विविध-विधा

माया गर्छु भन या गर तिरस्कर
घ्रिणा पनि देख्छु म तिम्रै प्यार
देख्छु तिमीलाई पाउछु तिमीलाई हेर्छु म जताजता
मेरो यो सन्यास तिम्रै तिम्रै यो संसार
घ्रिणा पनि देख्छु म तिम्रै प्यार
तिम्रो एक झलक देख्ने मात्र अभिलाषा मेरो
पुरा गर अभिलाषा या जन देउ बेकार
घ्रिणा पनि देख्छु म तिम्रै प्यार

आतङ्क बेइमानी यो संविधानमा छन्
संस्कारका अनेकौं ठेली चिहानमा छन् ।

तिर्खा छ भोग गर्ने उन्मत्त छन् हजारौं
हाम्रा दिदी र बैनी सर्वत्र घानमा छन् ।।

धारा दफाहरुमा भिन्नै छ लेखिएको
भित्री अदृश्य धारा यस्का विधानमा छन् ।।

सत्रौं हजार मार्दै ल्यायौं विधान किन्तु
सर्वत्र देश चुस्ने यस्कै मुहानमा छन् ।।

खोज्दै विधान जस्ले सर्वस्व नै गुमायो
त्यस्ता सिपाही आफ्ना थोत्रे मतानमा छन् ।।

उत्सर्ग जिन्दगानी गर्ने छ भोक भोकै
छट्टू रजाइँ गर्दै यो देश खानमा छन् ।।

ज्यामी मिली हजारौं दर्बार जो बनाए
त्यस्ता हजार ज्यामी त्यस्कै रछानमा छन् ।।
बहर बहारको अभ्यास

(१)
भन्दिन भन्दै थिएँ, भन्नै पर्ने भयो आज
म पनि तिमी जस्तै, बन्नै पर्ने भयो आज
पुरानो घर एक्कासि, सुनामीमा परेपछि
नयाँ घरको चर, खन्नै पर्ने भयो आज

तिम्ले हाम्ले घैया गोड्या, हिजै जस्तो लाग्छ
एउटै छत्रि घाम्मा ओड्या, हिजै जस्तो लाग्छ

तिम्रा हाम्रा आफन्तले, घेराबन्दी गरेको दिन
बाधा चिर्दै माया जोड्या,हिजै जस्तो लाग्छ

१
असार पन्ध्र
न दही, न चिउरा
खाडीमा युवा !

२
योग दिवस
नेतालाई सराप्दै
एउटा जोगी !

तिमी मेरो सम्झनामा, आयौ सुस्त-सुस्त
सुगन्धझै ह्रदयमा, छायौ सुस्त-सुस्त

हर्ष हो कि पिडा हो यो, या हो अन्य केही
मात बनी मस्तिष्कमा, छायौ सुस्त-सुस्त

असर कस्तो पर्यो कुन्नी तिम्रो चाहनाको
कुटु-कुटु गर्दै मुटु, खायौ सुस्त-सुस्त

उसको र मेरो, लाह्सा फरक छ
सुन जोड्ने सुत्र र, आशा फरक छ

ग़ज़ल
******
बस्तिका ढुंगा र, माटो रुनेछ
घाउ सुकेका ती, खाटो रुनेछ

बेथिति बढ्दा देश दुख्छ यहाँ
बज्रिदै ढाडमा, भाटो रुनेछ

अधिकांश भोकै,खाडीमा खट्दा
कसौंडी भित्रको, आटो रुनेछ

बांझै छन् खेत, बारीका पाटा
धराका बञ्जर, टाटो रुनेछ

दिशा भुली लक्ष, विहीन हुंदा
पथिक हिंडने, बाटो रुनेछ

मेरो अस्ती तिमीमा खोएर बितेको छ
हिज म भित्रको तिम्रो याद धोएर बितेको छ
तिम्रो र मेरो रातमा बस् यति नै फरक छ
तिम्रो सोएर बितेको छ मेरो रोएर बितेको छ

— समीर

मनलाई राख्न सकिन बसमा त के गरू
चिप्लियो मन तिम्रोलागी त के गरू
तिमी भने आँखा तर्छेउ सँधै मलाई
बाटो कुर्छ आँखा मेरो तिम्रोलागी त के गरू

– समीर

मायाको सागरमा डुबेर बिताएँ
बिना अर्थ तिमीलाई पर्खेर बिताएँ

यो शहर पुरानो बिरानो त्यो नाता
तिमीले भुले नि सम्झेर बिताएँ

कुनै चीज नयाँ केही म पाउँ तिमीलाई
फूलमा या जुनमा बसाउँ तिमीलाई

भाइ कैले पूरा गर्लास् गन्न तेरै बाँकी रह्यो
आफ्नो भन्न कैलै पाउलास् भन्न मेरै बाँकी भयो ।।

छोरा छोरी नातिसम्म मेरा केही छैनन् बाँकी
तेरो भने उपध्याहा यौटा धन्न बाँकी रह्यो ।।

त्यसले तँलाई सुख शान्ति केही पनि दिने छैन
भनौं भन्थे तेरा कानमा यसै भन्न बाँकी रह्यो ।।

मिठा वचन होइन मलाई रुखो बोली दिए हुन्छ
मलम-पट्टी होइन मलाई गोली दिए हुन्छ

तिमीबाट कुनै आस राख्नु मेरो मनको चाह थियो
आजै केही चाहिदैन मलाई भोलि दिए हुन्छ

एउटै गल्ती जोडेर, अनेक अर्थ नलाऊ प्रिय
फूल छोडी काँडा गोडेर, अनेक अर्थ नलाऊ प्रिय

खाको कसम लाको प्रेम जीवनभरको हुन्छ
आधा बाटोमै छोडेर, अनेक अर्थ नलाऊ प्रिय

अदृश्य शक्ति
रास्ट्रियताको दौरा
अभीष्ट सिद्धी !