विविध-विधा

१) राष्ट्रप्रेम

देश बँचेमात्र देशबासी रहन्छन्
भाषा रहेमात्र भाषाभाषी कहिन्छन्
खबरदार ! देशको नक्सा तानातान नगर
राष्ट्रप्रेम त हृदयमा पो समेटिन्छन् ।

बाहिर स्याल तर भित्र सिंह गर्जन उस्ता–उस्तै यहाँ
मखुण्डोमा देउता देख्छु तर दानवीय रुप दुरुस्तै यहाँ

रित्तिएको पुख्र्यौली थोत्रो भाँडोको भिखले नपुगेपछि
जुर्मुराए बुख्याँचाहरू निरीह रगत चुस्दा–चुस्दै यहाँ

नेता भन्ने भोटे कुकुर जानेकै हो भुक्छन् भन्ने,
जनसाङ्लो टुटाएर थाहा थियो फुक्छन् भन्ने

स्वर्थीपनले नैतिकतालाई कौडी दाममा लिलाम गर्दै,
जननीका बिपरित सम्झौतामा चुक्छन् भन्ने

दुख पीडा भुली एकपल,जिउन मन छ आज
चोटै चोटले फाटेको मन,सिउन मन छ आज
सुनेको थिए सराबले पीडा भुलाउछ रे मनको
त्यसैले एक घुट्को सराब,पिउन मन छ आज

दरबारमा बस्नेहरु हाम्रो हाल अएर त हेर
छिद्रै छिद्र परेको पालको गोदाम छाएर त हेर ।

सुतेको छ सरकार लाग्छ, बिरामी भएर हो
कि सुत्न दिने बेकुफ जनता हामी भएर हो

यहाँ आन्दोलन भएको कारण यो हुनसक्छ
लाग्छ युवाहरू देशमा सबै बेकामी भएर हो

फ​लाम​ कसी लाएर सुन​ हुँदैन​
तारा मोटाएर​ जून​ हुँदैन​
कर्कश​ आवाज​ त​ आवाज​ नै हो;
त्यो कहिल्यै नि मीठो धुन​ हुँदैन​ ।

जागिर
यो नपाइन्जेल अलङ्कार
पाएपछि पुरस्कार
हुनुपर्ने परिष्कार
भइरहेछ –बेकार ।

तिमीले बोलाएको सुनिन मैले, मातमा थिए
अनकन्टार डर लाग्दो औँसीको, रातमा थिए

जब तिम्रो मेरो बीचमा सुमधुर सम्बन्ध थियो
त्यस बेला म हरेक पल तिम्रै, हातमा थिए

गाउ, बेसी, बन, पाखाको यादले सतायो
छलछल बगी हिड्ने नदीनालाको यादले रुलायो

देशको माटोको सुगन्धले छाती मेरो
अथाह पिडा संगै झरझर जलायो

हेर्दा हेर्दै चालिस काटिएछ
साइली को माया धेरै गुमाईएछ

१४-१५ वर्षको खाडीको बसाइमा
ज्यान र परिबार मात्रै पालिएछ

मिठा मिठा सब्द्जालका पाशा फ्याक्नेहरु
आफ्नै हौ तिमि त भन ठान्नेहरु

आखा चिम्लिदै गुलियो स्वादमा रम्ने रमाउने
तिमि बुद्दिजिबि वर्गका आफ्नै भन्नेहरु

खतराहरू धेरै खतरा पनि हुन सक्छन्
बेवास्ता नगर्नु कडा पनि हुन सक्छन्

यो जिन्दगी एउटा किताब हो पल्टाउनु
केही तिता मिठा कथा पनि हुन सक्छन्

टुट्ने,फुट्ने, फेरि जोडिने दिलको तार राम्रो,
जिन्दगीले जिन्दगीलाई गर्ने उपचार राम्रो ।

गीतकार,गजलकार जुनकै तारिफ गर्छन्,
उता जुनलाई लाग्दो हो यो संसार राम्रो ।