विविध-विधा

जिली गाठी अरुसामु खोल्छौ किन ?
अमृतमा बिष तिमी घोल्छौ किन ?

म त निर्दोष सोझो मान्छे हजुर
मेरै खिलाफमा सधैं बोल्छौ किन ?

असल आलोचक सच्चा मित्र ठान्नु म त हेर
भाग्य आफै बनाउने हो लेखक बस्छ कहाँनेर

सत्य जहिले तितो हुन्छ अर्ति बिष बन्छ
आकंक्षा महत्याकंक्षामा बदलियो भनेचाहिं जान्छ खेर

(१) नयां बर्ष यो
मृत्यू बोकेर आयो
उमंगसँगै ।

केही गरु भन्दा भन्दै यो जोबन त जान लाग्यो
केही होलाकी भन्दा भन्दै यो त त्यसै जान लाग्यो

सोचनु पनि ब्यर्थ भयो सुखी जीवन बाच्छु भनि
यही मनको बाघले मन लाई भित्र भित्रै खान लाग्यो

देखावटी कुरा गर्छौ दिलमा मलाई बसालेर
के पाउँछौ भन सानु खाली मलाई पखालेर

अस्ति मात्र भेट हुँदा चौतारीमा दुई मुटु
साटासाट गर्या भुल्यौ मनमा केही नराखेर

फर्की आउँदा तिमीलाई ‘चेन’ ल्याइदिउला
‘लभलेटर’ लेख्ने एउटा ‘पेन’ ल्याइदिउला

फर्की आउछु भन्दै मलाई ढाट्यौ निस्ठुरी
एक्लै छोडी नौ डाडा काट्यौ निस्ठुरी

धेरै माया गर्थौ मलाई छोडी जान रैछ
तिमी मेरी माया भन्दै चाट्यौ निस्ठुरी

जुनी जुनी नछुटिने झुठो कसम खाँदै

भेट भयो फिलिमहलमा ‘लभ’ हाम्रो ‘डिप’ भयो
मेरो काख उसको लागि थकाई मार्ने ‘सिट’ भयो।

हिजो सम्म पिरती त सन्जीवनी जस्तो लाग्थ्यो
त्यही मायाँ आज मलाई नउत्रिने बिश भयो।

प्रकिर्तिक ले सौन्दर्य छ हरा भरा ठाउँ मेरो
कोशी अञ्चल मोरङ जिल्ला टाडी ५ हो गाउ मेरो

माया लाग्छ सधैं भरी त्यही टाडी गाउको मलाई
ताते नानी ताते भन्दै त्यही चले को पाउ मेरो

बिदेसमा बस्दा बस्दै जीवन त्यसै गयो हजुर

अर्कैको नोकर बन्दा जीवन बर्बाद भयो हजुर

घर बारी धितो राखी लाखौं रु, काडेथें

त्यो ऋण को सवा ब्याजले उठिबास भयो हजुर

अरुको सानो सानो गल्ती देखिन्छ यहाँ
भाग्य पनि पक्षपात गरी लेखिन्छ यहाँ

कति आकांक्षाहरूमा कठोर प्रहार गरिंदा
सत्यता अस्त्यको मसीले मेटिन्छ यहाँ

डोली प्रथा हराई सक्यो तिमी अझै डोली भन्छौ
सुइकुच्चा ठोकु भन्दा तिमी आफैं भोलि भन्छौ

देउरालीलाई साक्षी राखी सिन्दुर पोते लाऊँ भन्दा
समाजको बिडम्बना हुन्न आँगन नपोली भन्छौ

खित्त्का छोडेर बिदा भयौ
छोडेर गयौ रहस्य एक

सम्झनाको लहरसँगै
जोडेर गयौ रहस्य एक।

दु:खै दु:खमा तीस हिउँद काटेको छु मैले
दु:खसँगै यो जिन्दगी साटेको छु मैले

दु:खलाई त्याग गरी सुखी बन्छु भन्दा भन्दै
झनै धेरै दु:ख पाउन आँटेको छु मैले

सुन्नु छैन कुरा तिम्रो अर्कैकी म भइ सके
जन्म घर छोडी मैले कर्म घर गईसके

झुठो कसम खायो तिमले मन मा अर्कै राखी
तिम्रो लागि सयौ चोटि तद्पिएर रोइसके

मेरो कुरा सुन अब यतै डेरा सर सानु
कति मैले त्यता धाउनु केही त बिचार गर सानु

संगै बाच्ने संगै मर्ने बाचा कसम खाएपछि
सुमसान जीवन बाँचेको छु आइ खुशी भर सानु