Skip to content

विविध-विधा

मेरा चार मुक्तकहरु

मेरा चार मुक्तकहरु

मुक्तकः एक

देशैभरि अन्यायले सगरमाथा नाघेको छ
जतासुकै नैतिकताको खडेरी यो लागेको छ
कसैलाई केको धन्दा कसैलाई केको धन्दा
मलाई भने मुक्तक लेख्ने रहर मात्र जागेको छ ।

मुक्तकः दुई

मैले दिएको गुलाबको फूल तिम्लाई झार लाग्ने भयो
मेरो माया र विश्वास तिमीलाई भार लाग्ने भयो ।
खण्डै गरेर सम्झाएँ तर केही सिप लागेन
हारेको मनस्थितिबाट न वार लाग्ने भयो न पार लाग्ने भयो ।।

मुक्तकः तिन

मनमा चोट लागे मात्र केही लेख्न आउँदो रैछ
नपरिन्जेल मनमा चोट मनले सास्ती पाउँदो रैछ ।।
उनकै लागि भनी भनी रात दिन खटिरहें
सुन्छु ऐले उनीसँग अर्कै मान्छे धाउँदो रैछ ।।

मुक्तकः चार

A39AA1FE-9234-4539-A341-462C36BDCDD6-10654-00000F17EB600BC0

टट्टु चढेर छट्टु

टट्टु चढेर छट्टु

मै हुँ भन्दै उसैले नै,लठ्ठी लिएर हिड्या छ त्यो ।
भाँचेकै आसनै मा , हुँकार्दै बस्या छ त्यो ।
कहिले आउलार समय, घडीलाई ज बाँध्या छ त्यो ।
टट्टु चढेर छट्टु पड्की , सिडी चडी रहेछ त्यो ।
सोझा रूख काटिएर, बाँगा टिँगा खडै रहे छ हो !!!

मेरा दुई मुक्तकहरुः

मुक्तकः एक

जिन्दगी ढुङ्गो हुँदो हो त कति जाति हुन्थ्यो
न कुनै मुटु हुन्थ्यो न कुनै छाती हुन्थ्यो
उसका लागि सधैं एकछत्त सन्सार
न दिउसो हुन्थ्यो न त राति हुन्थ्यो ।

मुक्तकः दुई

हामीहरु ढुङ्गोमा मूर्ति कुँदेर आस्था जनाउँछौं
हाम्रो मन अड्याउन त्यसलाइ0 ईश्वर बनाउँछौं
आखिर ऊ ता ढुङ्गो न हो न मर्नमा डर न बाँच्नमा रहर
हामी भने उसैमाथि निर्दाेष पशुको रगत चढाएर आनन्द मनाउँछौ ।

मधुको जस्तै गजल

मधुको जस्तै गजल

कोहिनुर आज किन खिया लागी टल्किएछ
नसोचेको मान्छे आज मधु पिउन पल्किएछ !
सेतोलाई सेतो भन्ने सकिएछन् दिनहरु
मेरो मधु गीत गाउँथ्यो गजलतिर सल्किएछ ।

इलामको चिसो हावा किन किन तातो हुन्छ ?
भूमिसुधार गर्दागर्दा झापा उसलाई सातो हुन्छ ।
अझै पनि यतै तिर बस्या भए हुने थियो
मेरो साथी मधु किन कोशीतिर ढल्किएछ ।

विकृतिका लहरहरु फैलिए नि फैलिरहून्
मधुशाला मधुसँगै उतै पनि रित्तिरहून्
टाढा जाँदा के भयो र टाढैबाट टल्किएछ ।
मेरो मधु किन किन कोशीतिरै झल्किएछ !

