विविध-विधा

बेचिनेहरुको लाम छ।
नैतिकता गुमनाम छ।
रातो बत्ति निभ्नै मान्दैन,
र, त यो देश जाम छ।

प्रकाश छर्ने जून बने पो राम्रो
शान्ति छार्ने धुन बने पो राम्रो

सुन्नुस नेताजी कान थापेर
भोकालाई नून बने पो राम्रो

हो म तिमीमै, सारा संसार देख्छु
त्यो मिठो आभास, प्यार देख्छु

हुनेछौ सधैं खुशी, रमाउने छौ धेरै
पाउने तिमी भित्रै, आधार देख्छु

दोबाटोमा भेटेजस्तो लाग्छ तिमीलाई
चौतारीमा देखे जस्तो लाग्छ तिमीलाई

आखिर तिमी को हौ को हौ कहाँबाट आयौ
कता कता चिनेजस्तो लाग्छ तिमीलाई

करेसामा फूल रोप्दा पलायो रे झार मात्रै
कहाँ होला बैंस फुल्ने जवानीको टार मात्रै?

तिमी मेरो सम्झनामा सिरानीमा आँसु हुन्छ
अँझै कैलेसम्म भोग्ने सधैं यस्तो हार मात्रै?

उकालीमा याद आए बिसौनीमा पर्खि बस्नू
तिमी एक्लै गर्न सक्छौ नदीलाई पार मात्रै ।

चोखो मन दिनेलाई मायामा बेरौंला जरुर
दुई मुटुको एक भए सुखदुःखमा हेरौंला जरुर
जालझेलमा फसाउने राख्यौ भने नियत
खुट्टा मात्रै रहोस् मेरो, जुत्ता फेरौंला जरुर

कुन्नि, किन हो ? पैसाको बजार गरम छ
खोटा सिक्काहरूको पनि भाउ चरम छ
पैसाको रापले पग्लायो सायद, त्यसैले त,
आजभोलि राष्ट्रवादीहरूको बोली नरम छ

भावनामा कसैको डुबियो आज
मनमा झलझली सम्झियो आज

अफासरा झैँ सुन्दर तिम्रो त्यो मुहार
सपनीमा भएपनि दर्शन गरियो आज

१)
साँच्चै जिउनलाई त माया हुनुपर्छ
सहयोगी हातहरू दायाँ बायाँ हुनुपर्छ
थाके पनि जीवनमा सुस्केरा हाल्नलाई
बर–पीपलको शीतल छाँया हुनुपर्छ ।

तिम्रै मनको मझेरीमा आऊँला पर्खिबस्नु
तिम्रै निद सपनीमा छाऊँला पर्खिबस्नु

नआत्तिनु, बादलुको भेषमा आउनेछु
पानी वर्षी आउनु माया लाऊँला पर्खिबस्नु

असाध्यै राम्री हाम्री सानी नानी
ठुलालाई आदर गर्ने राम्रो बानी ।

भनेको मान्ने यिनको आफ्नो बानी
पढी-गुनी ठुली हुने हाम्री सानी नानी,

कुरा उडाएको देखे फेसबुकमा
डाहाले होला कुर्लाएको देखे फेसबुकमा

त्यहा पनि मपाइत्वको गन्ध आयो मलाइ
सद्बुद्धिको कमीमा फुर्केको देखे फेसबुकमा

पिएको मातमा पीडा बढी हुन्छन्
छ ठेला हातमा पीडा बढी हुन्छन् ।

तिमी बस्ने कहाँ होला? खबर देऊ
म भेट्छू घातमा पीडा बढी हुन्छन् ।

चुपचाप बसेर के गर्नु छ ?
साइनो नलाउदा के मर्नु छ ?

अजबको यो यात्रामा,
सागर यहा के तर्नु छ ?

हासेको देश क्या छ हाम्रो ।
विश्वमा कहलिएको क्या छ राम्रो ।।

दुनियाले न देखेका नाच,
हाडी गाउको जात्रा तिम्रो ।।

एथार्थ को धराताल मा जब जब आफुलाई हेर्ने कोशिस गरे
संसारका व्यक्तित्व हरूलाई तब तब केर्ने कोशिस गरे

मानिसै मानिसको यो भिडमा जीवनहरूलाई नियाल्दा
तिनीहरूलाई बिस्तारमा मस्तिष्कबाट खार्ने कोशिस गरे

बल्केको घाउ, चर्केको मुटु , दिन के सक्छु तिमीलाई उपहार
छल्केको आशु,, सुन्न आखा, दिन के सक्छु तिमीलाई बहार

खुसि दिने चाह मा उडाइ लगेउ सपना सबै एकै रातमा
भल्केको तन, सन्न बदन . दिन के सक्छु तिमीलाई हार