Skip to content

विविध-विधा

सानी !

जवानीको फूलबारीमा फूल टिप्न आइनौ सानी
आज ठेक्का उसलाई पर्यो फल टिप्न पाइनौ सानी

मनको चाह लुकाइलुकाइ आफूलाई नै ढाटिरह्यौ
लुकामारी चलिरह्यो प्रेम चुम्वन खाइनौ सानी

मुक्तक

सुख खोज्न धेरै टाढा धाउनै पर्दो रहेनछ
मनमा सन्तोक भए अर्को पाउनै पर्दो रहेनछ ।
चुनाबले नेतृत्वको गोठै गाउँमा आएको छ
जनताले नेतातिर धाउनै पर्दो रहेनछ ।

हामीले ता उनको गीत गाउनै पर्दाे रहेनछ
आफैं नारा लाउँदा रैछन् लाउनै पर्दाे रहेनछ
मजासँग नेतालाई चुनावमा देख्न पाइयो
जितेपछि गाउँघरमा आउनै पर्दाे रहेनछ ।।

खुट्टा तान्नेहरु

१)
म त सोझो मान्छे अरुको भलो चिताइरहे
भविष्यलाई ख्याल गरिन वर्तमानमा रमाइरहे
तर हुदा रैछन यहाँ पछाडिबाट खुट्टा तान्नेहरू
जति तान्छौ तान खुट्टा मेरो जिन्दगी संघर्षमा बिताइरहे

तिमी हिड्ने

तिमी हिड्ने म हिड्ने, बाटो फरक भए पनि
तिमी अनि मैले टेक्ने, माटो फरक भए पनि

दु:ख परे सम्झिनु, साथी बनी साथ दिउला
तिम्रो र मेरो जीवनको, पाटो फरक भए पनि

दुई मुक्तक

१.
सँगै हुन त एक अर्काको चाहाना मिल्नुपर्छ
जिन्दगी गुजार्ने एउटा बाहाना मिल्नुपर्छ
नजिक हुने मनको दुरी झन टाढा हुन्छ अरे
त्यसैले त भावीले लेखेको लहाना मिल्नुपर्छ

२.
बैगुनिलाई एउटा गुन लगाइदिन्छु
औसिको रातमा जुन लगाइदिन्छु
मान्छे मार्नेलाइ जेल लगे जस्तै गरि
माया मार्नेहरुलाइ कानुन लगाइदिन्छु

मन्त्रीलाइ फिलो

कसैलाई यो देश नै चम्किलो छ
कसैलाई यो देश नै स्वादिलो छ
यता देशवासीहरु तड्पँदै छन्
उता देशको छाती नै बोझिलो छ ।

नसोचे भयो शान्तिको सास फेर्न
नसोचे भयो देशमै काम गर्न
यता बल्कदो घाउ जस्तो पिलो छ
उता तीर जस्तो मुटुमा किलो छ ।।

नसोधून् कसैले यहाँ हाल हाम्रो
नहेरुन् कसैले यहाँ चाल हाम्रो
सबै देह हाम्रो बिलोमा बिलो छ
जता हेर्न खोज्यो उतै थङ्थिलो छ ।।

न स्वप्ना छ राम्रो न बिप्ना छ राम्रो
र दुर्भाग्यमा यो बित्यो ज्यान हाम्रो
यता हामी छौं खानमा भोक भोकै
उता मन्त्रीलाई मुखैमा फिलो छ ।।

नदाइएको बहर

किनारामा छोडी मलाई, तर्यौ नहर अाखिरीमा
पागल बनाइ मायामा पस्यौ सहर अाखिरीमा

सपना थिए सात जूनी उकाली अोराली गर्ने
कट्यौ सात डाँडा फेर्यौ अाफ्ना रहर अाखिरीमा

लाखौं ताराहरूमा एउटै जून थिए पहिले
बढेछ पखेटा गर्यौ उड्ने ठहर अाखिरीमा

सायद म कता पुग्यो कता तिम्रो अाधुनिकता
ठहरिएछु म नदाइएको बहर अाखिरीमा

पाँच मुक्तक (हिन्दू दर्शन)

हिन्दू दर्शन
हिन्दू दर्शन मान्यो भने कर्म–फल भन्छन्
परिश्रम गरी प्राप्त फल कर्म–बल भन्छन्
समताको नारा मात्रै फल कहीं भेटिदैन
आखिरमा सन्तोष लिन भाग्य–छल भन्छन्

चैन किन भा’को छैन

पलङ सुनको पाए पनि चैन किन भा’को छैन
लाग्यो भोक मिल्यो खाना तर, फेरि किन खा’को छैन

बाँच्छौ तिमी कति वर्ष अँझै इच्छा कति पूरा भए
दुनियाँले खोज्या सुख शान्ति अँझै किन पा’को छैन

घुनपुत्ली परेकाे छ

अब मेरो कवितामा चिलेंसा र घुनपुत्ली परेको छ
पाठकको जमात नाक थुनेर अलि पर सरेको छ
अहिलेको त्यसलाई पढ्न नाक थुनेरै पढ्नु होला
घुनपुत्ली मार्न भर्खर मात्र बेगन स्प्रे छरेको छ ।।

जिन्दगी

आफ्नाले नै आफ्नालाई सजिलै छल्न सक्छ
सानासाना कुराहरूले धेरैको मन जल्न सक्छ
कसम माया तिमीलाइनै गर्छु भन्दै नाटक गर्नेको,
विश्वास कैलै हुदैन देखावटीमै बाटो बदल्न सक्छ

सरकार

गरिबका कर्मठ पाखुरा गलेछ सरकार
निमुखाका सुखद दिन ढलेछ सरकार

आयो पापी दशै वर्षदिनमा दशा बनी
टुहुरा ती बालकको मन जलेछ सरकार

माया

अागो सल्काउने पनि माया
गिदी बल्काउने पनि माया

छिनमै हुन्छ दिल साटासाट
चोर पल्काउने पनि माया

सपना विपना सँगै देख्दा
बैँस छल्काउने पनि माया

थोरै अाँशु हाँसो मिलाएर
उमेर ढल्काउने पनि माया

चुनाबबारेका मेरा तीन मुक्तक

१
अँझै केही दिन चुनाबक्षेत्रमा घुमघाम छ
भाषणे तिर्खालुहरुको बाटोमा लामो जाम छ
केही दिनको मुतको न्यानो न हो
हामी जनताका लागि यो रमिता बडो धुमधाम छ ।

सुनाउँछु साथी

सुनाउँछु साथी मेरो गाउँदेखि टाँढा शहर छैन
तर-मलाई आफ्नो जन्म ठाउँ छोड्ने रहर छैन

धेरै देखें गाउँ छाडी शहर जाने आफन्तहरू,
थियो कमी केको गाउँमा, के ईटा गिट्टी पत्थर छैन

मन हुन्छ

जहाँ पुग्छौ उहीं‌उही‌ पुग्न मन हुन्छ
सधै‌ तिम्रो बाटोमात्रै रुँग्न मन हुन्छ ।

कैलेकाही‌ टाढाटाढै बस्न पाए हुन्थ्यो
सधै‌ भरि तिम्रै अघि झुक्न मन हुन्छ ।

दुई मुक्तक (म जलेपछि मात्र)

१)
म जलेपछि मात्र आगो तापुला भनेर बस्यौ
अनि मात्र पत्रिकामा छापुला भनेर बस्यौ
जब पत्थर बनेर मूर्ति जस्तै अडिए म मन्दिरमा
त्यसपछि पोल्टाभरि आशीर्वाद थापुला भनेर बस्यौ ।।