विविध-विधा

जति भेटें ति मध्येमा आहा लाग्छ भन्छ सधैं
सायद दूर छ मदेखि उ चाहा लाग्छ भन्छ सधैं

उठुं, बसुँ हरेक क्रिया उसकै बसमा राख्न खोज्छ
नजाउ समीप कसैको नि डाहा लाग्छ भन्छ सधैं

गजलको बाढी ल्याउछु मेची अनि कोशी जस्तो
सदाबहार सुसाउने अटुट त्यो रोशी जस्तो

सम्झनामा हरपल आइरहने छाई रहने
शिव स्थान पुण्य धाम खोटाङ्गको हलेशी जस्तो,

तिर्थ(यात्री)पौडेल
गजल

मेरो तिमी कोही हैनौ फेरि पछि लाग्छौ किन
म अर्कैकी संगीनी हुँ तिमी मलाई माग्छौ किन ?

आज फेरि तिमीलाई सम्झदैछु खै किन हो
जिन्दगीका पानाहरू रंगाउँदैछु खै किन हो

अरुलाई नै सिउदो, भरायौ आखिर
मर्नु न बाच्नु मलाई, गरायौ आखिर

प्रकृतिकी रानीलाई दैवले छल्यो किन ?
सुन्दर त्यो आक्रिती,ध्वस्त भई जल्यो किन ?

मेरो रंगमा तिम्रो रंग, घोलिए जस्तो लाग्यो!!
हाम्रो मनको ढुक-ढुकी, टोलिए जस्तो लाग्यो!!

तिमी नजिक आई पुग्दा, बतास सरी त्यसै
एक छिनको मायाँ प्रिती, गोलिए जस्तो लाग्यो!!

एकै झलक हेर्दा खेरि, नजरले गोलि मार्र्यो
रत्न निलम साथै मोती , मोलीए जस्तो लाग्यो!!

सबै शरीर जता-तता, काउकूती लाग्न खोजी
हाम्रो मायाँको घुम्टोहरु, खोलिए जस्तो लाग्यो!!

वर्षा उन्मात भेल झरी, आउँदा बगर् भरि
दुई दोभानको नाता अब, डोलिए जस्तो लाग्यो!!

कालो औसिको रात हुँदा, साथमा तिमी थियौ
रात धिपिकै जुन-किरी, लोलीए जस्तो लाग्यो!!

मिना बान्तवा “मृदु”

हजुरलाई सम्झिएर आए टाढाबाट
कहिले काँही रमाइलो गर्यौ भेटघाट,

तिमी मेरी भयौ अब म तिम्रो भएपछि
के नै बाँकी रह्यो सानु सँगै बेडरुम गएपछि

राम्री फेर्दै दिने पिच्छे डिस्कोतिर धाउछौ अरे
मिठो मिठो खानाहरू स्वाद लिदै खान्छौ अरे,

मायानै मायाले ठुलो लडाइ गरि गयो
दोहोरो भिडन्त निकै बेर पारी गयो

सरकार मेरै हुनुपर्छ दुबैको भनाइमा
सहमती नहुदा कुरा निकै दरी गयो

हात पातै भयो त्यहा एक आपसमा

तिमी आउदा जीवनका रंगिन पल सोचिरहेँ
हरियाली मधुमासका संगिन पल सोचिरहेँ,

खै के सोचिन उनले त्यो पल हेरिरहिन एकोहोरो
हातमा खाली पाना थियो केरिरहिन एकोहोरो

संगै जीउने बाचा संगै सुम्पिदैथें केहि कुरा
बुझ्दै थिइन् या नबुझेरै टेरिरहिन एकोहोरो

स्वाभिमान नेपालीको लुटियो
बचेको केही अस्मिता लुछियो

ज्ञानी मान्छे अज्ञानी भयपछि नटाढीयर के गरु
जति बोलाउदा पनि नसुनेपछि नफर्कियर के गरु |

फूल हुँ सोच्थेउ आफूलाई नजर यतै सोजायर
छुन खोज्दा कोपेपछी नरोयर के गरु |

दुईदिन टाढा हुँदाखेरी तिमी अर्कै भाकी छौ रे
छोरा छोरी रुवाइ रुवाइ चौतारी मा धाकी छौ रे

ठुलै चर्चा गर्छन् होला गाउ घर का सबले तिम्रो
तिमी भने मक्ख पर्दै लाली पाउडर लाकी छौ रे

हिर्दय मा माया बोकी आयेकोथे पत्याएर
के पायौ र भन तिमले मेरो माया लत्याएर

यदि तिमी निस्ठुरी नै भए त्यहि बेला भने हुन्थ्यो
आखिर आज छर्लङ भयो के भयो र रत्याएर

तिर्थ(यात्री)पौडेल
गजल
पैसा फल्छ भन्ने सुन्थे गाउघरमा खाडी तिर
दु;खमात्र फल्दो रहेछ साहुको ब्याजमा खाडी तिर,

मन्द मन्द गरि खायो जाडो तापी गर्मि सेकाइ

गजल
तिर्थ(यात्री)पौडेल
जति दु;ख गरे पनि जलेन खै चुह्लो मेरो
बाढी आइ लागि दियो खेत माथिको कुलो मेरो,

आस्वसनका पोकाहरु थुप्रै ल्याए चुनाब ताका
आस्वसनले तालिएँन लाज देख्ने दुलो मेरो