विविध-विधा

उनी र म छुट्दा पानी पर्ने बेला भा’थ्यो
एउटा फुल जवानीमा झर्ने बेला भा’थ्यो

हेर्दा हेर्दै ढकमक्क अध्याँरोको पछेउरीमा
दैबले नि एउटा जीवन हर्ने बेला भा’थ्यो

छिमेकीको डाम्ना छाडा भो रे प्रिय बार लगाऊ
पहरे नि निन्द्रामा छन् रे काँडे तार लगाऊ

तिम्रो अस्मिता धराप छ रे कसरी जोगाउँछौ
कुनियतले बढे कोही भने सिस्नो झार लगाऊ

पिउनै पर्‍यो गल्ली चोकमा भित्री मन दुखे पछि
मेरो कहाँ इजत छर तिमीले मुखमै थुके पछि

म पनि त मान्छे नै हुँ मेरो पनि गल्ती हुन्छ
तर माफि पाउनु पर्थ्यो निहुरिएरै झुके पछि

मुर्झाइ सके फूलहरु बगैचामा माली छैन
बनझारले डसिसक्यो कुनै बोट खाली छैन

पातो खोपिएका चोर रैछन साँधु बनी आए
अनुहारमा लेख्या भे पो, छान्न पनि जाली छैन

टुक्रा-टुक्रा भयो देश झिटी झ्याम्टा कसे अरे
बुढा-खाडा सबै छाडी युवाहरू विदेश पसे अरे ॥

सफ़ा मनले मागेकोनै भए शर्वसै दिने थिएं
तर तिमीले मेरो चोरेर गल्ती गरेऊ
मारेको भए एक पटकलाई माफ़ी दिने थिएं
तर तिमीले मलाई धाटेर गल्ती गरेऊ

मरिसकेको छु जलाऊ आएर अब
के चाहन्छौ मेरो घर जलाएर अब

विश्वासमा दिए संसार तिमीलाई
जलिरहेछु तिम्रो आगो पाएर अब

त्यो मलाई थाहा छ
तिमी मायालु छौ,
नानु तिमी महान छौ,
त्यसैले म तिम्रो सुन्दर
फूल जस्तो जीवनमा

मेरो जिन्दगीमा आएर
केवल दुख नै दुखको भेलमा
साँचो माया गर्ने ले
कसैको पनि दुख देख्न सक्दैनन्
तिमीलाई डुबाउन चाहन्न
त्यसैले मलाई माफ गरिदेउ
तिमी सम्पूर्ण कुराहरु बुझ्छौ,

कति सुन्दरी
पुर्णिमाको जून झै
पुरै फक्रेकी

सुत्केरी भत्ता
सामंसदहरूलाई
काट्टो सरह