्रकृतिको सम्पत्ति नै नाश भयो

दौंतरीमा व्यर्थै मलाई झुटो माया बाँडी दियौ
आजसम्म बाँच्नु पर्ने जिन्दगीलाई आश भयो

प्राणभन्दा प्यारो राष्ट्र यो फुटाउन नखोज कसैले
सबैको मुटुको ढुकढुकी हो यो टुटाउन नखोज कसैले

थरि-थरि जात जाति छन् थरिथरि भेषभुषा
सबैको साझा फुलबारी यो लुटाउन नखोज कसैले

विहानीको झुल्के घामको झुल्का पर्दा आँगनीमा ।
हो कि पाइला सावित्रीको उनी सर्दा आँगनीमा ।

हेरी मुसुस्कै हाँसी उनी निउराउँछिन् मुन्टो लाजले
लिप पोत बडार–कुडाँर गदै गर्दा आँगनीमा ।

एउटालाई पाएँ एउटा मन पराएँ
जसलाई म चाहेँ उसैलाई हराएँ

म आफै रोएँ मन आफैँ भुलाएँ
बेकाम प्रियालाई दिलमा सजाएँ

भ्रष्ट्र नेता चर्को मूल्य भाँच्छन् यिन्ले ढाड अब
गरीबीको बास, कपास खोस्ने भए माड अब ।

हाम्रौ नेता चोर डाँका बुझ्या छैनन् नेपालीले
पार्टी भन्दै यिन्का झन्डा समाउन छाड अब ।

आधुनिक जमानामा चल्न पर्ने भयो ।
बेमतलबी पारामा ढल्न पर्ने भयो ।

सोझो रुख नै काटिन्छन् सबै भन्दा पहिले
जिन्दगीमा बाँच्नलाई छल्न पर्ने भयो ।

सधैं आउँछे मलाई भेट्न राति राति
बोलाउँछे सपनीमा बादलुको माथि

सुनसान एकान्तमा मन्द मुस्कानले
बनाएर पत्थर झैं पानी पानी छाती

हर्ष, उमङ्ग उत्साह बोकेर आओस् है नयाँ बर्ष यो
हत्या, हिंसा काटमार रोकेर आओस् है नयाँ बर्ष यो

सुख संबृद्धितर्फ मुलुक बढोस् नहोस् द्वन्द कतै
ब्यक्तिगत स्वार्थ र इर्श्या ठोकेर आओस है नयाँ बर्ष यो

मुक्तक
तिमीले प्रेम पाउन सकिनौ, प्रेमकै नाम घोकेर पनि ।

मज्जाले तिमी लठ्ठिन सकिनौ, प्रेमकै रस धोकेर पनि ।।

अमर बन्न तिमीनी सकिनौ, अमृतै सारा बोकेर पनि ।।।

पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)

जन्मी हुर्की बढ्या देशको नाउँ नसोध
गर्नु पर्छ माया अब, लाउँ? नसोध

गुन् माथि गुनै, लाउँछिन् नेपाल आमा
सक्या’ छैनौ तिर्न ब्याज , साउँ नसोध

अब कहिल्यै भोग्नु नपरोस निरङ्कुशताका रातहरू
अब कहिल्यै खानु नपरोस सामन्तका लातहरू

अधिकारका निम्ति ज्यान गुम्यो दशौं हजारको
अब कहिल्यै देख्नु नपरोस् निर्दोष लासका खातहरू