विविध-विधा

जिउनु भन्दा मर्नु आज, रहर भयो जिन्दगी
बारम्बार जिउनु पर्ने, जहर भयो जिन्दगी।

कसलाई भनौं कसरी बित्छन, मेरा दिन रातहरु
स्वइछाले सबै आउने जाने, शहर भयो जिन्दगि।

उसको माया झुठो हो भनि कसरी लत्त्याउँ म
आकाशको जून झार्छु भन्छ कसरी पत्त्याउँ म

माया मेरो मिठो मिठो संसार जित्ने साहस होरे
कमल फूलाउँने चाहानालाई कसरी हत्त्याउँ म

आफ्नो कुटिल तुच्छ स्वार्थ फेक्छौ कहिले?
भन मलाई संबिधान लेख्छौ कहिले ?

सधैं आफूलाई मात्र हेर्ने नजरले
काकाकुल जनतालाई देख्छौ कहिले ?

तिम्रो यादमा किन किन सपनी मै बर्बराउछु
कहाँ गयौ मेरी भनी सपनी मै बोलाउछु

नछामेको धेरै भयो ममताले तिम्रो हात
आउँदै छौ कि तिमी भनी बिपनी मै टोलाउँछु

मेरो मनमा छाई सक्यौ जान्छ्यौ भने जाऊ
मेरो मायाँ सपना झैं ठान्छ्यौ भने जाऊ ॥

मेरो बस्ती उजाडेर सन्तोष हुन्छ्यौ भने
मर्ने बाँच्ने कसम् उतै खान्छ्यौ भने जाऊ ॥

देश वा परदेशमा रहेर मझेरीलाई माया गरिरहनु हुने समस्त नेपाली सहित्यकार, मझेरीमा कविता गजल मुक्तक आदि सहित्यको कोशेली लेख्नु हुने सबैलाई यो नया साल 2010 को हार्दिक मङ्गलमय सुभकामना छ। यो सालमा हामी र हाम्रो देशको मन मस्तिकको उन्नति प्रगति होस् भगवानसंग यही प्रथाना छ। देशलाई सत्मार्गमा लैजान देशका नेताहरुको बुद्धि तीव्र पलावोस अनि पापीहरूको नास होस् धर्मात्मीहरुको जन्म होस् भन्दै मेरा पनि परदेशबाट यी दुइ शब्द सुभकामना l

मान्छे मार्दै मन्दिरमा पूजा किन गर्छन होला
रगतको खोला बिच मान्छे कहाँ तर्छन होला

ठुलाहरुले साना कुट्या लेख्नु पर्छ गजल
ठालुहरुले ब्रम्ह लुट्या लेख्नु पर्छ गजल

भरे आउछु चौतारीमा पर्खी बस है
चादनिको रोशानिमा खर्की बस है ,

मान्छेहरू जस्तै मान्छे हुन जानिएन
गोहीले झैँ आँसु झारी रुन जानिएन

के रात के दिन, सधैं उस्तै छ यहाँ
पलपल बिनाशले, देश डस्दै छ यहाँ।

पिरतीको भाका छोपी गायौ भन केका लागि
हृदयको बाटो गरी आयौ भन केका लागि

लजाउँदै घरि-घरि लालुपाते ओठभरि
मन्द मुस्कानको लाली लायौ भन केका लागि

मनको भारी बिसाउने चौतारीको खोजीमा छु
दु:ख कष्ट बाँड़ी बाँच्ने दौंतरीको खोजीमा छु

काम नगरी बसी खान पाइने पनि छ रे कतै
त्यस्तै मलाई जुराइदिने औतारीको खोजीमा छु

अङ्गना देशकी गहना दास हुन नआऊ
खाडीका अजनबीसंग बास हुन नआऊ

अतेरी अगम्य पार्छन अघासुर मानवहरु
अखण्ड स्वभाव तिम्रो नास हुन नआऊ

अजब हुन खोज्दैछ मेरो देश
अताली रुन खोज्दैछ मेरो देश