–डोको र नाम्लो यहीं छ
आँसी उदयाउने ढुंगो यहीं छ
मझेरी र भान्छामा रारन्न छ /
जूठो कसौंडी र तप्केसित रित्तिएको
तिम्रो सपना यहीं छ /
तिमीसितै
बेसी झरेको
तिम्रो रहरको खेत यहीं छ /
दिदी!
तिमी कहाँ छौ?
तिम्रो आँखामा धान झुलेको छ कि छैन ?
तिम्रो आँखामा रहर फुलेको छ कि छैन ?
असहृय भो
वीर भनिने नेपाली आज किन दिनोदिन निर्वल भो
शान्तिदूतको जन्मस्थल यही अशान्त, क्रान्त कसरी भो
सगरमाथाको उच प्रतिष्ठा हरपल किन ह्रास भो
बुझ पचाई हिँड्छाँै कसरी असहृय भो असहृय भो ।
आकाशमा चिल
उँडेको दिन
ओथारोमा चल्ला
गन्ती गर्छु,!
मान्छे चिच्याएको दिन
‘मेरो कान्छा’ भन्छु !
बन्दुक भुकेको दिन
तिम्रो मुटु छाम्छु !
परदेशमा क्षेप्यास्त्र
झरेको दिन
हुलाकीको बाटो कुर्छु
बस्तीमा सुनामी
कुदेको दिन
सुरक्षित ओथारोमा राख्छु ।
तँ नआइज !
–डोको र नाम्लो यहीं छ
अपरिभाषित मेरो यो जीवन
म गृहिणी
१
आकाशमा चिल