Skip to content

विविध-विधा

तीन हाइकु

अँध्यारो रात
मनभित्र उज्यालो
लाख सपना !
२)
सामु आहार
टुलुटुलु हेरेर
रात कट्ने भो !
३)
धरती माथितिन
आकाशमा बादल
बर्षिने बर्षा !

20150114_123220

किन ?

बिर्सी जानु थियो भने तिमीले मायाँ लायौ किन ?
तिमी बिना मर्छु भन्ने झुटो कसम खायौ किन ??

साँच्चै मलाई मायाँ गर्छौ ? भन्ने कुरा सोद्धा खेरी ।
तिमी नै हौ मेरो संसार भन्दै गीत गायौ किन ??

मुस्कान

सुन्दरताको आवास भएको छ मलाइ
तिम्रो मुहारको मुस्कान लागिरहेको छ मलाइ।
प्रेम गर्छु साचो, अ्मृतझै चोखो
मेरो बानी प्रती शन्का छ र कुनै तिमिलाइ।
मायाको अर्थ उसलाइ के थाहा छ र,
आकाशमा उडि, चरिझै बन्नेहरुलाइ।
सयएउ खोलासङगै तरि, सङगै जिउने कसम खाइ,
अब कसले के नै गर्छ तिम्रो मेरो सम्बन्दलाइ।।

ठेक्कामा दिउँ हेर

म त भन्छु देश चलाउन, ठेक्कामा नै दिउँ हेर,
आह्वान गरी बोलपत्र, आवेदन नै लिउँ हेर।

मुकुट थियो,घाम आयो, रूख अनि जङ्गल छायो,
आफ्नै हात जगन्नाथ, जनताको चै निउँ हेर।

हट्ने होइन डटी लड्ने, ङिच्च गरी झोली थाप्ने,
वीर हामी पानी धरि, मागेर नै पिउँ हेर।

देशप्रेम नशामै बग्छ, मुटुमा हाम्रो चन्द्र सूर्य,
डिभी भर्न लाम लागी, देशभक्त भै जिउँ हेर।

चिन्ता………………………..(मुक्तक)

खडेरीले गर्दा यी डाडा काडाहरु, सुक्लान भन्ने चिन्ता
सारा युवा गरीबीले गर्दा, खाडी मुलुक पुग्लान भन्ने चिन्ता
पढेर नी गतिलो जागिर पाईन्न, यो वर्तमान परिवेशमा
गिट्टि वालुवा चालु भने, यी हातहरु दुख्लान भन्ने चिन्ता

हत्केलाको रेखा……

हत्केलाको रेखा हेरि, भाग्य भन्छु भन्यौ।।
भाग्यमा रैछ भने, तिम्रै बन्छु भन्यौ।।1।।

‘बाँझो त्यो दिलबारीमा, फूल रोप्नलाई।
चट्टानै भए पनि, जोत्छु खन्छु’ भन्यौ।।2।।

अरुले तिरस्कार र, घृणा गर्दा गर्दै ।
‘आफन्तैको पँक्तिमा, म गन्छु’ भन्यौ।।3।।

मेरो जीबन सहज छैन, भन्दा भन्दै किन?
‘जति दुख परे पनि, सहन्छु भन्यौ?4?

बिरक्तिएर……………….(मुक्तक)

बिरक्तिएर जिन्दगीमा रमाउनु पर्छ कहिलेकाही
आशुं थोपा मै परेली सजाउनु पर्छ कहिलेकाही

यस्तै यस्तै नियति पर्दाका पीडा सहन गरेरै
जलेको मनमुटु नी हसाउनु पर्छ कहिलेकाही

जिन्दगी…………………..(मुक्तक)

रोदन मै बाच्नु पर्दा आसुमा डुबेकै छ जिन्दगी
नयनहरु बर्सिदा अचेल बहरमा लुकेकै छ जिन्दगी

सधैं जसो मन मुटु भरि धसि-धसी छुरी धारहरु
शुन्याताको गन्तव्यहिन यात्रामा पुगेकै छ जिन्दगी

खाडी भूमी……………………. (मुक्तक)

जिन्दगीका रङ्गहरु खुसी बहारमा भेटिन्छन
जङ्गलका ढेडु बादरहरु सरकारमा भेटिन्छन
नेपाल भूमी दिन प्रतिदिन सुनसान बन्दै गइरहेको छ
नेपाली मन मुटुहरु खाडी भूमी दुबै कतारमा भेटिन्छन..

