विविध-विधा

तिम्रो मेरो भेटघाट अन्तिम हुन सक्छ
सँगै यात्रा आजैबाट अन्तिम हुन सक्छ ।

दिएँ होला दु:ख पीडा तिमीलाई मैले
कस्सम यो मारकाट अन्तिम हुन सक्छ ।

शंकाको त्यो कालो छायाँ देखिंदैछ धेरै
विश्वासको साटासाट अन्तिम हुन सक्छ ।

धेरै वर्ष देशैभरि आतङ्कको राग थियो
आतङ्ककै कारणले रक्तरञ्जित वाग थियो ।।

छोराछोरी जङ्लमा पठाएर मार्नुभन्दा
बरु तातो खाडीतिरै पठाउने माग थियो ।।

खेती गर्दा

खेती गर्दा अन्न मिल्छ काम गरे दाम
अकर्मी त भोकै बस्छ रुन्छ दिवासाम
मन्दिर मस्जिद हिड्नु सन्तोषको लागि
ढुक्क भई कर्म गर्यौं अघि आउँछन् राम ।

ग्रहण लाग्छ
कर्मकै फल त हो
कहाँ पो लुक्छ ।१।

आफै रमिते
के हेर्नु गार्इजात्रा
बिझ्दै बिझ्दैन् त ।२।

थाेरै म लेख्न खाेज्छु केही डराइ डराई
मेरा अनन्य साथी राेहित हुन् पराइ ।।

उनका विशेषताकाे पहिचान गर्न खाेज्दा
भित्रै कता कता हाे जान्छु म ता हराई ।।

उत्कृष्टता छ उनमा रच्छन् कृति अनेकाैं
साेचेर पढ्नु हाेला अब्बल कुनै ठहराई ।।

तौलेर भाव हाल्छन् केराउँदै निफन्दै
लेख्छन् मिठास घाेली उनकाे छ हाइ हाइ ।।

थाेरै म लेख्न खाेज्छु केही डराइ डराई
मेरा अनन्य साथी राेहित हुन् पराइ ।।

प्रेम त एकबार हो बारबार कहाँ हुँदो रैछ ?
तर मन मिल्नेसँग घरबार कहाँ हुँदो रैछ ?

भन्न त भन्छन् सबैले महलमा सजाउँछु
तर सबैको दिलमा दरबार कहाँ हुँदो रैछ ?

उनकै रूपमा हराएछु यसै म
हुँदा प्यासी, पानी पिलाए पछि

उनी झट्ट हेर्दा सुन्दरी स्वर्गकी
अहा ! मग्न आँखा मिलाएपछि

मुक्तक १
सधैं ताजा रहिरहन्छ केही खतहरू
अनि बाँच्ने साहास हुन्छ बिगतहरू
पीडाहरू बेला बेला बल्झिदा प्युने गर्छु
मेरा बाँच्ने आधार बनेकाछन यिनै लतहरू

चाहिंदैन जित बरू, स्वीकार गर्छु हार मलाई
तिमी खुसी भइदिए, नदिनु भो प्यार मलाई

बीच बाटोमा देखी कहिले, तिव्र घृणा जाग्यो भने
सहन्छु म अँझै पनि, दिनु पीडा हजार मलाई

हिन्दू दर्शन
हिन्दू दर्शन मान्यो भने कर्म–फल भन्छन्
परिश्रम गरी प्राप्त फल कर्म–बल भन्छन्
समताको नारा मात्रै फल कहीं भेटिदैन
आखिरमा सन्तोष लिन भाग्य–छल भन्छन्

धेरै नेताहरू जनतालाई ढाँटेर जिन्दगी चलाउँछन्
केही भने जनतासँग बेइमानी साटेर जिन्दगी चलाउँछ्न्
सबैको कुरा ता कसरी भन्न सकिन्छ र ?
तर केही नेता अरुको कुरा काटेरै जिन्दगी चलाउँछन् ।

मनले ठिक हुनै दिन्न बेठिकबाट मलाई
नपत्याए हेर्नुस् आई नजिकबाट मलाई

सडक हुँ आऊ कुल्च यो छातीमा के भो र?
छैनन् धेरै पाउने आश पथिकबाट मलाई

भो भो माया नदेखाऊ तिमी आई छेउमा
धोका मात्रै मिलेको छ अधिकबाट मलाई

मुक्तक १

जब म मर्नेछु अनि तिमी एक्लै हुनेछौ
मलामीले शंख फुकी लाँदा कति रूनेछौ
समाज तिमी आफैले बदल्ने हो त्यसैले बिहे गर
गरिनौ भने बाँच्नलाई सधैं मेरै तस्वीर छुनेछौ