विविध-विधा

तिर्थ(यात्री)पौडेल
गजल
बासना छ उनिसंग अंग अंग चुमु लाग्ने
जुनी जुनी सात जुनी वरिपरी घुमु लाग्ने ,

केश राशि फिजाएर बदनका फल छोप्दा
यौवनको रंग सिची उनि माथि झुमु लाग्ने ,

धेरै दिन भयो सँगै बोली हिड्न नपाएको
घाँस काट्दा खोला खोली हिड्न नपाएको

आजभोलि माग्नेभन्दा लुट्नेहरू महान अरे
लुकीछिपी मान्छे मार्न कुट्नेहरू महान अरे

पाप धर्म हाम्रो कर्म आफैलाई थाहा छैन
गल्ती गरी बिना दण्ड छुट्नेहरू महान अरे

तिर्थ (यात्री)पौडेल
गजल
तिमीलाई माया दिन्छु भनि भुलाई रयौ सधै भरि
मेरा आँखा छली अर्की डुलाई रयौ सधै भरि ,

चौतारीमा भेट हुदा हिजो अस्ति गोधुलीमा
तिम्रै हुँ नि म त भदै झुलाई रयौ सधै भरि ;

पूर्णिमाको रातमा बोलाएँ तिमीलाई
स्वोप्निल नयनमा सजाएँ तिमीलाई

हल्का हल्का चुम्बन भयो दुवैमा
अनि अंगालोमा दबाएँ तिमीलाई

गोधुली साँझ पर्दा तिम्रै आभास हुन्छ अचेल
मिर्मिरे को बिहानी मै यो मन चन्चल हुन्छ अचेल

खै किनहो मेरो मन ले खोजिरहन्छ तिमीलाई
खाली खाली यो दिल भित्र तिम्रो कमी हुन्छ अचेल

तिम्रो मायाँ चाहिदैन एक्लै यात्रा गर्ने मान्छे
पसिनाले पैसा साटी ओठमा हाँसो छर्ने मान्छे ।

सक्छौ भने सडक बन्द रोक नेता हो
कि छातीमा सिधै गोली ठोक नेता हो ॥

तिम्रो मेरो जीवनको त्यही पहिलो साथ थियो
अन्धकारै भए पनि कति मिठो रात थियो

तिमी हुन्छ मात्रै भन मेरो जीवनसाथी अब
होइन भने दिन दिनै चर्किन्छ यो छाती अब ॥

उही रोग उही ब्यथा हुन्न निको घाउ मेरो
बरु तिमी भन्छ्यौ भने मर्दै होला जाती अब ॥

देखाउँछ्यौ प्रिय सधै खोटमाथि खोट
सहन्न म अरु तिम्रा चोटमाथि चोट

आशा थियो चाहनेछ्यौ प्रेम रुपी वर्षा
तर माग्छ्यौ किन सधै नोटमाथि नोट

आँधी, बतास, समुद्र गहमा यत्तिखेर
बगीरहेछ आँशु आँशुकै दहमा यत्तिखेर

जीन्दगीको ओझेलमा कसरी रमाउँ
मिठास छैन गुलियो महमा यत्तिखेर

थियो जो अब छैन मनको छेवैमा
दु:खी रहेछु पोखिएको बहमा यत्तिखेर

संसारै भुल्न सकिने हाँसै मीठो निर्मोहीको
ज्युहजुर मिसिएको भाषै मीठो निर्मोहीको

चाहनाका नजरहरु फ्याँक्दाखेरी मेरा सामु
आफै परुँपरुँ लाग्ने पासै मीठो निर्मोहीको

मीठा मीठा कुरा गर्यौ देस्का लागि गर्छौ के?
बिना अर्थ जनता मारी तिमीहरु ले पाउछौ के?

नेपाल लाई’स्वित्जर्लेन्ड’झै बनाउने भन्छौ तर
सबै शैली पुरानै छ तिमले नयाँ गाउछौ के?

शब्दहरूका गुलाब लिई मझेरीमा आऊ तिमी
पूर्णिमाको जुन बनी अँधेरीमा छाऊ तिमी

शब्दसँग प्यार भई माया बढ्यो अलि अलि
गीत बनी दीन-दु:खी घडेरीमा गाऊ तिमी

तिर्थ(यात्री)पौडेल
गजल
जनतालाई सिडी बनाइ माथि माथि चड्नेहरु
जनतालाई झुक्याएर झुटको खेति गर्नेहरु

खबरदार जनताहरु एक भइ जुटेका छन
जनतालाई चुनाबमा मात्र प्रयोग गर्नेहरु

पाइन्ट लाको छु जिन्को मैले
दोबाटो ढुक्या छु तिन्को मैले

स्टाइल त दिनै पर्यो नि ब्रो
दाँतले च्याप्या छु सिन्को मैले

खुशी मात्र बाँड्नुस् अब ब्यथा बिष आफै पिउनुस्
घाँउ दुखे मुस्कुराउनुस् अभाबको जीवन जिउनुस्

प्रतिकुल छ जमाना यो ब्यथा सुन्ने कोही छैनन
धोका चोट थपिंदै जाउन् शरीर हड्डी आँफै ख्याँउनुस्

तिर्थ(यात्री)पौडेल
गजल
तन मात्र दुर तिम्रो मन भित्रै राखेको छु
देउरालीमा फुल चड़ाई केवल तिम्लाई मागेको छु,

तिमि जुन सधै मेरो नयनाकाशमा उदाउने

मायाले मलाई बोलाउँदा सधैं “सानु” भन्थ्यौ तिमी
तिम्रो बचन कसरी म, अब नमानुँ भन्थ्यौ तिमी