बुबाको शिर र सगरमाथ, उस्तै लाग्छ मलाई।
पुर्णीमा र औँशीरात, उस्तै लाग्छ मलाई।
भोको पेट आँशु झार्दै, जीवनसँग लड्छिन्;
नालापानी र आमाको गाथ, उस्तै लाग्छ मलाई।
आफ्नो ईज्ज्वत गुमाउन, आफै हात उठाउने;
यौवन र नशामात, उस्तै लाग्छ मलाई।
पानी छुन हुन्न भन्दै, छेक्छन् दलितलाई;
तर दलित र आमाको हात, उस्तै लाग्छ मलाई।
आफैँ खाँउ आफैँ लाँउ, मात्र सोच्छन् मान्छे;
कुकुर र मान्छोको जात, उस्तै लाग्छ मलाई।।