मलाई मार्छु भन्नेहरु
मार्छौ भने आउ मार ,
यो घाँटी रेट्छु भन्नेहरु
तैयार छु म, आउ रेट,
तर,
गल्ती के छ मेरो भन ?
मेरो आँखा छ, म देख्छु
मेरो कान छ, म सुन्छु
म रातोलाई कालो भन्न सक्दिन
सुनेको कुरा नबिचारी बस्नै सक्दिन
गल्ती के छ मेरो भन?
हुन त हो, म आलु नै हु
तर,
बुद्धिको होइन
मिल्न त धेरै खोजे
तर,
तिम्रो त तर्कारी नै तितो
म त मिल्न सक्दिन,
बरु काटेर,
तिम्रा सुंगुरहरुलाइ देउ
तर,
गल्ती के छ मेरो भन??
जन्म देखि मृत्यु
सम्मका जीवनका लामो हिडाईमा
मर्नुको सत्य बोकेर हामी कति धेरै मर्छौ
जन्मदा देखि नै आमाको कोख भित्र
आनन्दको मृत्यु
बालाखा उमेर भरि मातृत्व स्नेहबादको मृत्यु
उमेरको बेगमा बहदै जाँदा नादान कोमल पवित्र
अबोद्पनाको मृत्यु
जीवनको उडानमा प्रतेक अनमोल स्वासको मृत्यु
प्राप्ति र अप्राप्तिको झोका झोकमा रहर र
कामनाको मृत्यु
यो भ्रमित जीवन यात्रामा शास्वत
शान्तिको मृत्यु
पारिवारिक मोह जालमा पाउनु
हराउनुको मृत्यु
सांसारिक
शान्तिको खोजमा स्वतःबोदको मृत्यु
थुप्रै पाएर पनि सुन्य बनिनुको मृत्यु
दानवता बढेर मानवताको मृत्यु
दुर्भावना फैलिएर सदभावनाको मृत्यु
निन्दा गर्नेहरु त्यस्ता हाँस्लान् मेरा विचारमा
तथापि म सधैं बस्छु दृढ मेरै विचारमा ।।
यस्ता बोक्रेहरुदेखि दया लाग्छ मलाई ता
बिचराहरुमा कस्तो बुद्धिको छ दरिद्रता ।।
अध्यात्म ज्ञानको गंगा यसैबाट छ उद्भव
सारा संसारकै लागि यै हो पोषक वैभव ।।
अरुले देशको ताज शिरमाथि चढाउलान्
हामी ता देशको ताज मुटुभित्रै सजाउँछौं ।।
चाहनामा वाध्यता छ रुनु हास्नु जीन्दगी हो
कट्छ आयु पल्पल् गन्दै यही रित प्रकृतिको
संघर्षै हो जीवन भन्ने जहाँ पनि लड्नै पर्छ
बाढी भित्र सम्झनाको डुवे पनि वाच्नै पर्छ ।
भरोसा हो सन्जिवनी ईमान्दारी आधार हो
कर्म तप यज्ञै मानौ यो सन्सार अपार हो ।
भोंक प्यास त्रिष्णा चिन्ता हाँसो खुशि हावा सरि ।
आउने जाने रातोदिन प्राणवा़यु चले सरी ।
हृदय बिच गुरुको फेरी विश्वनाथलाई ढोगी ।
अनि पछि पृथ्वीमा गण्डकी काली देखी ।।
कसो गरी पृथ्वीमा आएका हुन् भनेर ।
मन मन पहिले फेरी यो विचार गरेर ।।
गोलोकमा पहिले थिईन् ती तुलसी नामकी त एक गोपिनी ।
राधाकृष्ण जी की थिईन् अति प्रिया सारा तिनै गोपिनी ।।
कामाशक्त भएर कृष्ण नजिकै बस्दा उसै बिचमाहाँ ।
राधाको जब दृष्टी पात हुन गयो रिसले सरापिन् ताहाँ ।।
पाठक समक्ष मैले यहाँ राख्छु केही कुरा
एक एकान्त साँझमा टोलाइरहेको मेरो मन
हाम्रा सांसद नेपाली नामका मात्र छन् तर,