तीन मुक्तक (वकिल)

एक
वकिल-न्यायालयले पनि निर्धैलाई पेल्छन्
बुख्याँचाहरू जनताका सपनासँग खेल्छन्
देशको कानून दैव जानून् उसै भन्या होइन
मान्छे मार्ने उन्मुक्त छन् गोरु मार्ने जेलछन्

एक
वकिल-न्यायालयले पनि निर्धैलाई पेल्छन्
बुख्याँचाहरू जनताका सपनासँग खेल्छन्
देशको कानून दैव जानून् उसै भन्या होइन
मान्छे मार्ने उन्मुक्त छन् गोरु मार्ने जेलछन्

डुबिरहेछ डुङ्गा सुतिरहेछ माझी हारगुहार के गर्नु?
जति नै चिच्याए पनि यहाँ हुँदै हुदैन उद्दार, के गर्नु ?

सपनी नै देखेँ कि वा देखेँ बिपनी
आफूलाई कहाँ कम लाग्छु म पनि
जसो भन जसो भन सहेकै ता हो
तिमी नै हौ मरो मनको सदा जपनी ।।

१)
जसरी खाली र फोहोर जमिनमा झार उम्रिन्छ
उसै गरी दुषित दिमाखमा खराब विचार उम्रिन्छ
पैला चट्टानमा खियाऊ आफूलाई काममा लगाऊ
तिमी फलाम हौ, र तिमीमा आफै धार उम्रिन्छ

कति मान्छेहरू भेटिए, छुटिए मान्छेकै बजार छ
कैयो हराएको छ यहा, कोही सम्झनामा हजार छ
गजल
सगै खाको कसम अधुरो तोदेर गयौं,
पापी यो दुनियामाँ एक्लै मलाई छोदेर गयौं |
कति थिए हाम्रो सपनाहरू सङै जिउने,
मेरो माया बिच मै छोदेर गयौं |
हर दिन भिजिन्छ सिरानी मेरो ,तिम्रो यादमा,
आखाहरु मेरो तिम्ले ,जिन्दगीभरलाई भिजायर गयौं |
बाच्ने सबै मेरो रहरहरु , जिन्दगीको तिम्ले,
सधैं भरिको लागि , मृत्युतिर मोदेर गयौं |