विविध-विधा

कुण्ठा सहें झर्ने आँसु पिईन त्यस बेला।।
दुख्ने घाऊ दुख्नैँ दिएँ सिईन त्यस बेला।

धेरै आए दया-माया देखाएर समीप।
कसैको नि कठैंबरा लिईन त्यस बेला।।

पीडा बिच्मा सल्किनैरह्यो जीवनको लक्ष्य।
चित्तामाथि यो शरीर खिईन त्यस बेला।।

रस माधुर्य पिई गयौ
पलपल झझल्को दिई गयौ

छाडेर प्यास सबै मलाई
त्यो उच्छ्वास लिई गयौ

रुवाई मेरो मनै धरधरी
शिरै सीतारा सजिई गयौ

घुर्क्याई घुर्क्याई माया पस्कने बानी क्या मजाको ।
भर्खर भर्खर फक्रिएको जवानी क्या मजाको ।

तिमी रिसाए मैले अझै बढी माया गर्नु पर्ने
रिसको साटो माया पाउने लगानी क्या मजाको ।

थाहा पायौ बल्ल तिम्ले फुट्दा कस्तो हुन्छ
फुटीसक्यो मन अँझ टुट्दा कस्तो हुन्छ

ससुराली नभई कन साली साली भन्छ काले
एक नजर के हेरेथी ताली ताली भन्छ काले

आफु जस्तो अरुलाई नि उस्तै उस्तै ठान्छ
देख्नु छैन अँधेरोमा काली काली भन्छ काले

ढुकी ढुकी चौबाटोमा केटी जिस्काई हिँड्छ
जान्नु छैन आनी बानी जाली जाली भन्छ काले

ढंग छैन तीन पैसाको बोल्न जान्नु छैन
कहीं कुरा भन्नु पर्यो खाली खाली भन्छ काले

सम्वन्ध द्वैमासिक साहित्यिक पत्रिका/ बर्ष एक, अंक चार

एक सयमा पैँतालिस बर्ष नाघेछ
साहित्यमा मोती खोज्दै गजल जागेछ ।

समस्याको प्रश्न आयो मोतीराम छेउ
सहजमा पुर्ती गर्दा गजब लागेछ ।

पुरस्कार भागी भए क्याम्पसमा मोती
उन्को दिलले जन्मभूमि सिधै ताकेछ ।

खुलेर त्यो कालोबादल नेपाल उज्यालो हुन्छ कि
समिकरणको राजनीतिले सगरमाथा छुन्छ कि

सत्तालिप्सा कुर्सी–प्रॆमी र अग्रगामी बन्ने नेताले
विश्वलाई अझै चकित पर्न क्यै संरचना बुन्छ कि

फुट्नलाग्यो नेपाल भन्दै हर्ष-विभोर हुने चैँले
छसय एक एउटै भए भन्ने खबर सुन्छ की

यत्ति धेरै माया किन गुणलाई पो हो कि
मलाईभन्दा बढी माया घूनलाई पो हो कि ।

म त ध्वाँसे कालो हाँडी कुनातिरै बस्छु
यत्ति सेतो चहक रङ्ग चूनलाई पो हो कि।

म त बामपुड्के फर्सी खाल्डाभित्रै पस्छु
तिम्रो बृद्धि माथि आकाश छुनलाई पो हो कि।

छाडिदेऊ पृय तिमी रिसाउने बानी
अज्ञानताको बादल फाटी बनिदेऊ ज्ञानी
के नै छ र? जिन्दगीमा लुटाएर लाने
सबै आफ्नै सम्झिएर खुशी मानी मानी ।

जन्मिएको ठाउ आज सम्झदै छु साथी
नेपालकै नाउ आज सम्झदै छु साथी।

गुड छोडी टाडा टाडा चर्न गए पनि
जन्माउने माउ आज सम्झदै छु साथी।

दुखेको छ यांग-शिला खारा जलजलामा
बल्झिरहने घाउ आज सम्झदै छु साथी।

किसान मल नपाएर आन्दोलित छ ।
फोहोर ढल नपाएर आन्दोलित छ ।।
विद्रोहको स्वरहरु सुनिदैछ क्षितिजतिर
जनता हल नपाएर आन्दोलित छ ।।
१

देश निकास नपाएर आन्दोलित छ ।
जनता बिकास नपाएर आन्दोलित छ ।।
कर्णालीको भुखमरीले केन्द्रलाई छुदैन
शहर प्रकाश नपाएर आन्दोलित छ ।।

पत्र पुरानै मात्र खाम नयाँ
दिन उस्तै हो मात्र घाम नयाँ ।

खै, के फरक भो हिजो र आज
शब्द फेरियो मात्र नाम नयाँ ।

नयाँ बोतलमा रक्सी पुरानै
मान्छे उही हुन् मात्र लाम नयाँ ।

प्रिय तिमी रिसाइ, माया तोड्यौ त के भो ?
भुली पुरानो प्रित, बोल्नै छोड्यौ त के भो ?

जब दिलमा आगो सल्की, ज्वाला दन्किन्छ दनदन
दमकल त्यो पिरतिको, अन्तै मोड्यौ त के भो ?