विविध-विधा

आजभोलि किन तिमी, धेरै कुरा सुन्छौ अरे
मध्यरात एकान्तमा, मलाई सम्झी रून्छौ अरे ।

दिनभरिको भीडभाड अनि, धेरै साथी भेटे पनि,
एकान्तको तिर्खा मेट्न, मलाई नै चुन्छौ अरे ।

नमान पीर हँसाऊ मन फुलाऊ जिन्दगी
हाँसोले हेर पीडाले हैन खुलाऊ जिब्दगी ।

एउटै छैन सबैको कथा अनौठो संसार
खुशीले नाँच दु:खले हैन झुलाऊ जिन्दगी ।

पहिलो चोटि भेट् हुँदा तिम्रो बात मन पर्‍यो
स्वीकारेर माया रोप्नँ तिम्रो जात मन पर्‍यो

रुख चढाइ फेद ढाल्ने अच्चमको तिम्रो बानी
मलाई तिम्रो बानी भित्रको घात मन पर्‍यो

बाध्यताले अन्तै लगन जुरेपछि तिमि आयौ
सारा तिम्रो यादहरु पुरेपछि तिमि आयौ

कैयौ दिन तिमीबिना एक्लै यात्रा गरिरहे
थाके अब भन्दै यात्रा तुरेपछि तिमि आयौ

बिस्तारै अधर्मको बस्तीमा सरेको छ मान्छे
स्वर्ग छिर्न नसकेर नर्क झरेको छ मान्छे

जताततै भोकमारीको डढेलो जाँदा खेरी
अनिकालको त्यो चपेटामा मरेको छ मान्छे

कति सारो रोयौ तिमी एकलाशमा टोलाएर
काख न्यानो छामी बस्यौ साथमा मलाई बोलाएर

के के सोच्यौ मनभरि बियोगको बर्षा झारी
सँगै बस्छु भन्थे सधैं तिमीलाई खाटमा खेलाएर

षडयण्त्रमा म होईन तिमी, फस्दा माईतीघर बसेँ।
“पारपाचुके गरौं” सुनी आँखा, रस्दा माईतीघर बसेँ।।

“साथ दिन्छु सातौं जनम”, यस्तै बाचा सबै भुली,
रात दिन भट्टीमा पिउँदै, बस्दा माईतीघर बसेँ।

सुकुल्गुण्डा जल्गटेलाई लोर्के झवाक ठिटा देख्यौ
गाढा माया फिका बनाई डलरको बिटा देख्यौ
चोखो माया भुली गयौ पराइ माया मिठा देख्यौ
गाढा माया फिका बनाई डलरको बिटा देख्यौ

भ्वाइलन बजायो बिरक्त तालमा कसैले
दु:खमा पर्यो की हार्यो माया जालमा कसैले

समुद्रको छेउमा एक्लै के के सोचेर
पर पर बगायो की आँशु छालमा कसैले

लोभ्याएर झुक्याएर नफुस्कने गरेर

आज भोलि म कसै सँग बोल्न डर लाग्छ!
मेरो मनको ढोकाहरु खोल्न डर लाग्छ!!
आफैले आज आफुलाई, मात्र विस्वास गर्छु!
हिउदे भेलको गहिराई पनि तोल्न डर लाग्छ!!
“मृदु”

मेरी आत्मिय बैनी “बबी”को यस दुःखद घडीमा श्री परम् परमेश्वर भगवान श्री सत्यसाई बाबाले धैर्यधारण गर्ने क्षमता प्रदान गर्नुहुनेछ भन्ने कामना र शोक सन्तप्त परिवारजनहरूमा हार्दिक समवेदना व्यक्त गर्दै र चिर

मनका कुरा नलुकाई, भनिदेउ न तिमी ।
असल अनि ज्ञानी प्रेमी, बनिदेउ न तिमी ।।

निर्दोष तिम्रा जिन्दगीका, हरेक पलहरू
आज फेरि पालैपालो, गनिदेउ न तिमी ।

बेहाल भयो जिन्दगी यो, खेप्नु पर्दा पिडा,

जीवन हाम्रो बाँचेको मिस कल हाना-हानमा
कहिले भेटने बात गर्ने आखा ताना-तानमा

उनी उता गैरी खेतमा म चाहिं परदेशमा
एल्बम खोली हर साँझ फोटा छाना-छानमा

१
आकंक्षाको आँचल ओढी तिमीलाई पर्खीबसें
डोबाटोको मोडहरु छोडी एक्लै यहाँ तर्कीबसें
धोकेबाज रैछौ तिमी मुख मोडी टाढा गयौ,
तिमी आउने बाटोभरि सञ्जीवनी छर्कीबसें।
२

कत्ति जिद्दी गर्छौ तिमी रहरले हुन्न माया
रोमै दिन्छु भन्छौ सधै शहरले हुन्न माया

मायाको सगर बगाई म त कुलो भैसकेछु
तिम्रो आखामा च्वास्स घोच्ने फूलो भैसकेछु

तिम्रो लक्ष्य बिशाल रैछ सगरमाथा सरि
कहाँ म त टुक्री टुक्री धुलो भैसकेछु

आफ्नै जीवन बोझ भई लतारिदैछु यहाँ

मेरो लक्ष्य समयलाई पिछा गर्दै चल्नु थियो
सबैले ताप्न खोज्ने आगो भई बल्नु थियो

छितिजमा बादल बहकिन्छ जसरी हावा संगै
तेसरी नै मलाई पनि हावा संगै ढल्नु थियो

भन्दिन म आँसु पिई पलपल काटेको छु
धुजा धुजा परेको मुटु कसरि बाटेको छु

दिलको पीडा सागरसरी बिसाउँ कहाँ गई
नयनको चिसो लुकाई सबलाई ढाटेको छु

नआउ फेरी आंधी भई उडाउन मलाई

मेरो मायाँ सधैं सधैं मासी दिए हुन्छ अब
छातीभित्र तिखो छुरा भासी दिए हुन्छ अब

बैश रोकी कति हाँसु लास बनी कति बाँचु
मायाँ गर्नु पाप ठानी फासी दिए हुन्छ अब