Skip to content

विविध-विधा

RanjanaNeupane-03

यो कस्तो समय

दौडिन्छ सधैं आफ्नै तालमा, यो कस्तो समय
गरिदिन्छ नयाँ उस्को चालमा, यो कस्तो समय ?

हसाइदिन्छ कहिले, कहिलेकाहीं रुवाइदिन्छ
झुलाइदिन्छ उस्कै जालमा, यो कस्तो समय ?

जिन्दगीमा अँझै के के हुन बाँकी छ

जिन्दगीमा अँझै के के, हुन बाँकी छ ?
कति रोएँ अरू कति, रुन बाँकी छ ?

चकमन्न अँध्यारोले, निल्यो सधैं नै
तारा झरे टिल्पिलाउँदो, जुन बाँकी छ

विद्रोहको ज्वालाभित्र

विद्रोहको ज्वालाभित्र जल्दैछ संसार यो
विश्वासको चूलीबाट ढल्दैछ संसार यो

शक्तिसाली हाईड्रोजन र नुक्लियरको प्रहारबाट
आगोको चिंगारीभित्र बल्दैछ संसार यो

Mohan bihani

मुक्तक

मुक्तक
सधैं दु:ख सधै पिर लिएर भो बाँच्दिन अब म ,
अपजसे यो तक्दिर लिएर भो बाँच्दिन अब म //
स्वाभिमानी हुँ भन्ने घमण्ड गर्थे म सबैको सामु
जताततै झुकेको शीर लिएर भो बाँच्दिन अब म //

copyright @ मोहन बिहानी
हाल आबुधाबी यूएई

एकता

कोहि छ पहाड कोहि छ तराई कोहि छ हिमाली
येउतै छ भाषा येउतै छ जाति नाम छ नेपाली !!

जनजाती भनि हेपिनु हुन्न सिर्जना देशका
भेस र भूसा गहना हाम्रा नाम छ नेपाली !!

मर्दाका र पर्दा दिएको हात सांछी छिमेकि
दुख र सुख मिलेरे बस्ने नाम छ नेपाली !!

गासेर दिए पुर्खाले आज फूलका मालालाई
फुलाई राख्ने फुलेर बस्ने नाम छ नेपाली !!

कोहि छ पहाड कोहि छ तराई कोहि छ हिमाली
येउतै छ भाषा येउतै छ जाति नाम छ नेपाली !!

युग

र्ने त मरेर गए , यो पापी संसार छोडेर गए
तर बाच्नेहरू हरेक पटक मरेकों देखेको छु !!

भुचालो हरू ले त एक पटक दुख्यो होला
तर जाडो र घामले पोलेको धेरै देखेको छु

मरेकों सरिर माथि राजनीति गर्ने ये मान्छे
तारे होटलमा पखेटा लुसेको देखेको छु !!

एक पोका नुन अनि एक बोरा चामल
कालो बजारमा बेचेको देखेको छु !!

लुछा चुडी अनि झगडा त छोड अब
नत्र भने तेही बादर को युग देखेको छु !!

मर्ने त मरेर गए , यो पापी संसार छोडेर गए
तर बाच्नेहरू हरेक पटक मरेकों देखेको छु !!

दोधारमा परेको छु

लातमार्दा जिन्दगीले अन्त वसाई सरेको छु
रमाइलो डाँडो छाडीसम्म तराई झरेको छु

जन्मे धेर लालावाला पेट पाल्न गाह्रो भो
ठेला उठाई हात गोडा मेलापात गरेको छु

ऊ ! त्यो निष्ठूरी

ऊ ! त्यो निष्ठूरीलाई पनि कहिलेकाहीँ सताउने गर
ए आँशुहरू ! मेरा पनि पीडा बगाउने गर

सहरीया छोरोलाई बूढी आमाले खबर पठाइन्
बाटो पिच भयो बाबु अब गाउँ आउने गर