तिम्रो मेरो भेट भयो

तिम्रो मेरो गफ भयो मेरो आफ्नै गल्तिमा
तिम्रो मेरो मायाको कुरा छ अहिले निकै चल्तिमा
तिमीलाई भुल्न म कहा सक्छु र,
राखेको छु तिम्रो तस्वीर दिलको सुन्दर खल्तिमा॥

मेरा पुराना मुक्तक

१
भाेलिसँग विश्वास गर्नेहरु
भविष्यकालसँगै खेलबाड गर्छन्
जब अड्डा अदालत र सविचालयमा
भोलिको लोली सुन्लान्
अनि मात्र तिनीहरु तिन छक्क पर्छन् ।
२०३४ असार काठमाडौ

२
तिनले क्या मिठो गीत गाइन्
त्यसै गीतबाट तिनले धेरैसँग माया लाइन्
त्यसै गीतबाट कता कता धाइन्
मलाई पनि उनको सारै माया लाग्न थालेकाे छ
उनलाई अब भेटेरै भनौ भनौ लाग्न थालेकाे छ
प्लिज एड मि वान ग्लास वाइन ।
२०३८। वनेपा

३‍
सधै‌ हरियाे देख्नेका अाँखाहरु
सुकेकाे रुखमा पनि
फूल फुलेकाे देख्छन्
सामन्तिकाे प्रशस्ती लेख्ने बानी परेकाहरु
सामन्तका कुकुरकाे पनि
महाभाष्य लेख्छन् ।

०४०।४।४ झापा

उसकाे स्मृति

तिम्रो याद अाउने कुनै पनि चिनो
मबाट टाढा सार्न थालेकी छु
जति चोट दियौ तिमीले मलाई
ती चोटहरुमा म
अाफै मलम पट्टी गर्न थालेकी छु ।
छरपस्टिएको याे मेरो मुटुलाई
म अाफै‌ जाेरजाम गर्न थालेकी छु ।।
तिमीले छोडी गएपछि मुटु त्यसै च्यातिएछ
त्यही मुटुलाई
सँगालेर अाज म सिउन थालेकी छु

गुँडमै छोडी निस्केकी थिएँ

गुँडमै छोडी निस्केकी थिएँ जुटाउन चारा तिमीलाई
धिक्कार छ सकिन पिलाउन दूधको धारा तिमीलाई

निष्ठुरी थिई आमा भनी कहिल्यै नसोच्नु छोरा तिमीले
भेटेर बताउनेछु मेरो त्यो बाध्यता सारा तिमीलाई

बिउँझे पछि सपनाको

ब्यूँझेपछि सपनाको सहर पनि हरायो
भत्केपछि जिन्दगीको रहर पनि हरायो

उडाई लग्दा सारा खुशी बिनासको हुरीले
बेहोसीमा छट्पटाउने जहर पनि हरायो

SanuKhatiwada

पत्थरलाई सुन ठानी

पत्थरलाई सुन ठानी टल्काएर भूल गरेँ
निभेको त्यो दीप फेरि सल्काएर भूल गरेँ

जाँदै थियो डाँडा काटी किन रोकेँ बेकारमा
निष्ठुरीलाई माया दिँदै पल्काएर भूल गरेँ

मर्न डराउँछु आमा

बाँच्नु अझै छ र त, मर्न डराउँछु आमा,
हिँड्नु अझै छ र त, मर्न डराउँछु आमा।

एकबारको जुनी यो, सिकाई माग्नु कति छ,
भ्याउनु अझै छ र त, मर्न डराउँछु आमा।

पाउँछौ जति थपेर देउ, भन्नु भा’को होइन?
फर्काउनु अझै छ र त, मर्न डराउँछु आमा।

कुरीतिको मियो घुम्दै, दाइँ गर्दैछन् गोरू,
फुकाउनु अझै छ र त,मर्न डराउँछु आमा।

बलियाले थिच्न कहाँ, छोडेछ र निर्धालाई,
लड्नु अझै छ र त, मर्न डराउँछु आमा।