विविध-विधा

पहिले हिडदा धरती हेर्थे, अहिले आकाश हेर्छन् साथी
हुने खाने भए छन कि? आजकल बोली फेर्छन् साथी ।

गाँउघर पुग्यो बिस्मृतिमा, शिशमहल ठडिदैछ
धरातल बिर्सिनेले एक दिन घाँटि सेर्छन् साथी ।

जब तिम्रो यादको फूल फूल्यो मनमा
तब उही दिन उही रात खेल्यो मनमा

बिददैना यो दिनपनि न’बित्छ यो रात
बस तिम्रै मिठो यादहरु झेल्यो मनमा

मन्दमन्द हावा संगै उड्न मन लाग्छ

तिमी उता, म छु यता पीर उस्तै उस्तै
मेरो हिड्ने बाटो अनि भीर उस्तै उस्तै।

गरिबीले थालिए छु ऋन माथि ऋण छ
मैले खाने ढिडो रोटो खीर उस्तै उस्तै।

उही पुरानो उनीसँगको
लाग्छ पूनर्जन्म हो उनीसँगको

कस्तो ठुलो विपद आमा! आज तिमीले देख्नु पर्यो
मैले पनि श्रद्धा सुमन अक्षरमा लेख्नु पर्यो ।

किन सधैं यान्त्रिक चरा यसरी नै झर्छन भनी
खाटी कुरा गहिरिएर बिज्ञहरूले खोज्नु पर्यो।

मौसमको खराबी वा यान्त्रिक खराबी हो
उडान भर्नुभन्दा पहिले संचालकले सोच्नु पर्यो।

(२०६७/५/८ गते भएको अग्नि एअरको बिमान दुर्घटनाको शब्द-चित्र)

गर्नु गर्र्यौ दैव तिम्ले टुलुटुलु हेरेर
मैले आँशु पिउँदा’स्वाद’तिम्ले फेरेर

जुटाउने र छुटाउने तिम्रै काम रैछ
भन्’के’पायौ तिम्ले कर्ममेरो फोरेर

मातृभूमिको हितमा अब दिलोज्यानले डटौँ
एकै बृक्षको शितल ताप्दै गरिबी रेखा कटौँ ।

निधाएकालाई त्यसै छाडी आफू मात्र बिउँझेर
भुलले भुललाई सपार्छ भन्ने सोचैबाट हटौँ ।

चपरीमुनि हुन्छ वास मौकामा मुख नखोल्दा
लुटाहाबाट सधैँ लुटिने समूहबाटै छटौँ ।

हराउछ त् तिमीभित्रै मेरो मन मैले के गरूँ र
भएको छु तिमीबिना’एक्लो पन मैले के गरूँ र

तिम्रो यादबिना बित्दैन यो,मेरो कुनै दिनहरु
तिम्लाई सम्झी पागलहुन्छ,तन मैले के गरूँ र

तिम्ले दुखाएर गए पनि योछाती
भन्दिन म तिम्लाई रैछ्यौ नजाती

साथी-साथिनै हुन्छ,जति रुवाएपनि
भन्न हुँदैन उसलाई,रहेछ कूजाती

जे’भन्दा पनि हुन्छ,बरु पुग्दो भन्नु

तिम्लाई छुने थोरै आट गरिन सानु
बैसालु नशाको मिठो मात भरिन सानु

साचो माया मेरो तिमी मात्रै थियौ
दाँयाबाँया चोरीमाया एक जात गरिन सानु

नजरको बाणले हान्यो कि मलाई ?
मनको मन्त्रले तान्यो कि मलाई ।

बुझ्न नै सकिन आज खै के भनुँ ?
प्रियसी भनेर जान्यो कि मलाई ।

सकिन बुझेर मन नि कहिल्यै
जीवन संगीनी मान्यो कि मलाई ।

शायद असल प्रेमी नै भएर
मनकी प्रेमिका ठान्यो कि मलाई ।

हतार-हतार दिएर गयो
आएर अखबार दिएर गयो

आज अनौठो छाप्पिएको छ
भनेर समाचार दिएर गयो

कसैले मुटुमा घोचेको जस्तो
त्यस्तो प्रहार दिएर गयो

जाही जुही सुनाखरी भई तिमी फुलिदेऊ
मेरो मन्को गमलामा सधैंभरि झुलिदेऊ,

फुलाउछु तिमीलाई यो दिलको बगैंचामा
बिहानीको आकास झैँ सदाबहार खुलिदेऊ,

सधैंभरि ढकमक्क सोभा दिंदै यी आँखामा
मन्मोहक सुवास बनी वरिपरी डुलिदेऊ,