Skip to content

विविध-विधा

झुकेको छ देश मेरो

आजभोलि यस्तो लाग्छ, झुकेको छ देश मेरो
परदेशीको दिलमा पनि, दुखेको छ देश मेरो

हाम्रो गौरव गाथा के हो? धेरै लाई थाहै छैन
सगरमाथा हाम्रो आफ्नै, लुकेको छ देश मेरो

सजाएर डोलि,आउनेछु पृया।

सजाएर डोलि,आउनेछु पृया।
**************************
सजाएर डोलि,आउनेछु पृया।
पर्खिबसे भोलि, आउनेछु पृया।।

झुकाएर जुन,आकाशका तारा।
सिलाएर चोलि,आउनेछु पृया।।

संग्लिएका मनका, चाहाना अनेकौ।
भराएर झोली, आउनेछु पृया।।

मर्दको हु छोरा, बचनको पक्का ।
पूरा गर्न बोली, आउनेछु पृया।।

* Subash Ghimire

पुर्ब देखि पश्चिम सम्म,चर्काएर गइस ।

पुर्ब देखि पश्चिम सम्म,चर्काएर गइस ।
( Earthquake special )
पुर्ब देखि पश्चिम सम्म,चर्काएर गइस ।
सार नेपाल अनेक पट्क,थर्काएर गइस।।
मलम पट्टी गर्दै थिये, घाउमा नेपालेली।
नब्बे सालको कालो रात्री, फर्काएर गइस।।
प्रकृतिको सुन्दरतामा, बक्र दृष्टि हान्दै।
गिद्दे नजर यतै तिर, मर्काएर गईश।।
कालको घन्टी बजाउदै, अबोध हामि माथि।
बिनाशको तेजाब बर्षा, दर्काएर गइस।|
* Subash Ghimire

Yubraj Bhandari

आज तिम्रो संझनामा


आज तिम्रो संझनामा मुटु साह्रै दुखेको छ
पत्थर भन्थेउ मलाई पत्थर पनि फुटेको छ।

आँफैलाई ठाउँ छैन आफ्नै मनको शहरमा
स्वाभिमानी शिर मेरो शरमले झुकेको छ।

मौनताले सिउनु पर्यो मेरा यी अधरहरु
जीवनको नाउ आज मजधारमा रुकेको छ।

झुक्याएर कहाँ गयौ मेला जाने निहुँमा
हृदयमा बिश्वासको धनु पनि टुटेको छ।

आज तिम्रो यादमा जीवन मेरो डुबेको छ
सागर भन्थेउ मलाई सागर पनि सुकेको छ।

बिक्न तयार नेताहरु

बिक्न तयार नेताहरू होलसेलमा भेटिन्छन्
देशै लुट्न खोज्नेसित हेलमेलमा भेटिन्छन्

नेता हुने योग्यताको मापदण्ड यहाँ छ
गुण्डा थुने महानेता जेलजेलमा भेटिन्छन्

ए जनता ! न्याय खोज्न सिंहदरवार नजाऊ
कुर्सी खोस्ने बह्रैमासे खेलाखेलमा भेटिन्छन्

बुबाको शिर र सगरमाथ,……..

बुबाको शिर र सगरमाथ, उस्तै लाग्छ मलाई।
पुर्णीमा र औँशीरात, उस्तै लाग्छ मलाई।

भोको पेट आँशु झार्दै, जीवनसँग लड्छिन्;
नालापानी र आमाको गाथ, उस्तै लाग्छ मलाई।

आफ्नो ईज्ज्वत गुमाउन, आफै हात उठाउने;
यौवन र नशामात, उस्तै लाग्छ मलाई।

पानी छुन हुन्न भन्दै, छेक्छन् दलितलाई;
तर दलित र आमाको हात, उस्तै लाग्छ मलाई।

आफैँ खाँउ आफैँ लाँउ, मात्र सोच्छन् मान्छे;
कुकुर र मान्छोको जात, उस्तै लाग्छ मलाई।।

