विविध-विधा

भन्यौ, सुनें, बुझेँ तर, गर्न गाह्रो हुन्छ हजुर
जिन्दगीलाई लाको माया, मर्न गाह्रो हुन्छ हजुर

तिम्रा लागि मर्ने अनी मार्नेको भिड देखेँ
कुरैकुराले मात्र तारा झार्नेको भिड देखेँ

तिमीसङ्गै पौडिनलाई, जवानीको सागरमा
समाएर तिम्रो हात, तार्नेको भिड देखेँ

स्वर्ग भन्ने कुनै ठाउँ त्यो खास कहाँ छ !?
आमाको काखमा जस्तो आभाष कहाँ छ !?

जवाफमा उन्‌को मन्‌को सिंहासन भन्छु
जब कोहि सोध्छ “तेरो निवास कहाँ छ !?”

१ दसैंको बोको
खाँदा छ साह्रै मिठो
ॠनको पोको

२ फूलको थुङा
प्रेमिकाको हातमा
बिछोड हुँदा

रगत पोखी माटो मुछे सुन्य-सुन्य हातलाग्यो
महल,गाडी,भत्ता बुझे शहिदहरुको खात लाग्यो

केको झरी- केको बर्षा पसिनाले बीज भिज्यो
इज्जत लुटे, सम्मान लुटे झुठै झुठको बात लाग्यो

किन किन कहिलेकाहीं भुलिदिन मन लाग्छ
सधैंभरि फूल बनी फुलिदिन मन लाग्छ

हजार नजर मेरा सामु आए गए पनि
तिम्रो आँखाको झिलमा झुलिदिन मन लाग्छ

मलाई जस्तै तिमीलाई पनि हुन्छ र? साँझपख
यो माया सम्झी त्यो मन तिम्रो रुन्छ र? साँझपख

मायाको चिनो त्यो जाली रुमाल हेरेर एकैनाश
कोमलु हातले श्बदको जाल बुन्छ र? साँझपख

सम्झिएर बितेका छन सयौ सयौ राती मेरो
शुन्य भयो आज तिमी निदाउने छाती मेरो

जिन्दगीको गोरेटोमा सधैं मेरो छाया बन्ने
छोडिगयौ धेरै टाढा किन आज साथी मेरो

बेमौसममा प्रीतको खेती गरे पछि के गर्ने ?
अटुट बन्धन तोडी जान खोजे पछि के गर्ने ?

पवित्र गाँठो पारी सङ्गालेको प्रीतमा
बिनाशरुपी धमिरा लागे पछि के गर्ने ?

उजेलीमै भेट हजूर रात छ बेइमान
अंधेरीमा मात्तिने मर्दको जात छ बेइमान।

जति नयाँ आए पनि साल उस्तै उस्तै
कहाँ फेरियो देश यहाँ हाल उस्तै उस्तै

कस्तो होला होला भन्यो हेरी मख्खै पर्‍यो
बिज्ञापन पो फरक रैछ माल उस्तै उस्तै

पवित्र छु भनी फेरी जनाउन आयौ किन?
समाजमा डुङ्डुङ्ती गनाउन आयौ किन?

बाबुआमा सबका सपना ठुन्का पार्दा पुगेन र!
ईज्जतको सुकेलुतो कनाउन आयौ किन?

अरु बाँकी केही भए तिम्रा ईच्छाहरु
भन प्रिय मलाई जीवन दिन्छु अरु ।

मान्छेको जीवन भन्दा धन प्यारो रैछ
सबै तिम्रै बनाउँन मलाई मार बरु ।

बैसाखिको साहारामा एक खुट्टाले नाँच्न गार्ह्रो।
फर्कि आउछु स्वदेश “सानु” परदेशमा बाँच्न गार्ह्रो।।

मरुभुमिको हुरी सङ्गै माया उडी जाने डर
वालुवामा थुँङ्गा थुँङ्गा प्रितीको फूल साँच्न गार्ह्रो।।

देउरालीको मन्दिरमा सात फन्का घुमिघुमी
खाएका ति बाचाकसम कोपिला मैं भाँच्न गार्ह्रो।।

१.सपनाहरू
भिरहरुमा कुदे
इच्छाहरुको
लहरामा अल्झेर
देहावशान भयो !

घर छोडी, कम्ता हण्डर खाइएन आमा
छैन काम, खाने सामल पाइएन आमा

कोशीको छाल संगै, रुनु हुन्न सानु
सधै बालुवाको बगर, हुनु हुन्न सानु

कति स्वार्थी लोभीपापी, संसार छ तिम्रो
आँखा चिम्ली गुलाफ पनि, छुनु हुन्न सानु

लेख्नलाई मनमा चोट पर्नै पर्छ भन्ने छैन
मायाँ आँक्न चन्द्रमा त झर्नै पर्छ भन्ने छैन

मदिराको हैन नशा नयनतालमा झ्वाम्म डुब्दा
मन यो जल्यो शितल बर्षा छर्नै पर्छ भन्ने छैन