अन्तु डाँडा, कन्याम डाँडा मधु खोजी सुसाउँछन्
देउरालीमा मालिङ्गाका टुसाहरु टुसाउँछन्

पाँच हाईकु

सरकार रे
सान्ति सुर्क्छ्या छैन
मोज गर्या छ

किसान हामि
मल बिउ देउन
नत्र मर्छौं त

म. न . पा. लि. का
फोहोर को सहर
गनाएको छ

कलेज स्कुल
धनि पढाउँ छन्
गरिब चुप

अंग्रेजी पढे
नेपाली भाषा हेला
टुहुरो देश

गजल

गजलः

रोकूँ भन्दा भन्दै आँसु आँखाबाट झरेको छ
मेरो भाग्य दलानबाट परपर सरेको छ ।।

विरहका भाकाहरु न्याउली गाउँछ रुखमा बसी
उसको गीत सुनी मेरो मुटु चिरा परेको छ ।।

साँझ बिहान झ्याउँकीरीले उराठ्लाग्दो कराएर
शरद काल नै मेरा लागि शिशिर जस्तो गरेको छ ।।

सुसेलेर हावासँगै डबलीको सल्लो घारी
विरहका गीत मानौं छाती भरी छरेको छ ।

ढकमक्क फुल्नु पर्ने फूल पनि वैलिएर
ठिँगुरिए जस्तो भई बिचमा कतै झरेको छ ।।

दुई मुक्तक (बा आमाको गुण)

मुक्तक १

मैले बा आमाको गुण कहिल्यै तिर्न सकिन
असल छोरा बनेर मनमा कहिल्यै छिर्न सकिन
समय बदलियो म आफैं बाउ बन्दै छु अहिले
देखाउथे कति लाग्दो रहेछ माया मुटु चिर्न सकिन

गन्तव्यमा पुग्नै गाह्रो

गन्तव्यमा पुग्नै गाह्रो पाइला अघि बढे पनि
मान्छे बनी हिँड्न साह्रो एक दुई सिँढी चढे पनि

देख्छ कस्ले वह मनको रमाउने वहानामा
नथामिने विचार कस्तो पाइलै पिच्छे लडे पनि

सु:ख खोज्दै

सु:ख खोज्दै धेरै दूरी धाउनु पर्दो रैछ
त्यही खुशीमा थोरै पीडा पाउनु पर्दो रैछ

भित्र-भित्रै कुहिए नि भरोसाको छानो
नबिर्सिनु पहिले नै, छाउनु पर्दो रैछ

तिम्रो र मेरो बाँच्ने एउटै आधार

तिम्रो र मेरो बाँच्ने एउटै आधार छ
मन मिल्नुपर्छ सपना साकार छ

अरूले तारा अनि जुनको सपना देलान
तिमीलाई सिङ्गो संसार दिने विचार छ

कहिले अस्ताउने कहिले उदाउने

कहिले अस्ताउने कहिले उदाउने जुन तारा भएपछि
सरकार चलाउने मन्त्रीहरुको नै आफ्नै पारा भएपछि ।

खै कसरी पो देश भेटाउन सकिएला र कान्छा यसरी
कठै,यो देश नै यतिवेला मन्त्रीहरुको आहरा भएपछि ।

त्यसरी लेखेर मात्र खै के गरौला र विद्रोहका नाराहरू
हेर,गाउँका समाजसेवी नै यतिवेला ज्यानमारा भएपछि ।

सोझो मान्छे भएछ (मुक्तक)

सोझो मान्छे भएछ ‘चुतिया’ पत्तै भएन
खै कति बेला भएछ मुखिया पत्तै भएन
हराए पछि मेरो नजरबाट आज भेटियो
बदलेको रहेछ उसले हुलिया पत्तै भएन

क्रेजी मगर

अधुरो गन्तव्य मेरो

अधुरो गन्तव्य मेरो जीवन सम्भव थिएन
उद्देश्य नभएको यात्रा झन सम्भव थिएन

घरमा बुवा पछिको सारा जिम्मेवारी दिँदा
कान्छो छोरामा दिने चलन सम्भव थिएन

आज किन जून पनि

आज किन जून पनि आकासबाट चुहुँदैछ
मेरो खोजी कहाँ हुनु उसकै अघि नुहुँदैछ ।।

कसैलाई जिन्दगानी रोमान्सको खेती भयो
मलाई भने जिन्दगी यो बैंस नआई कुहुँदैछ ।।