दुई मुक्तक (भूकम्प)

१)

विपत्तिको अर्को ताण्डव नृत्य नाचेर गइस्
फेरि पनि अर्को कालो ईतिहास रचेर गइस्
मानव मनको वस्तीमा तेरो प्रवेश निषेध थियो
तर आइस् र कोमल मन मस्तिष्क भाँचेर गइस् ।

चादनी छर्ने चन्द्रमा पनि


चादनी छर्ने चन्द्रमा पनि बादलु भित्र लुकेको देखेँ
शितलता दिने रुख पनि शिशिर याममा सुकेको देखेँ

मिलन बिछोड यस्तै रहेछ कहिले हास्ने कहिले रुने
मुस्कान दिदै हासेता पनि मुटुमा कति दुखेको देखेँ

आफ्नै प्यारो घर पनि काल बनेको छ

आफ्नै प्यारो घर पनि काल बनेको छ
हजारौंको हत्यारा यो साल बनेको छ ।

प्रकृतिको लिला के हो बुझ्नै नसकिने
कतै रगत कतै आँसु ताल बनेको छ ।

महल ढले ओत लाग्ने झुप्रो पनि ढले
आश्रयको बिकल्प त्यै पाल बनेको छ ।

फूल हुन फुल्नैपर्छ भन्ने पनि छैन

फूल हुन फुल्नैपर्छ भन्ने पनि छैन
थुङ्गा बनी झुल्नैपर्छ भन्ने पनि छैन
कति नफुलेरै पनि फूल बनेको छ
स्वाङ पार्दै खुल्नैपर्छ भन्ने पनि छैन

बोलचाल बन्द छ

किन आजकल पिरतीको अर्कै गन्ध छ
यता दिल बेचैन हुँदा त्यता आनन्द छ

के सोधेथें हिजो उसलाई ‘उस’ को बारेमा
आज फेरि उसको मेरो बोलचाल बन्द छ

योवनको उज्यालोले झिलिमिली हुन्थ्यो सहर
पिरतीको दीप आजकल मन्द मन्द छ

भुकम्प पिडितलाई साथ देऊ साथी।

अपाँग, अशक्तलाई, आँट देऊ साथी।
बिपतीमा एकअर्कालाई, हात देऊ साथी।

ऊ तिम्रो महासत्रु, भएता पनि;
यो घडिमा उस्लाई पनि, साथ देऊ साथी।

दूई शेर

मन्दिर भित्र तिम्रो मूर्ती, पुजिरहुँला म।
आँशुसँगै शायदै, रुजिरहुँला म।

गुराँसको थुँगासँगै, हासी देउ प्रिया;
अमर थियो हाम्रो मायाँ, बुझिरहुँला म।।

त्यो रुपले के–के गरे

त्यो रुपले के–के गरे के–के गरे शहरमा
चारैतिर उन्कै मात्र चर्चा छ रे शहरमा

जताततै हंगामा छ उनको जवानीको
नचिन्ने उन्लाई कोही छैन अरे शहरमा

चार मुक्तक (यो अनिकालमा)

१)

यो अनिकालमा गहुको पिठो चारो छ
आउँछ हल्लाउछ खुशी साच्न गार्हो छ
तिमी सेल्फी खिचेर टहल्छौ रोज मित्र!
दिन नलागोस् पालमुनि बाच्न सार्हो छ।

ईतिहास रटाउनु छ

विदेशमा काम गर्छु घरमा पैसा पठाउनु छ
विपतको आलो घाउ मलम दली घटाउनु छ

स्वर्ग जस्तो सुन्दर घर भताभुङ्ग भएपछि
एकै पालमा संयौ जना मिलिजुली अटाउनु छ

बोल्दैछ आत्मा

दैव आई सारा खुशी लुट्दा कति रोयौ होला
ती हातका राताचुरा, फुट्दा कति रोयौ होला

जीवनभर सगै रम्ने मनमा धोको हजार हुँदा
साराखुशी सिसासरि टुट्दा कति रोयौ होला