विविध-विधा

कोही भए भोगी कोही भए योगी प्रेममा,
सबै लुटाएर कोही भए जोगी प्रेममा

गुमेको प्रेम पीडा सहनै नसकेर यहाँ,
यादमा छट्पटिदै कोही भए रोगी प्रेममा

आफ्नो मनको कुरा किन लुकाएको काली||
भनन बिना सिति किन आँसु बगाएको काली||
किन आज भोलि बोल्न गार्‍हो मान्छेउ मसग||
छुनी साथ दिने म मन किन दुखाएको कालि||

१)
उ माथि त्यो जून आफ्नै आकाशमा छ
उज्यालो चाहिन्न आफ्नै प्रकाशमा छ
पुग्नेहरू त माथि कहाँ–कहाँ पुगिसके
तर हेर ‘अतित’ बर्खाकै वर्षातमा छ ।

कौडीको भाउमा सुनौलो जवानी बेच्छन् यहाँ
पोल्छन् आफ्नै घर अनि खरानी बेच्छन् यहाँ

लागेपछि लत, जुवा खेल्ने भट्टी धाउने
बिगार्छन् घरबार अनि कहानी बेच्छन् यहाँ

त्यस्सै बिते वर्ष बीस-दशलाई देखिन
माहुरीकै घारमा थिए रसलाई देखिन

म किन खोजिरहेछु ? बिनासित्ती यहाँ
बिपनामा आए पछि जसलाई देखिन

भगवानको मन्दिरमा जब भजन गाउन थाले
मत सबै छोडी मन्दिरमा दिन दिनै धाउन थाले
काम यहाँ के थियो केवल अन्ध भक्ति गर्नु थियो
भजनमा तल्लिन हुँदा मज्जा पनि पाउन थाले

मैले रक्सी पिउन छाडें तिम्रो नशा लागेपछि
घरतिर हेर्न छाडे समसाझमा दागेपछि

प्याल भर्दै रमाउँदै हजारीलाई हात लिंदै
छताछुल्ल पारिदियौ मैले नशा मागेपछि

८७. आफ्नो ताल
आमाको होटल र बाउको लजमा
घिच्न र लड्न सित्तै मिलुन्जेल
सबै बाबुराजा हुन्छन् –
त्यसपछि जब आफ्नो तालमा नाँच सुरु हुन्छ,
आफैँ चुइँया र मख्खिचुस हुन्छन्

संसारभरि शान्तिको दियो बालिदेऊ बुद्ध
हत्या हिसांको जरो उखेली फालिदेऊ बुद्ध
धर्मको नॉउमा मारकाट भइरहेको छ आज
अहिंसानै धर्म हो अभियान थालिदेऊ बुद्ध

वैंशालु त्यो शुन–शान रात थियो
एकान्तको खूब मिठो वात थियो

मुस्कुराई हेर्थ्यो जुन टहटह
उहीँ साथ दिने नारी जात थियो

लेकबेंशी तल माथि गर्दै होलिन मेरी आमा
पकाउनलाई मानो पाथी भर्दै होलिन मेरी आमा

कुच्चिएको गाग्रीलाई कोखिल्लामा च्यापेर
धंधगाउदै पधेंरीमा झर्दै होलिन मेरी आमा

भत्किए चैत्य,मन्दिरहरू भत्कियो धरहरा
भत्किने छैन आस्था यहाँ रहनेछ हराभरा

आउँछ क्षणमै यहा सबै समसान बनाउँछ
भूकम्प अचम्म विषय हो विज्ञानभन्दा पर

प्रेम गर्ने हरकोहीले आँशु झारेको प्रहर हुदैन
एकोरो प्यार नगर, सबैको उस्तै रहर हुदैन!!

संसारैको रित हो हरेकको आफ्नै चाह हुन्छ
भावना नपोख यत्रतत्र,कसैले बुझेको ठहर हुदैन!!

सम्बन्धमा प्रयोग अचेल मन हैन मष्तीस्क हुन्छ
विश्वासघात र धोखा भन्दा कडा कुनै जहर हुदैन!!

स्वागत गर्दा मार्गमा यहा फुल हैन पत्थर हुन्छ
रुख चढाइ फेद काट्ने स्वार्थी नभएको सहर हुदैन!!

सन्दिप आचार्य
नवलपरासी

मन भरी छ तिम्रो याद मेटौ‌ कसरी
काँडे तारकाे बार छ भेटौ‌ कसरी
तिम्रै यादले पोलिरहन्छ यो मेरो मुटु
झन् झन् बढछ तिम्रो याद घटाऊँ कसरी
तड्पिएर अाज मेराे मन जल्दैछ
दन दन दन्किएको आगो जसरी ।।

जिन्दगी सुकिलो मुकिलो होस्
यो ता चाहना मात्नै भो
सधै‌ भयाे मेरो जिन्दगी धमिलो धमिलाे
धेरै थाेक खाएर अघाइयाे जिन्दगीमा
अब ता यो सेन्टरम पनि भएछ अमिलाे अमिलाे ।

मानवताको आश गर्यो आफ्नैमुन्छे ठानी
मनभरी स्वार्थ बोकी बन्छ दलाल दानी!

स्वार्थभरी दुनीयाको हितमा हुने हाबी
प्रेम गर्यो धोका हुन्छ, दिमागलाइ हानी!

धन हुदा सम्म यहा हुन्छ जयजयकार
थलापर्दा नकोही हुन्छ, पिलाउन पानी!

शास हुदा सम्म चल्छ लुट्ने र लुटाउने
मरेपछी खरानी हुन्छ, नरहन्छ काहनी!

मिठो बचन बोल्दा बोल्दै झर्किएर गयौ
दुनियाँले ताली पिट्दा तर्किएर गयौ।।

रुझेका यी परेलीहरू सुक्दै गर्दा बिस्तारै
बारमासे झरी जस्तै दर्किएर गयौ।।

आफ्नो मात्र चिन्ता गर्‍यौ बधाइ छ तिमीलाई
सुन्दर शहरमा डेरा सर्‍यौ बधाइ छ तिमीलाई

पछ्याई हिडे गल्ली गल्ली आफैलाई नाश पार्दै
आज मेरो आसै मार्‍यौ बधाइ छ तिमीलाई
सुन्दर शहरमा डेरा सर्‍यौ बधाइ छ तिमीलाई