एउटा हात मेरो अर्को हात तिम्रो ताली भयो प्रिया
मेरो मुटु तिम्रो संसार सँगै बस्ने पाली भयो प्रिया
दु:ख सुख जिन्दगीलाई चौध वसन्त कटाईएछ त
तिम्रो जीवन मेरो लागि बिहानीको लाली भयो प्रिया।।
देश यो दुखेको बेला म रुन्छु र मौन बस्नेछु
नेपाल आमा रुवाउनेलाई छोडिन काल बन्नेछु
मेरो मौनतालाई खिल्ली कसैले नउडाउनु है
म बोलें भने बम जस्तै त्यसरी नै कड्किनेछु ।
कति तड्पाऊन खोज्छेउ र मलाइ म बारबार तड्पिसकेको छु,
कति रुहाउन खोज्छेउ र मलाइ म बारबार रोहिसकेको छु,
यदि तिमिलाइ मेरो मृत्यौहोश भन्ने नै थियो भने,
कति बिष पिलाउछेउ र मलाइ म बारबार बेहोशिएको छु।
समयको खुल्ला किताब हो जिन्दगी
आँसु र हाँसोको हिसाब हो जिन्दगी
अर्थ शास्त्रको माग र आपूर्ति नियम जस्तै
पुरा नहुने सवालहरूको जवाफ हो जिन्दगी ।
कसैलाई यो जिन्दगी घमाइलो लाग्दो हो
कोही यही जिन्दगी हिंड्दा हिड्दै थाक्दो हो
आफ्नै पसिनाको तलाऊमा पौडी खेल्दा खेल्दै
कोही आफ्नै जिन्दगीदेखि टाढा भाग्दो हो ।
बैरी भै जाहोश मेरो जीवन यसरी नतड्पियोश,
झरी जाहोश आखाबाट आसु मेरो यसरी नपोलिरहोश,
आखिर मैले के नै मागेको थे र तेहि तिम्रो साथ त थियो नि,
बिन्ती छ सानू यहि कुराले मेरो तिरस्कार नगरियोश।
आफूभित्रै जहरको मुल भएर हो
देश यो दुखेको बेला म रुन्छु र मौन बस्नेछु
खुसी केहो ? मायालुले माया गर्दा थाहा हुन्छ
बाउ सन्तानकै लागि कमाउँछ र थुपार्छ
पित्तललाई सुन जस्तै, टल्काउनु तिम्रो गल्ती
दुख्छ छाती, सधैंं राति, किन होला साथी?
समयको खुल्ला किताब हो जिन्दगी
छोटो भेट तिम्रो लागि पानी को एक फोका थियो